Yannick de Wit (19): ’Geen vrees voor concurrentie’
Bron: NHD
Yannick de Wit (19): ’Geen vrees voor concurrentie’
Ondanks zijn jonge leeftijd kan FC Volendam-voetballer Yannick de Wit (19) onmogelijk nog een groentje genoemd worden. Na vijf jaar Ajax staat de Zaandammer aan de vooravond van zijn zevende seizoen bij de oranjehemden. Maar nu met een tweejarig profcontract op zak. ,,Een contract geeft vooral rust. Maar je moet je toch iedere keer weer bewijzen.’’ Hoewel het slechts een dikke maand geleden is dat FC Volendam op de drempel van de eredivisie werd afgestopt door NAC Breda, is er in die korte tijd toch een hoop veranderd. Het ’bijna-avontuur’ smaakt duidelijk naar meer bij de oranjehemden. En omdat stilstand achteruitgang is, blijft de eerstedivisionist volop in beweging.
Maar het vertrek van trainer Ernie Brandts kwam wel heel plotseling, zegt Yannick de Wit. ,,Er waren natuurlijk wel allerlei geruchten, maar ik had niet gedacht dat hij alsnog zou vertrekken. Mijn ploeggenoot Michiel Hemmen stuurde me een sms’je met het nieuws. Jammer, ja. Hij gaf de jonge spelers juist een kans en daarmee veel zelfvertrouwen.’’ Toch denkt De Wit dat Volendam met Stanley Menzo als nieuwe trainer opnieuw een gooi moet kunnen doen naar een plek in de top-drie. ,,We zijn pas net begonnen maar ik heb er een goed gevoel bij. Menzo heeft natuurlijk veel ervaring opgedaan en wil aanvallend spelen. Dat er veel nieuwe spelers zijn gekomen, is ook logisch. Met al die blessures van vorig seizoen hebben we gemerkt dat we een brede selectie nodig hebben.’’
Hoewel de Zaandammer zijn speeltijd in het eerste elftal juist te danken had aan die blessuregolf, vreest hij de concurrentiestrijd niet. ,,Of er nu veel of weinig concurrentie is; je moet je toch altijd weer bewijzen. Het hangt er ook vanaf hoe Menzo wil spelen. Ik speel het liefst op het middenveld ’met de punt naar achter’, maar dat is ook afhankelijk van het systeem. ’Met de punt naar voren’ is niet echt mijn plek. Dat is veel te aanvallend. Ik wil het liefst het spel een beetje verdelen. Op de plek waarop Sneijder bij het WK in het Nederlands elftal speelde. Andrea Pirlo doet dat bij Italië fantastisch, maar die heeft dan ook Gattuso naast zich voor het vuile werk.’’
Promotie
In de komende oefenperiode zal het ’nieuwe’ elftal van Volendam langzaam vorm moeten gaan krijgen. De Wit heeft zo zijn voorkeuren. ,,Ik speel het liefst tegen wat sterkere tegenstanders. Van die potjes die je met 13-0 wint, word je niet veel wijzer. Dat soort wedstrijdjes is vooral promotie voor de club.’’ Voor de grote wedstrijden hoeft hij zich zeker niet op te laden. De uitwedstrijd tegen NAC in Breda ligt nog op zijn netvlies. ,,Een volle bak met zestienduizend mensen, daar doe je het voor. Bij de warming-up zei ik het nog tegen Michiel Hemmen. ’Dit zijn de wedstrijden. Nu moet het gaan gebeuren’. Ik hou wel van sfeer en emotie. Als ik zie dat Thierry Henry helemaal niet juicht na een doelpunt... Dan maak je zo’n belangrijk doelpunt op een WK.’’ Met een tweejarig contract op zak weet de Noord-Hollander dat zijn kostje allerminst is gekocht. Daar is de voetballerij veel te wispelturig voor. Dat ondervond De Wit, inmiddels in het bezit van een propedeuse commerciële economie, eigenlijk al op heel prille leeftijd. Als 8-jarig ventje werd hij al ingelijfd door Ajax. ,,Ik speelde in de E3 bij KFC en deed mee aan een talentendag. Terwijl er ook spelers uit de E1 meededen, werd ik toch uitgekozen.’’ De Wit zou vijf jaar uitkomen voor de Amsterdamse jeugdteams en kreeg toen onverwacht de bons. ,,Vier jaar lang ging het goed en was ik zelfs aanvoerder in een team met Ryan Babel en Urby Emanuelson. In mijn vijfde jaar maakte ik te vroeg de overstap naar een hogere leeftijdsgroep en kreeg ik minder speeltijd. Pas heel laat in het seizoen zeiden ze dat ze niet meer met me verder wilden. Voetballend kon ik goed meekomen maar fysiek kwam ik te kort, zeiden ze. Het is wel frappant dat ik het nu juist van fysiek voetbal moet hebben. Dat Babel nu bij het Nederlands elftal zit, is hartstikke leuk. Hij heeft zich goed doorontwikkeld.’’
Dippie
Op jonge leeftijd bleken de contacten in de voetbalwereld al iets waard. Via de vader van een elftalgenootje kon hij terecht bij Volendam. ,,Dat verschil was niet zo groot. Bij Ajax is alles groter en wordt er meer tegen je op gekeken, maar qua speelstijl lijkt Volendam ook wel op Ajax. Na twee jaar bij de amateurs (’een dippie’) kwam ik bij Jong Volendam en liep het ineens als een trein.’’ De Wit werd bij het eerste gehaald en debuteerde in de uitwedstrijd tegen Veendam. ,,Toen Wim Jonk belde om te zeggen dat hij met me om tafel wilde, hoefde ik niet lang te twijfelen.’’ De eredivisie blijft het ultieme doel en dan natuurlijk het liefst met Volendam. ,,En in het kunstgras heb ik toch ook wel vertrouwen. De club heeft de spelersraad ook om advies gevraagd en Peter Wijker is nog helemaal naar Frankrijk geweest om de boel te testen. Het schijnt een beetje te lijken op het veld van Heracles. Als dat zo is, vind ik het prima. Hoewel ik toch liever op gewoon gras speel, maar dat zeggen alle voetballers volgens mij.’’
