Veiligheidsvoorschriften Kerkgebouwen / Kerkgebouw voor ander gebruik

Maria ten Hemel-opneming
Op donderdag 15 augustus viert de kerk het feest van Maria ten Hemelopneming. Op deze donderdag is er wel 's morgen maar niet 's avonds een dienst in de kerk. Om die reden we zullen de liturgie van dit feest vieren op de vooravond en wel op woensdag 14 augustus om 19.00 uur in de Vincentiuskerk. Op de kerk-pagina's van deze week leest u een beschouwing over Maria. Aan de orde komt deze vraag: de grote reformatoren van de zestiende eeuw stelden dat in het geloof om drie belangrijke thema's gaat. Alleen dat telt wat in de bijbel staat, de rest is aanslibsel van de traditie en kan niet in overeenstemming worden gebracht met het woord van God (sola scriptura, alleen de bijbel). Het tweede thema was deze vaststelling: je kunt de hemel niet verdienen met aflaten en goede werken. Alleen het geloof rechtvaardigt de mens in de ogen van God (sola fide, alleen het geloof) en het derde thema was dat alles van God gegeven wordt. Hij begenadigt de mens (sola gratia, alleen de genade). De vraag is nu deze: is wat in de Schrift over Maria wordt gezegd, voldoende om Maria zo'n belangrijke plaats te geven in onze geloofsbeleving? Ik hoop dat u het lezenswaardig vindt.

Veiligheidsvoorschriften Kerkgebouwen
Sinds de nieuwjaarsbrand zijn de veiligheidsvoorschriften ook voor het gebruik van kerkgebouwen strenger geworden. Bij controle bleek het Kruispunt geen moeilijkheden op te leveren; anders is dit voor de Vincentiuskerk. Op dit moment telt de kerk 1000 zitplaatsen. Gezien het aantal nooduitgangen zal dat moeten worden teruggebracht tot 700. Dit hoeft niet een probleem te zijn. De kerk is slechts een aantal keren per jaar helemaal vol. Dat gebeurt op Allerzielen, Kerstmis en Pasen. Soms ook met een tragisch overlijden. Een optie is om de zijbeuken uit de kerk te verwijderen. Voor het kerkelijk gebruik van de Vincentiuskerk dus nauwelijks problemen.

Kerkgebouw voor ander gebruik
Ja, dan zijn er wel problemen. De Culturele Raad maakt een aantal keren per jaar gebruik van de kerk voor haar activiteiten. Ook het Volendams Opera Koor komt in de problemen. De kerk is de grootste ruimte voor dergelijke activiteiten. Een mogelijkheid is om voortaan de Mariakerk voor deze activiteiten te gebruiken als het kerkbestuur daarmee zou instemmen. Een andere mogelijkheid is dat er in de Vincentiuskerk twee niet meer in gebruikzijnde biechtstoelen omgebouwd gaan worden tot nooduitgang. In dat geval zal kan het plaatsen-aantal op 1000 gehandhaafd blijven. Het kerkbestuur wil dat laatste best in overweging nemen, maar daar hangt wel een prijskaartje aan van 45.000,-- euro (of  f 100.000,00). De kerkekas is na al die restauraties leeg. Er moet zelfs nog een gedeelte van het dak worden gerestaureerd. Dan te weten dat de kerkbalans elk jaar f 80.000,00 opbrengt. U onderkent het probleem.  

Ouderavond H. Vormsel
De ouderavonden voor de H. Vormsel komen weer in zicht. De eerste avond wordt gehouden voor de ouders van de Jozef-school op dinsdag 27 augustus in de Jozef-school, aanvang half acht. De tweede avond wordt gegeven in de Petrusschool voor de ouders van deze school. Het gaat om de leerlingen die in groep 8 zitten in na dit komend schooljaar de school gaan verlaten. Heeft een kind op een andere school, neem dan contact op met de pastorie voor verdere afspraken. U kunt zich dan bij een van deze scholen aansluiten. Aan deze ouderavonden zal medewerking worden verleend door pastor Mantje. 

Stagiair
In de maand september zal er in de pastorie een stagiair aanwe-zig zijn in de persoon van Eric van Teijlingen. Hij studeert theologie in Rome op het Beacollege. Het eerste jaar heeft hij achter de rug en hij moet nu een snuffelstage meemaken. Dat wil zeggen: hij is toeschouwer. Hij kijkt en luistert wat er allemaal in een parochie gebeurt. Daarna denkt hij na over de vraag: is pastor worden mijn roeping? Ik hoop dat hij hier enige inspiratie opdoet.

