@Cor de Boer (en alle collega-reaguurders):
Op een dag in de Hemel klopt een jonge enthousiaste engel op de deur van God's kantoortje en vraagt aan God of het niet eens tijd wordt dat de Ultieme Waarheid naar de Aarde wordt gebracht. “Ach Snaartje, dat hebben er al zoveel geprobeerd, Het Men heeft helemaal geen interesse in die Ultieme Waarheid, want hun zelfbedachte leugens zijn veel lucratiever. Daar vullen ze dagelijks hun kranten mee, maken er tv-shows van, schreeuwen het in de microfoons van hun radiostations, creëren een digitaal netwerk dat bezwijkt onder informatietsunami’s, ze verdienen goud aan informatie!” Maar Snaar laat zich niet ontmoedigen en uiteindelijk geeft God toe en haalt uit Zijn magazijn een grote ronde spiegel met de naam ‘Neregeb’.
Opgewekt daalt Snaar naar de Aarde en begeeft zich met de spiegel Neregeb onder haar arm op een mooie zonnige zaterdag naar het Fleuropaplein. Er is markt, op de gezellige terrasjes zitten mensen aan hun versnapering, kortom, een uitgelezen dag voor het verkondigen van de Ultieme Waarheid.
Snaar gaat in het midden van de 'Meer-uit-dan-aan-Fontein' staan en laat de spiegel van Neregeb in de zon schitteren. “Lieve dames en heren, jongens en meisjes, Gods kinderen van alle landen, kijk eens wat Snaar voor jullie heeft? De Ultieme Waarheid! Komt dat zien, komt dat zien!” Het Men kijkt verrukt om naar Snaar die in het midden van de 'Meer-uit-dan-aan-Fontein' om haar eigen as draait met de in de zon schitterende spiegel van Neregeb.
Verslaafd aan nieuwsgierigheid komen er steeds meer mensenkinderen kijken wat er aan de hand is en op een gegeven moment kunnen ze zich niet meer inhouden en beginnen begerig aan de spiegel te trekken, want ze willen allemaal die Ultieme Waarheid hebben. Snaar houdt de spiegel stevig vast, maar had even niet gerekend op een stout kind dat afwasmiddel op de 'Meer-uit-dan-aan-Fontein' had gespoten (want dat schuimt zo leuk) waardoor het oppervlak achter Snaar een beetje glibberig was geworden. Door het gedrang glijdt Snaar uit, de spiegel Neregeb glipt uit haar handen, zeilt door de lucht en valt midden tussen Gods kinderen in ontelbare stukjes. Ojee, ojee...
Meteen is het klaphek van de Dijk. Het Men duikt als een waanzinnige op de overal liggende stukjes spiegel Neregeb onder luide kreten: “Kijk! IK heb de Waarheid! Neenee! IK heb de Waarheid! Oja? Nou, volgens mij heb IK de Waarheid!” Het wordt een chaotische Babylonische spraakverwarring van een als kool groeiende kluwen obsessieve mensen die er allemaal van overtuigd zijn dat ze de Ultieme Waarheid in hun knuistjes vasthouden.
Snaar lacht en trekt zich voorzichtig terug uit de als schorpioenen krioelende massa, slaat haar vleugels uit en vliegt terug naar de Hemel. Daar wachten haar voorgangers haar schaterlachend op: “We hebben je toch gewaarschuwd? Ultieme Waarheid bevindt zich bij ieder individu in het Heilig Hart. Wanneer ieder individu met Liefde in zijn eigen stukje spiegel van Neregeb kijkt, dan ziet ie God zelf, schitterend van vreugde omdat ie eindelijk die Ultieme Waarheid ziet.”
