EVC voorzitter Hans Uijlenhoed kijkt graag vooruit
De velden op het EVC-complex aan de Keetzijde liggen te blaken van gezondheid in de zachte gouden avondzon. De malse groene grasmatten, gereed om als ondergrond te dienen voor 9 maanden voetbal, lijken wel licht te dampen. Rond de middencirkel van het A-veld huppelt een ekster die 100 bij 50 meter gras geheel voor zichzelf heeft. Je raakt zowat in trance in zo'n betoverende omgeving. Dan zie ik iets vreemds; er ontbreken doelen op het veld!
"Komt allemaal voor elkaar", verzekert Bert Klein, lid van de technische staf van EVC. "Dankzij sponsors krijgen wij hier twee nieuwe kooidoelen. Wij gaan mee met onze tijd." Over tijd gesproken, binnen nu een 2 minuten moet onze gesprekspartner voor dit interview verschijnen. Aan de vooravond van het nieuwe voetbalseizoen leek het De Stadskrant een goed idee om samen met Hans Uijlenhoed zijn debuutjaar als voorzitter te evalueren en tevens een kijkje in de EVC-keuken te nemen om aan de weet te komen wat de toekomst kan gaan brengen. Genietend van het avondzonnetje op het dakterras trappen wij af.
Hoe heb jij het afgelopen jaar als voorzitter ervaren op het persoonlijk- en het functionele vlak?
Als ik begin met de persoonlijke ervaringen denk ik allereerst aan de EVC-mensen die ons zijn ontvallen. Het was wat dat betreft een heftig jaar. Ton Vreeker, Jan Dompeling, Rob Schut en René Krol. Het was een jaar van ziek en zeer. Je komt er tegelijkertijd achter dat een vereniging als EVC enorm kwetsbaar is. Zo'n 10 à 15 bijzonder geroutineerde vrijwilligers houden de zaak bij elkaar. Dat is te weinig, dus is een verjonging en uitbreiding over een breed front hard nodig. Met zo'n Rob Schut-tournooi zie je dat de wil er wel degelijk is, maar in de echte aanloop is er nog terughoudendheid. Op het functionele vlak ben ik weinig verrassends tegen gekomen. Ik had natuurlijk al de nodige bestuurservaring opgedaan en dat kwam goed van pas. Ik merk dat de acceptatie binnen EVC goed is en ik probeer de waarden en normen die er binnen de ‘normale maatschappij' gelden gestalte te geven. Mensen moeten zich bij EVC op hun gemak voelen. Dat is voor mij als voorzitter heel erg belangrijk.
EVC beschikt over een fraaie faciliteiten. Hierover waren gesprekken gaande met de gemeente Edam-Volendam, AV Edam en VV Edam. Zit hier nog enige beweging in?
Grappig dat je het vraagt want gisteravond hebben wij toevallig met alle partijen over de plannen van AV Edam gesproken. Vers van de pers! Als EVC hebben wij een goed gevoel bij deze plannen. Het is nu aan de gemeenteraad om in positieve zin de knoop door te hakken. Wij zijn een van de weinige verenigingen in Noord-Holland die haar velden moet huren en er tevens de verantwoordelijkheid voor het onderhoud bij krijgt. Dit beperkt de ruimte om financiële verplichtingen aan te kunnen gaan. Met het plan van AV Edam zie ik synergiemogelijkheden op het gebied van onderhoud aan de velden. Koppel dit aan compensatie voor het afstaan van trainingsvelden aan AV Edam en de komst van een kunstgrasveld is naar mijn gevoel zeer waarschijnlijk.
Is er ooit binnen het overleg wel eens gesproken over het aanhaken van de IJsvereniging Edam? Zo'n 400-meterbaan als ijsvloer is natuurlijk geweldig tijdens een kwakkelwinter.
Nee. Ik moet je bekennen dat ik hier zelf ook nooit bij stil heb gestaan. Kennelijk ben ik niet de enige. Ik vraag mij ook af of je een tartanbaan onder water kan zetten en laten bevriezen, maar dat laat ik graag aan de experts over.
Een beetje bedrijf met 2 man personeel hoest elk jaar een Meerjarenbeleidplan op. Gaan wij dit ook bij EVC meemaken?
Geen dikke pakken papier, maar ga er maar van uit dat wij binnen het bestuur voortdurend bezig zijn met het fundament van de vereniging, het oog op de toekomst en de uitstraling naar buiten toe. EVC moet voor de gemiddelde Edammer herkenbaar zijn als iets Edams. Daar is niets mis mee. De consequentie van dit alles is dat er meer Edammer jeugdspelers moeten doorstromen naar de selectie van ons 1e en 2e elftal. Dat vormt weer een bindingsreden voor de aanhang. Dit proces is nu kalmpjes aan op gang gekomen, al vormt de algehele jeugdopleiding nog steeds onze achilleshiel. Geschikte jeugdtrainers vindt je net zo makkelijk als edelweiss. Waar ik bijzonder optimistisch over ben is de nieuwe lichting voor de A-junioren. Hier zitten toch zeker 6 à 10 spelers bij die EVC een duw omhoog kunnen geven. Die kwaliteit is absoluut aanwezig, maar je bent natuurlijk wel afhankelijk van een hoop andere factoren. Zet die ontwikkeling zich door? Is er naast school of werk voldoende tijd voor het voetbal? Zijn er andere sporten die lonken, het kan van alles zijn.
Naast deze aandacht voor de jeugd en de uitstraling en kwaliteit van ons 1e elftal, kijken wij ook met volle aandacht naar de samenstelling van het kader. Er is nu een verjongingsproces op gang gekomen met mensen zoals bijvoorbeeld Cees Jan Velzeboer of een Theo van Diepen. Daar zijn wij heel blij mee. Het lijkt ons als bestuur goed om stabiliteit uit te stralen. Het is nu wel een beetje vroeg in het seizoen, maar de intentie is aanwezig om na dit seizoen verder te gaan met Peter van der Zwaan als trainer van onze selectie. Het moet hier geen duiventil worden. Dit alles bij elkaar moet er voor zorgen dat EVC in de toekomst een stabiele 2e Klasser wordt. Daar gaan wij voor. Zoals je weet hebben wij tijdens heftige ledenvergaderingen ingezet op één 1e elftal en wel voor het zondagsvoetbal. De tijd zal ons leren of dat een verstandige keuze is geweest. Zo niet, dan ben ik de eerste om dat toe te geven. Daar loop ik niet voor weg.
Over toekomst gesproken, wat verwacht jij het komende seizoen van het 1e elftal?
Ik verwacht een uitdagend jaar waarin wij mee kunnen doen voor promotie. In welke vorm dan ook. Daarnaast zou ik graag zien dat wij dat gaan doen met goed en aantrekkelijk spel voor een flinke hoeveelheid publiek. Want zeg nou zelf, hebben wij hier niet één van de mooiste voetbalaccommodaties van Noord-Holland?