Doet toch wel zeer / Gedenken 1-1-2003

Doet toch wel zeer
Door de berichten in de pers over het cocaïnegebruik is Volendam de risee van Nederland geworden. Volendam wordt belachelijk gemaakt in allerlei programma's en dat doet toch wel zeer. Volendam is niet de enige plek waar drugs worden verhandeld en gebruikt. Het respect dat Volendam in Nederland terecht heeft opgebouwd, ook vanwege de manier waarop het dorp de nieuwjaarsramp probeert te verwerken, wordt op deze wijze teniet gedaan. Het moet onze eer te na zijn. Anders gezegd: we gaan opnieuw beginnen en het beter doen.

Pater Jaap Tol
Op dinsdag 12 november heeft de parochie Monster afscheid genomen van de emeritus pastoor, pater Jaap Tol. Hij was missionaris van de Missionarissen Mill Hill. Pater Tol kreeg na zijn priesterwijding een benoeming voor Kameroen. Teruggekeerd uit de missie werd hij eerst kapelaan in de H. Machutusparochie te Monster, een dorp bij Den Haag. Later werd hij daar pastoor. Meer dan dertig jaar heeft hij deze parochie gediend. Na zijn emeritaat bleef hij wonen in Monster. In het weekend hebben we gebeden voor zijn zielerust. Graag wil ook de familie condoleren met het verlies van deze trouwe en toegewijde priester. De uitvaartdienst is gehouden op dinsdag 12 november in Monster en daar is hij ook begraven.

Huwelijk Peter en Margareth
Met 'Peter en Margareth' weet iedereen wie ik bedoel. Peter verloor zijn vrouw, Lia Schilder op 25 juli 1998 tijdens de vakantie in Italië. Een jaar later verloor Margareth haar man, Nico Schilder, ook tijdens de vakantie in Italië op ongeveer dezelfde manier. Een moeilijke tijd brak aan voor hen beiden en ook voor de families. Nu opende zich voor hen beiden op zaterdag 9 november een nieuwe toekomst. Vooraf gegaan door hun kinderen betraden ze de kerk en hun kinderen stonden naast hen toen ze elkaar het jawoord gaven. We hebben gelezen uit het Hoog-lied: 'Sta op mijn liefste, de regentijd is voor bij. De winter is heengegaan. De tortel zingt weer zijn hoogste lied en de wijn stok (symbool van de vreugde) staat weer in bloei en verspreid heerlijke geuren'. Vele mensen waren in de kerk en vele mensen bezochten de receptie. Een ontroerend en aangrijpend gebeuren. We hebben ook gedacht aan en gebeden voor de moeder van Lia, en de ouders van Nico. In de hemel was er ook vreugde.

Inwijding Het Mirakel
Op vrijdag 8 november is Het Mirakel liturgisch ingewijd. In de grote ontvangstruimte is een plaquette aangebracht van het Mirakel van Amsterdam. Voor ons beter bekend als de 'Stille Omgang'. In de katholieke kerk bestaat er grote eerbied, ook voor het dode lichaam van de mens. De stoffelijkheid van ons lichaam is doortrok-ken geweest met het leven van God zelf. Om die reden wordt het dode lichaam gezegend met water en eer gebracht met wierook, want de H. Geest heeft in deze dode gewoond. Ook dat is de reden dat de dode in gewijde aarde wordt begraven. We geloven dat in de eucharistie Jezus werkelijk tegenwoordig komt in de tekenen van brood en wijn. Die 'werke-lijke aanwezigheid' dient een ander doel. Het gaat er om dat Hij tegenwoordig komt in ons. Wij mensen vormen samen die hos-tie van zijn tegenwoordigheid. Die 'werkelijke aanwezigheid' in ons komt tot uitdrukking in de zorg die wij voor elkaar hebben. Wij worden geroepen tot dienen, in navolging van de Heer. Het uitvaartcentrum van de parochie staat in het teken van dienen. Doden begraven is van oudsher een werk van barmhartigheid. Ik wil graag het bestuur van Jozef van Arimatea van gelukwensen met dit nieuwe gebouw. Ik feliciteer ook de mannen van de uitvaartonderneming Nicodemus met dit nieuwe centrum. Ik heb in vele parochies gewerkt waar een uitvaartcentrum was gebouwd, maar het Mirakel is de mooiste. De afgelopen zondag was het 'kijkdag'. Vele parochianen zijn wezen kijken. 

