'Ik wil hier wel blijven, want de kamer is lekker groot'
'Ik wil hier wel blijven, want de kamer is lekker groot'
Er hangteen spruitjeslucht. Kan ook niet anders in Volendam rond het middaguur. Dan wordt er warm gegeten. Dus ook in de voormalige Kennedyschool, waar odion met tien gehandicapte bewoners van In de Meer naartoe is verhuisd. En spruitjesgeur of niet, de bewoners hebben het er naar de zin. „Het is nogal wat, sommige bewoners hebben dertig jaar ion In: de Meer gewoond", legt begeleidster Jansje Veerman uit. `Vandaar dat veel bewoners tijdens de verhuizing vorige week, na een intensieve verbouwing van het schoolgebouw aan de Saturnustraat, een weekje op vakantie zijn gegaan. Ria Groot legt uit dat de bewoners door de begeleiders gedurende een jaar zijn voorbereid op de verhuizing. „En toch valt het me mee hoe snel ze gewend zijn", vult begeleidster Tiny Bilstra aan. De bewoners zijn enthousiast. Over de kamers, groter en lichter dan ze gewend waren. Een beetje opgewonden ook, omdat het bezoek van 'de krant' is aangekondigd. „Is dat de krantenman, is dat 'm", vraagt Cees Arends (75) zenuwachtig. „Ik sta nooit in de krant. Komt er ook een fotobij?"
Cees gaat voor naar zijn kamer, met de omvang van een half klaslokaal. De grote ramen komen goed uit. Hij neemt plaats op een knalgele sofa, leatherlook. „Ik vind het goed. Het is hier mooier. Ik kan lekker uitkijken over straat. Kijk, vanaf mijn mooie nieuwe bank. Hebben ze gisteren gebracht. Ik heb geld genoeg." Dick Jonk (67) vindt de kamers ook mooi. Maar de verhuizing was minder leuk. „Zag er erg tegenop. Ik kon niks meer vinden. Dat viel allegaar tegen hoor", zegt hij in onvervalst Volendams. De kamer is wel groot. Daar kunnen zijn spullen allemaal in. Al zijn foto's ook. Daar is Dick nogal trots op. Een foto, dat hij geridderd werd omdat hij veertig jaar bij de sociale werkplaats had gewerkt. En een foto met Patrick Kluivert in het voetbalstadion van Barcelona. „En dat is m'n vriend", wijst hij op een kiek met zanger Jantje Smit. „Hij gaat altijd koffiedrinken bij Jaap Buys, manager van Jan", legt Bilstra uit. Maar Dick laat zich zijn verhaal niet ontnemen. „Ik mag mee naar Duitsland, voor een optreden", zegt hij met onverholen trots.
En de kamer van Anton Rasing, met 81 jaar de oudste bewoner. „Die is buiten", grapt hij. Twee dingen schreeuwen daar om aandacht. De geschilderde dame in bikini boven zijn bed is er één van. „Mooi hè. Hou je daar ook van?" Verderop zit een vogeltje in een kooi. „Dat is Koko. Zij heeft geen zin om te praten vandaag", is zijn commentaar. En wat Koko van de verhuizing vindt? „De eerste twee dagen ging ie vreselijk tekeer. Toen had je niet moeten komen. Maar nu is het goed. Ik wil hier ook wel blijven, de kamer is lekker groot. Groter dan mijn oude kamer." Dat hem bij terugkeer in In de Meer, waar Odion tien appartementen toegewezen krijgt, over twee tot drie jaar een grotere kamer (dan de oude) wacht met eigen opgang, toilet en douche, doet daar niets aan af. „Dat moet ik eerst maar afwachten."