Volgens VD|80 Henk Mul weg met 'Gouden handdruk'
Directeur Henk Mul van de Stichting Welzijn Edam is met een 'gouden handdruk' vertrokken. Dat stelt de fractie VD’8o nadat de zelfstandige stichting is opgeheven en ondergebracht bij de Stichting Club en Buurthuiswerk Volendam (CBW). Tijdens de begrotingsvergadering hebben zowel de Lijst Kras als VD'80 om opheldering gevraagd. VD'80 stelt dat de 'magere prestaties' van Mul wel heel riant zijn beloond en vindt dat er sprake is van een 'gouden handdruk’, zoals fractievoorzitter Johan Koning het uitdrukt.
Miljoenen
Volgens Loek Kras heeft Henk Mul er als leidinggevende de afgelopen jaren weinig van gebakken. Jarenlang ongestraft wanbeleid en niemand wordt er slechter van. Behalve de burger dan, concludeert Kras op diens website. Kras hekelt de wijze waarop het nieuwe gebouw De Singel 'met enkele miljoenen van de gemeente' tot stand is gekomen en nu al niet meer functioneert. 'Het pand viel alleen op door de doodse stilte en rust, als was het een mortuarium, schrijft Kras op de site. In een toelichting op zijn kritiek zegt Kras: „Je praat in feite gewoon van faillissement maar dat woord wil het college natuurlijk niet horen."
Volgens Kras zijn er geen bedragen genoemd. „Volgens de wethouder is er sprake van normale cao-afspraken. Met een gouden handdruk of gouden regeling heeft het volgens hem niets te maken." Volgens Mariska Bond-Schilder van VD'8o is het 'een kwestie van interpretatie'. „Wij uiten geen beschuldiging. Wij zetten alleen vraagtekens bij de regeling die in onze ogen toch wel een gouden randje heeft. Volgens het college gaat het om een standaard regeling."
Henk Mul, vaak betrokken bij personeelsconflicten, is door deze krant via de mail benaderd met enkele vragen over de netelige kwestie. Hoeveel dienstjaren heeft hij opgebouwd? Hoeveel geld heeft hij meegekregen? Wat is zijn huidige leeftijd? Wat vindt hij van de geuite kritiek? Het is hem allemaal voorgelegd, via het nog bestaande mailadres van de Stichting Welzijn Edam. Maar kennelijk heeft hij niet de behoefte erop te reageren.
