Demarrage in Afrika (foto)
Wie regelmatig het internet afstruint naar leuke verhaaltjes stuit wel eens op zaken die te mooi lijken om waar te zijn. Zo kon men onlangs lezen “Bouke Kuiper wint negende etappe Tour de Faso”, met een kort verslag over een jonge Edammer die in hartje Afrika deel nam aan een wielerronde en zowaar een rit wist te winnen! Hoe kwam deze Hollandse jongen, die het afgelopen wegseizoen zelden van zich liet horen, zomaar verzeild in een dergelijk exotisch avontuur? Wij vroegen de 22-jarige Bouke om uitleg en een update wat zijn wielerloopbaan betreft.
‘Ik maak op dit moment deel uit van het Ubbink-Koga Cycling Team en een teammaat van mij was vorig jaar al eens in Afrika geweest op uitnodiging van het Global Cycling Team.’ begint Bouke zijn verhaal. ‘Dat is een team dat met gastrenners van verschillende teams veel wedstrijden rijdt buiten Europa om in niet-Westerse landen de wielersport te promoten. Er wordt gereden in Afrika, maar ook in Zuid-Amerika en Aziatische landen als Indonesië en Taiwan. Via mijn ploegmaatje ontving ik ook een uitnodiging en daar ben ik op ingegaan. Je moet wel zelf de tickets betalen, maar voor de rest wordt alles verzorgd.’
‘We vlogen 19 oktober naar Burkina Faso, de eerste etappe was 21 oktober en de laatste 30 oktober en twee dagen later was ik al weer thuis. Het was wel even wennen want het was daar iedere dag ongeveer veertig graden Celsius en de luchtvochtigheid was vrij laag. Maar voor lokale begrippen was het een gunstige periode om de Tour te organiseren.’
Wie denkt dat het rijden van wielerwedstrijden in Afrika een soort “Parijs-Dakar” voor fietsers is kwam bij de Tour de Faso bedrogen uit. Bouke: ‘Het waren best wel goede asfaltwegen met mooie rechte stukken, dus niet zoals in Nederland met om de haverklap een rotonde. Wel moest je af en toe oppassen voor gaten in de weg en één dag reden we een kort stuk over onverharde weg met rood zand. Ik heb mij laten vertellen dat bij een eerdere editie er eens een stuk van dertig kilometer onverhard was! Op een enkele dag met licht heuvelachtig terrein waren de etappes redelijk vlak.’
Wie verre reizen doet kan veel verhalen. Tijdens de Tour de Faso heeft Bouke het hele land doorkruist. Vaak werd er in hotels overnacht, maar soms werden de renners in een bivak van partytenten vergast. ‘Het eten was redelijk.’ vervolgt Bouke. ‘We aten veel rijst en kip en af en toe aardappels. Met groente moest je wel voorzichtig zijn. Op een paar dagen maagkrampen na ben ik goed gezond gebleven. De organisatie maakte wel altijd een hele heisa bij iedere etappe.’
‘Van iedere aankomst en bij elke huldiging werd een echte ceremonie afgewerkt die een eeuwigheid leken te duren, met tussendoor playbackshows van lokale artiesten. Het gaf wel een mooie sfeer. Na iedere etappe werd in ieder dorp een groot feest gegeven. De negende etappe was een rit van ruim 150 kilometer en ik voelde mij goed. Ik zat eerst bij de ontsnapping van een grote groep en op vijftien kilometer van de finish gingen er vijf man weg. Een Algerijn, een Fransman, een Duitser, een renner uit Burkina Faso en ik. Op een gegeven moment dacht ik: ik probeer het gewoon. Toen ik achter mij keek zag ik dat niemand mee kwam, en er waren nog negen kilometer af te leggen! Ik heb alles uit de kast gereden en uiteindelijk had ik nog veertig seconden over op de streep. Eerder, bij de vierde etappe, was ik op vijf kilometer voor de finish weg gesprongen maar werd ik op achthonderd meter voor de streep teruggehaald door het peloton. Dat was balen!’
Het afgelopen seizoen bij zijn team Ubbink Koga Cycling heeft Bouke, die in oktober zijn bachelor heeft afgemaakt voor de studie Bewegingswetenschappen, zich een stuk minder in de kijker gereden. Hij legt uit: ‘Ik heb bijna altijd in dienst van de ploeg gereden. Veel buffelwerk, bidons halen en de kopman uit de wind houden. Ik ben zelf geen afmaker dus reed ik in dienst van Wim Stroetinga, een rappe sprinter. Ik heb mijn studie nu even stop gezet om komend seizoen met het team in de Continental-klasse te rijden, een semiprofessionele klasse binnen de wielersport.’
‘Dat wil nog niet zeggen dat ik van het wielrennen kan leven. Ik ben nog op zoek naar een flexibele baan, het liefst in de sport. Deze winter zal ik ook regelmatig op de baan te vinden zijn. Vorige week zondag heb ik nog het NK 50 kilometer Elite op de baan gereden en werd ik zevende. Bij het komende NK baanwielrennen zal ik mij alleen gaan toeleggen op duuronderdelen als scratch, puntenkoers en koppelkoers. Ook op de baan gebruiken we de fietsen van Koga. Dat is perfect spul. Iedere trap is raak!’