Verplicht één keer per week straatvoetbal
Verplicht één keer per week straatvoetbal
Mijn kritiek op de opleiding heeft veel reacties opgeleverd. Allereerst wil ik alle lezers bedanken die per brief en per e-mail hebben gereageerd en verder vind ik het alleen maar positief dat er nu ook op de tv uitgebreid over wordt gediscussieerd. Wie er wel of geen gelijk heeft, vind ik niet eens het belangrijkste, wel dat er eindelijk over wordt gesproken en nagedacht. Zo volgde ik bij Voetbal Insite de discussie tussen Hans Kraay en Johan Derksen over het falen van de opleiding van buitenspelers. Volgens Kraay is dit lariekoek, omdat volgens hem buitenspelers geboren worden en niet opgeleid kunnen worden.
Hij zag daarbij enkele punten over het hoofd. Bijvoorbeeld hoe de meeste trainers hun aanvallers laten spelen. Zo worden diverse talenten om zeep geholpen door de enorme afstanden die ze af moeten leggen. Natuurlijk waren Piet Keizer en Coen Moulijn natuurtalenten, maar ze speelden wel altijd in een zone die ze fysiek aankonden. Ze werden daarbij geholpen door de middenvelder die achter hen speelde. Zo vormde Coen Moulijn prachtige koppels met Frans Bouwmeester en Willem van Hanegem. En was Sjaak Swart met Henk Groot ook een sterk duo.
Vooral de een-tweetjes die deze koppels konden opzetten vond ik één van de mooiste dingen in het voetbal. Nu je nauwelijks nog zulke koppels ziet, zegt dat daarom ook iets over de problemen die rond de buitenspeler zijn ontstaan. En kom ik bij een ander punt, waar ik me al jaren aan erger: het ´afleren´ tijdens de opleiding in plaats van het bijschaven van het specifieke talent.
Zelfs al ben je dan een natuurtalent, als je te horen krijgt dat je over een afstand van zestig meter mee moet verdedigen en steeds gedwongen wordt met je rug naar de tegenstander te spelen, dan is het snel over en uit. Ik weet, dat diverse talenten zo kapot zijn gemaakt. Begin daarom in de opleiding eerst een steunpunt richting de buitenspeler te creëren, door hem bijvoorbeeld weer een koppel met een middenvelder te laten vormen. En iemand die te veel pingelt hem dat nooit te ver bieden. Als-ie na drie of uier man de bal niet heeft afgespeeld en de bal verspeeld, dan wijs je hem daarop. Luistert hij niet, stel hem dan in een hoger elftal op. Tegen oudere en fysiek sterkere tegenstanders krijgt hij z´n trekken wel thuis. Zo tast je het talent van zo´n jongen niet aan, maar leer je ´m wel na te denken over hoe hij het beste met zijn talent moet omgaan.
Een andere manier om de jeugd op te leiden, zonder dat ze dat door hebben, is ze tot hun twaalfde jaar één keer per week op de straat of asfalt te laten trainen. Ze leren dan beter op hun benen te staan, omdat vallen nu eenmaal pijn doet. Omdat ze geen slidings kunnen maken, moeten ze zich beter gaan opstellen en trainen ze het positiespel zonder dat ze dat in de gaten hebben.
Daarom ben ik blij dat het straatuoetbaltoernooi, dat Volendam United vrijdag voor de lagere scholen in Volendam organiseerde, zo´n succes is geworden. Volendam United is een stichting, die opgericht is door drie getroffenen van de Nieuwjaarsbrand en heeft ex-international Wim Jonk als voorzitter. Met mijn eigen foundation zorg ik drie jaar lang voor een financiële dekking van een initiatief dat binnen drie jaar moet leiden tot een zelfstandige organisatie. Tot die tijd proberen we elkaar, als sportmensen onder elkaar, te helpen en te versterken.
Daarom is het leuk om te zien, hoe de lijn die we in Amsterdam hebben ingezet, nu ook richting Volendam wordt doorgetrokken. Ruim twintig jaar ben ik beschermheer van het Amsterdams straat voetbaltoernooi, waarvan de finale dit jaar op 9 november op de Dam wordt gespeeld. Meer dan 1500 Amsterdamse scholieren tot 12 jaar doen er aan mee. Nu er bijna 400 in Volendam bij zijn gekomen, ontstaat er toch een sneeuwbaleffect, waar ook de clubs hun voordeel mee kunnen doen. Want kinderen die niet door hun familie worden gestimuleerd om te gaan voetballen, krijgen het zo wel via de lagere school aangereikt.
Daarom vond ik het fantastisch om te horen, dat de hele Volendamse voetbalgemeenschap met de jongens van Volendam United mee heeft geleefd. Zoals de spelers en trainers van FC Volendam en veel oud-spelers, die zich als scheidsrechter of teamleider voor deze straatvoetbaldag hebben ingezet. Hopelijk brengt het ze op het idee, om bij hun club met de jeugd tot twaalf jaar één keer per week op een harde ondergrond te gaan trainen. Het zal opnieuw duidelijk maken, hoe een ´simpele´ opleiding toch een hoog rendement kan opleveren.