Plannen en voornemens in 1967 met VD41 in rook opgegaan

Plannen en voornemens in 1967 met VD41 in rook opgegaan
In de Spiegel der Zeevaart uit 1999 nr 23 schreef de bekende journalist Theo Leeuwenburgh van de vereniging Botterbehoud een artikel over de door de vereniging Oud Volendam in 1968 aangekochte Volendammer kwak de VD 41.

“Ook Botterbehoud heeft niet kunnen voorkomen dat er de laatste 15 jaar nog 3 kwakken het loodje moesten leggen, waaronder de VD 41. Plannen waren er genoeg toen de vereniging Oud Volendam de VD 41 aankocht. Maar daar bleef het bij. En intussen zonk de VD 41 tot driemaal toe in de Nieuwe Haven van Edam. Een deel van de restauratiegelden is toen maar besteed om een paar palen langs de botter te slaan, om te verhinderen dat de botter in de vaargeul terecht zou komen”. Uiteindelijk werd de kwak verkocht voor 1 gulden aan de gemeente Edam-Volendam. De gemeente zou de VD 41 restaureren maar dat werd bij nader inzien te duur. De gemeente verkocht de botter tenslotte aan de heer Patmos uit Groningen voor 1 gulden. De nieuwe eigenaar moest de botter wèl zelf lichten en naar Groningen varen. De VD 41 is – na faillissement van de nieuwe eigenaar – na een brand onherstelbaar beschadigd en gesloopt”.

Het huidige bestuur betreurt nog steeds deze historische vernietiging van een deel van Volendams erfgoed. Het huidige bestuur trof (als werkgroep) na de herstart in 1975 de VD 41 op zink aan in de Nieuwe Haven van Edam en zag met lede ogen aan hoe de VD 41 uit onze gemeente verdween.

Plannen voor restauratie VD 172 werden gerealiseerd tot ieders tevredenheid
Met de VD 172 is het anders gegaan. Die plannen zijn wel gerealiseerd. Mede op initiatief van o.a. het huidige bestuur van Oud Volendam en het Volendams Museum is de VD 172 in 1992 tijdens de Volendammer Dag in Volendam terecht gekomen. Met de inzet van gemeente, sponsors en vrijwilligers is de VD 172 als Volendammer historisch erfgoed bewaard gebleven en is volop in de vaart. Het is een sieraad in de Volendammer haven. Onze hele gemeenschap kan daar trots op zijn.

Doormiddel van een geldinzamelingsactie onder Volendammer bevolking werd de VD 41 door Oud Volendam aangekocht. In het jaarverslag over 1968 van Oud Volendam staat dat de VD 41 is aangekocht. Via de geldinzamelingsactie onder de Volendammer bevolking en andere sponsors werd fl. 4.960,81 bijeen gebracht.

In het jaarverslag staat het volgende hierover: “Zoals u weet uit allerlei berichten hierover kon door de ver. Oud Volendam de VD 41 worden aangekocht. De middelen voor de aankoop van deze kwak waren niet aanwezig, maar we konden deze unieke gelegenheid niet laten voorbijgaan, omdat dit een brok historie van Volendam uitmaakt, dat niet meer te vervangen is. Om aan gelden te komen werd een grootscheepse inzameling gehouden onder de bevolking van Volendam, de industrieën en werd om subsidie gevraagd bij de gemeente en het Anjerfonds. Het bestuur zal alles in het werk stellen om dit historisch erfgoed tot in lengte van jaren voor ons nageslacht te bewaren en te onderhouden”. De plannen werden echter niet waar gemaakt.

Na 1 jaar moest de VD 41 verkocht worden
Het bestuur van de vereniging Oud Volendam wilde de VD 41 echter na 1jaar al verkopen i.v.m. het vele werk, aldus de notulen van de bestuursvergadering van 13 augustus 1969. In de notulen van 29 september 1969 lezen wij onder punt c het volgende: “De voorzitter deelt mede dat hij niets meer van de aspirantkoper van de VD 41 heeft vernomen, ondanks dat hij hem al twee maal heeft opgebeld. De voorzitter stelt voor om de VD 41 via een advertentie te koop aan te bieden. Voor 1 gulden werd de VD 41 daarna aan de gemeente overgedragen.
Voor zover wij kunnen nagaan in het pas ontdekte notulenboek was de bestuursvergadering van maandag 29 augustus 1969 in hotel Spaander tevens de laatste bestuursvergadering van de vereniging Oud Volendam (die op 27 januari 1967 werd opgericht) gehouden. Vanaf 14 april 1969 werden ook geen ledenvergaderingen meer gehouden. In totaal werden 2 ledenvergaderingen gehouden van 1967 tot 1971. Niemand heeft hierover iets opgemerkt of gereageerd tot 2003. De vele plannen zijn jammer genoeg niet door de toenmalige initiatiefnemers ten uitvoer gebracht. Zelfs de door de Volendammer gemeenschap gefinancierde VD 41 vond al snel na 1969 zijn Waterloo in de Edammer Nieuwe Haven en de diverse plannen voor een Volendams Museum gingen tot 1975 niet door. Deze niet zo hoopvolle situatie trof het huidige bestuur in 1975 aan. Vanaf 1975 is opnieuw gestart en heel hard gewerkt om te komen tot een Volendams Museum en de instandhouding daarvan o.l.v. de huidige voorzitter. Vanuit de nieuwe werkgroep werd vanaf maart 1976 het zusterklooster als Volendams Museum ingericht en het sinds de opening op 12 maart 1977 werkzame nieuwe bestuur van Oud Volendam en de stichting Volendams Museum zijn plannen gemaakt en ook gerealiseerd. Tot 2 maal toe is een nieuw Volendams Museum met een wereldbefaamd Sigarenbandjeshuisje door vrijwilligers met steun van het bedrijfsleven en gemeente gerealiseerd en de activiteiten zijn talrijk. Een groot aantal vrijwilligers en werkgroepen is momenteel actief bezig. Het museumjaarboek is een voorbeeld daarvan en binnen kort komt het nieuwe museumjaarboek met foto van de pers. Pas is een vooronder op ware grootte gerealiseerd in de nieuwe expositie over de visserij en aanverwante thema’s.

Daadkrachtige bestuursleden worden van de ene naar de andere rechtbank gesleept
Op maandag 15 mei a.s. om 11.00 uur moet het bestuur van de stichting Volendams Museum en Oud Volendam voor de vierde keer voor de rechtbank (nu te Haarlem) verschijnen om gehoord te worden over gebeurtenissen die bijna 40 jaar geleden hebben plaats gevonden aangaande het lidmaatschap van de vereniging Oud Volendam. Een oproep voor overleg met leden uit 1967 – 1971 is inmiddels gedaan en de uitkomst van deze bijeenkomst was positief.

Volendams Museum en Oud Volendam