Maar het vertrek van trainer Ernie Brandts kwam wel heel plotseling, zegt Yannick de Wit. ,,Er waren natuurlijk wel allerlei geruchten, maar ik had niet gedacht dat hij alsnog zou vertrekken. Mijn ploeggenoot Michiel Hemmen stuurde me een sms’je met het nieuws. Jammer, ja. Hij gaf de jonge spelers juist een kans en daarmee veel zelfvertrouwen.’’ Toch denkt De Wit dat Volendam met Stanley Menzo als nieuwe trainer opnieuw een gooi moet kunnen doen naar een plek in de top-drie. ,,We zijn pas net begonnen maar ik heb er een goed gevoel bij. Menzo heeft natuurlijk veel ervaring opgedaan en wil aanvallend spelen. Dat er veel nieuwe spelers zijn gekomen, is ook logisch. Met al die blessures van vorig seizoen hebben we gemerkt dat we een brede selectie nodig hebben.’’
Hoewel de Zaandammer zijn speeltijd in het eerste elftal juist te danken had aan die blessuregolf, vreest hij de concurrentiestrijd niet. ,,Of er nu veel of weinig concurrentie is; je moet je toch altijd weer bewijzen. Het hangt er ook vanaf hoe Menzo wil spelen. Ik speel het liefst op het middenveld ’met de punt naar achter’, maar dat is ook afhankelijk van het systeem. ’Met de punt naar voren’ is niet echt mijn plek. Dat is veel te aanvallend. Ik wil het liefst het spel een beetje verdelen. Op de plek waarop Sneijder bij het WK in het Nederlands elftal speelde. Andrea Pirlo doet dat bij Italië fantastisch, maar die heeft dan ook Gattuso naast zich voor het vuile werk.’’
Promotie
In de komende oefenperiode zal het ’nieuwe’ elftal van Volendam langzaam vorm moeten gaan krijgen. De Wit heeft zo zijn voorkeuren. ,,Ik speel het liefst tegen wat sterkere tegenstanders. Van die potjes die je met 13-0 wint, word je niet veel wijzer. Dat soort wedstrijdjes is vooral promotie voor de club.’’ Voor de grote wedstrijden hoeft hij zich zeker niet op te laden. De uitwedstrijd tegen NAC in Breda ligt nog op zijn netvlies. ,,Een volle bak met zestienduizend mensen, daar doe je het voor. Bij de warming-up zei ik het nog tegen Michiel Hemmen. ’Dit zijn de wedstrijden. Nu moet het gaan gebeuren’. Ik hou wel van sfeer en emotie. Als ik zie dat Thierry Henry helemaal niet juicht na een doelpunt... Dan maak je zo’n belangrijk doelpunt op een WK.’’ Met een tweejarig contract op zak weet de Noord-Hollander dat zijn kostje allerminst is gekocht. Daar is de voetballerij veel te wispelturig voor. Dat ondervond De Wit, inmiddels in het bezit van een propedeuse commerciële economie, eigenlijk al op heel prille leeftijd. Als 8-jarig ventje werd hij al ingelijfd door Ajax. ,,Ik speelde in de E3 bij KFC en deed mee aan een talentendag. Terwijl er ook spelers uit de E1 meededen, werd ik toch uitgekozen.’’ De Wit zou vijf jaar uitkomen voor de Amsterdamse jeugdteams en kreeg toen onverwacht de bons. ,,Vier jaar lang ging het goed en was ik zelfs aanvoerder in een team met Ryan Babel en Urby Emanuelson. In mijn vijfde jaar maakte ik te vroeg de overstap naar een hogere leeftijdsgroep en kreeg ik minder speeltijd. Pas heel laat in het seizoen zeiden ze dat ze niet meer met me verder wilden. Voetballend kon ik goed meekomen maar fysiek kwam ik te kort, zeiden ze. Het is wel frappant dat ik het nu juist van fysiek voetbal moet hebben. Dat Babel nu bij het Nederlands elftal zit, is hartstikke leuk. Hij heeft zich goed doorontwikkeld.’’
Dippie
Op jonge leeftijd bleken de contacten in de voetbalwereld al iets waard. Via de vader van een elftalgenootje kon hij terecht bij Volendam. ,,Dat verschil was niet zo groot. Bij Ajax is alles groter en wordt er meer tegen je op gekeken, maar qua speelstijl lijkt Volendam ook wel op Ajax. Na twee jaar bij de amateurs (’een dippie’) kwam ik bij Jong Volendam en liep het ineens als een trein.’’ De Wit werd bij het eerste gehaald en debuteerde in de uitwedstrijd tegen Veendam. ,,Toen Wim Jonk belde om te zeggen dat hij met me om tafel wilde, hoefde ik niet lang te twijfelen.’’ De eredivisie blijft het ultieme doel en dan natuurlijk het liefst met Volendam. ,,En in het kunstgras heb ik toch ook wel vertrouwen. De club heeft de spelersraad ook om advies gevraagd en Peter Wijker is nog helemaal naar Frankrijk geweest om de boel te testen. Het schijnt een beetje te lijken op het veld van Heracles. Als dat zo is, vind ik het prima. Hoewel ik toch liever op gewoon gras speel, maar dat zeggen alle voetballers volgens mij.’’