Is er weer vraag naar God?
Ik was net vijf jaar oud toen de tweede wereldoorlog op zijn einde liep. Van de tweede wereldoorlog kan ik niet zoveel we-ten, maar wel kan ik mij de hongerwinter van dat laatste oorlogsjaar goed herinneren. Het zuiden van Nederland, beneden de grote rivieren was door de geallieerden bevrijd en boven de grote rivieren heerste grote hongersnood. Op mijn netvlies zie ik nog staan de lange stoet mensen gaan die vanuit de steden naar ons dorp gekomen op zoek naar voedsel. Toen het water tot de lippen was gestegen gaf de bezetter op aandringen van de geallieerden toestemming aan de Zweden om voedsel te droppen boven Noord Nederland. In koperkleurige blikken daalden deze 'engelen van brood' vanuit de vliegtuigen neer. Het Zweedse witte-brood was het lekkerste wat ik als kind tot dan toe ooit had geproefd. 
Het was zoiets als wat beschreven staat in het verhaal van de wonderbaarlijke brood-vermenigvuldiging. Alle keren als ik dit verhaal lees moet ik daar aan denken. Toch was honger niet de reden waarom de mensen Jezus waren gevolgd. 

Andere honger
De mensen volgden Jezus om iets anders. Ze hadden wel honger, maar het was meer de honger naar geestelijk voedsel. Deze charismatische rabbi raakte met zijn woorden en daden, met zijn uitstraling en liefde het diepste van hun eigen wezen. De mensen van nu kennen nauwelijks nog honger, althans de mensen die leven in het rijke westen. Wij hebben het materieel steeds erg goed. In die zin hoeven wij geen honger te lijden. Maar hoe is het met die andere honger, de honger naar geestelijk voedsel? Ik denk dat die honger er wel is, maar dat we die heel kundig buiten de deur weten te houden met de welvaart die we hebben. Die honger wordt past actueel als er iets ergs gebeurt.

Verlangen naar vroeger jaren?
Toch lijkt het of er een kentering zit aan te komen. Als ik de krantenartikelen van de laatste maanden mag geloven, dan zouden mensen weer terugverlangen naar de jaren vijftig van de vorige eeuw. In die jaren waren waarden en normen belangrijk. De verkiezingen die dit jaar zijn gehouden zouden in die richting wijzen. Of het zo is zal overigens nog moeten blijken...... 

De honger voeden voordat die gestild kan worden
De geestelijke honger kom je pas bij je zelf op het spoor als je je zelf deze vragen stelt: wie ben ik... waar kom ik vandaan... waar ga ik naar toe... wat is de zin van het leven? Is het leven op aarde een toevalligheid, het gevolg van een chemische samenloop van omstandigheden.... of is er iemand die mij gewild heeft en ook dit:

Het verlangen naar geborgenheid
Als een mens nadenkt over zichzelf dan is er één iets wat hij ten diepste verlangt en dat is de liefde. In de liefde zoeken we ge-borgenheid, in de liefde willen we zo graag thuiskomen bij een ander en dat die ander thuiskomt bij mij...Een mens kan pas mens zijn als aan deze basisvoorwaarde wordt voldaan: geborgenheid, veiligheid, thuiskomen... deze waarden vormen het fundament van elk mensenleven. Je hoopt het bij een andere mens te kunnen vinden.

Dat vinden de mensen bij Christus
Dat is wat zijn toehoorders bij Jezus vinden als zij Hem volgen, maar zijn boodschap is niet alleen voor het leven in het hier en nu. Hij leert ons dat dit door God ook aan ons wordt gegeven over de grens van dit leven heen. Veel mensen willen zich daar niet mee bezig houden. Nu weet je wat je hebt en straks zien we wel... de opdracht waar de kerk in onze tijd voor staat is deze: de honger naar deze vragen zelf moet gevoed worden. 

De honger voeden
Dus niet doen alsof de vragen niet bestaan, neen, de honger naar het stellen van deze vragen laten groeien, want dan pas kun je de honger stillen.... Bij de wonderbare broodvermenigvuldiging gaat om meer dan al-leen de nood aan voedsel, het brood wordt ons gegeven om de geestelijke honger stillen. Hij ziet wie we zijn: als schapen zonder herder en Hij heeft medelijden met ons. Jezus wil voorzien in deze nood. Hij wil ons lijden stillen met zijn medelijden. Zijn medelijden staat aan het begin van het wonder. Hier wordt een teken gesteld hoe wij die door Hem gevoed worden in het leven mogen en moeten staan.

Taak van ons allemaal
Hij zegt tegen zijn leerlingen: 'Geeft gij hun te eten'. Als de onmacht van de leerlingen duidelijk is doet Jezus zijn werk. Hij geeft het brood aan zijn leerlingen en delen uit. Dan blijkt er genoeg te zijn voor iedereen. Dat laat zien wat de taak van de kerk is, de taak van ons allemaal. Hij geeft zich zelf óver aan ons, opdat Hij ín ons en dóór ons voedsel kan worden om die grote honger naar God, die liefde is, te voeden.

Pastoor J. Berkhout