De verbouwing van Dril 8 (foto)
Achter de dijk in Volendam wordt een huisje van hout gebouwd. Het hoogste punt is net bereikt en op de nok prijkt vol trots de vlag van 650 jaar Edam. Hier wordt door Hein Slegt, in overleg en samenwerking met Jan Butter van Duif een Edammer huisje neergezet.
Foto Cor kes - www.luxphotography.nl
"Ik woonde altijd op het Jan van Wallendalplein in Edam, in het huisje van mijn oma. Toen ons tweede kindje werd geboren, moesten we op zoek naar een grotere woning. We kwamen bij dit huis uit omdat de ligging en ook de prijs ons aansprak, maar het huis was in zeer slechte staat", vertelt Hein Slegt. "Het heeft meer dan 12 jaar gelekt, dus alles was verrot. Zonder moeite kon je grote gaten in de vloer trappen. Neem bijvoorbeeld de meterkast, toen ik daar voor het eerst inkeek, lag er een laag van meer dan 20 cm water in."
Volledig verzakt
Ook was de woning verzakt. "Vòòr was het plafond 2.50 m hoog, achter 2.20 m. Het was dus 30 cm verzakt. Toen we de vloer eruit hadden gehaald, zagen we dat die al 20 cm was opgekrikt. Er was dus als eens getracht de verzakking op te knappen, maar dat betekende dus dat de verzakking nog erger was dan we al dachten." In eerste instantie was het plan om de boel te verbouwen en er te gaan wonen. "Toen ik begon met slopen, kwam ik meer en meer tegen. We konden er voor kiezen om alles dat schots en scheef was op te knappen, of over nieuw te beginnen. We hebben voor dat laatste gekozen. Als je het doet, moet je het goed doen", aldus Slegt.
Slappe grond
Op de zijmuren na, is alles gesloopt en wordt opnieuw opgebouwd. Eerst is er opnieuw geheid. Binnenin het oude huis zijn maar liefst 7 palen van 22.5 m lengte de grond in gegaan, achterin de woning nog eens 9 palen van 17 m lang. Jan Butter geeft toelichting: "Het is hier slappe grond, de zandplaat zit gewoon diep. Maar het heet hier ook het Dril, die naam komt natuurlijk ergens vandaan."Edamse stijl
Het huisje wordt van hout gebouwd, in de ouderwetse Edamse stijl. Butter grapt: "Vandaar ook die vlag op de nok, dat hoort er dan toch een beetje bij?" Het bouwen wordt gedaan met ouderwetse verbindingen en dikke houten balken. Omdat de zijmuren zijn blijven staan, betreft het hier officieel een verbouwing en dus geen nieuwbouw.
Uit 1870
Slegt: "De muren zijn misschien niet mooi meer, maar wel nog sterk. Waarschijnlijk zijn ze ooit vernieuwd. Het huis is gebouwd in 1870, maar in 1920 is de voorgevel vervangen. Het huis is nogmaals opgeknapt in 1982, waarschijnlijk zijn toen die muren gedaan. We hebben zelf muurankers ontworpen en laten maken. De ankers zijn maar liefst 1.5 meter lang en steken aan de boven- en onderkant 20 cm uit, die houden de hele muur vast. Als het pand hiernaast wordt opgeknapt, kan ik de buitenmuren opnieuw laten aansmeren en dan kunnen we er weer 100 jaar tegenaan."
‘Op de vlucht'
Het huisje heeft twee verdiepingen en krijgt een houten voor- en achtergevel. Het houten skelet wordt nu verder afgebouwd. Daar komen nog twee dakkapellen op en de volgende stap is de isolatie en de pannen erop. "We bouwen de gevel naar een ouderwets gebruik op de vlucht. In plaats dat de gevel helemaal recht is, wordt het boven 15 of 20 cm uit het lood gezet. De bovenkant is dan langer dan onderin en helt daardoor iets naar voren. Als vroeger ladingen naar de zolder werden gehesen, voorkwam je daardoor dat de lading tegen de gevel op zou botsten. Daarnaast blijft het schothout droog en dat is weer minder onderhoud. Optisch is het trouwens niet te zien. Zeker niet in dit geval, wij plaatsen de gevel maar 7 cm uit het lood. In Amsterdam zijn de gevel soms wel een halve meter uit het lood, maar ook dat is niet te zien omdat de panden zo hoog zijn", legt Butter uit.
In juni verhuizen
Voorlopig is het nog een hoop timmerwerk en daarna een hoop schilderwerk. "Op het moment is het vooral meetwerk, vertelt Slegt. De voorgevel is een beetje scheef en de achterkant is dat helemaal. Het is een hoop rekenen en vooral je kop erbij houden." Als alles zo door gaat, verwacht Slegt in juni met zijn gezin te kunnen verhuizen. In de tussentijd huren zij een woning aan de overkant, met uitzicht op het bouwproject. In samenwerking met Jan Butter werkt Slegt zelf fulltime mee aan de grondige renovatie. "Ik kan het niet alleen, ik weet niet waar ik moet beginnen. Dus heb ik hulp nodig van iemand die zegt: nu moet je dit doen, daarna moet je dat doen. Verbouwen is vooruit zien, heel ver vooruit en Jan kan dat. En nu kan ik ook zeggen dat ik mijn huis een beetje zelf heb gebouwd."