Jong en depressief
In het Algemeen Dagblad van vrijdag 8 november stond een opvallend artikel over de-pressiviteit bij kinderen en jongeren. Ik citeer een fragment: Marco (11) stond in de buurt en op school niet goed aangeschre-ven Brutaal, opstandig, er was geen land met hem te bezeilen. Psycholoog dr. Cees de Wit herinnert zich zijn eerste ontmoeting met hem nog goed. 'Baseballpet op, de ogen verscholen achter een grote klep. Hij liet niemand toe, zei in het begin niks, dat verdomde ie'. Een ding wist de Wit meteen: Marco had geen ADHD, zoals werd vermoed. 'die zijn altijd druk en beweeglijk, maar hij zat er geweldig rustig bij. Onverzettelijk. Geleidelijk ontdooide Marco en kreeg de Wit zijn verhaal te horen. Marco was een ongelukje. Zijn ouders hadden verder niets met elkaar. Moeder kampte regelmatig met depressies; vader zag hij zelden. 'Dat kind is altijd tekort gekomen. Hij groeide op met het besef een ongewenst, onaantrekkelijk en vervelend kind te zijn. Zoiets maakt ontzettend depressief', verklaart de Wit. 'Al-leen werd dat gemaskeerd door zijn temperament. Hij vocht voor zich zelf van meet af aan. Als baby had hij gehuild, als peuter was hij dwars en koppig, als kind stuurs en onhandelbaar. Achter dat gedrag zat echter een diep ongelukkig jongetje.'

Het voorbeeld van Marco
Het voorbeeld van Marco laat zien dat depressies bij kinderen makkelijk onder de oppervlakte blijven. Pubers bijvoorbeeld zijn soms geneigd hun depressie te overschreeuwen met losbandig gedrag, drank of drugs. En bij jonge kinderen zijn het vaak nevensymptomen die de aandacht opeisen. Angststoornissen bijvoorbeeld, slechte leerprestaties, of lichamelijke klachten als moeheid en hoofdpijn. Als er hulp komt richt die zich meestal op die bijkomende factoren, terwijl de werkelijke bron van alle problemen, de depressie, buiten schot blijft. Aldus de Wit, die verbonden is aan de katholieke universiteit van Nijmegen. (Voor u gelezen in het Algemeen Dagblad van 8 november). Misschien heeft u er iets aan.

Koorvergadering
De komende vrijdag houdt ons zangkoor St. Caecilia haar jaarvergadering. Twee leden worden gehuldigd: Kees Bakker en Evert Smit, die beiden hun zilveren koorjubileum vieren. Graag wil ik deze toegewijde koorleden van harte gelukwensen en ze veel dank zeggen voor hun niet aflatende trouw. Ik had jullie graag als cadeau willen geven een paar nieuwe leden. Maar die hebben zich nog niet gemeld. We blijven hopen.

Sint Maarten
Vele kinderen hadden zich weer verzameld op het terrein van de Amvo. Vandaar trok de stoet naar de Vincentiuskerk. Sint Maarten kwam op bezoek en hij bracht voor de kinderen ook wat lekkers mee. De kleurplaat werd ingeleverd en de jury gaat ze bekijken en de prijzen vaststellen. De plaat was deze keer niet gemakkelijk. Ze zijn dan ook om die reden niet op alle scholen uitgedeeld. We hopen dat de kleurplaat volgend jaar wat gemakkelijker is.

Gedenken 1-1-2003
In overleg met het Anker is pastor Noë bezig een werkgroep samen te stellen om de herdenking van de Nieuwjaarsramp voor te bereiden. Zodra het een en ander duidelijk is zal de nodige informatie weer worden gegeven. Gedenken is voor de betrokkenen een opgave, maar wel belangrijk om te doen. De Bijlmer gedenkt nog steeds elk jaar, alsook de mensen van de Faroramp, Enschede de familieleden en slachtoffers van de Herculesramp. .

Pastoor J. Berkhout