Column Siem kees: Over kaas en vis

Ik ben in de gelegenheid gesteld om een veertiendaagse column te schrijven in deze krant en dat lijkt me leuk om te doen. Ik heb altijd al willen schrijven en ben een paar jaar geleden begonnen met het recenseren van muziekoptredens in de regionale krant. Daarnaast schrijf ik wekelijks een verhaaltje in mijn nieuwsbrief voor de klanten van het muziekcafé de Harmonie in Edam. Nu dan een column.

Na de middelbare school ging ik werken bij de Uitwaterende Sluizen in Edam en was daar gelukkig met het rondrijden door Waterland voor het nemen van monsters van het oppervlaktewater, maar ongelukkig met het werken op het laboratorium. Ik wilde een andere loopbaan en vertrok naar Amsterdam waar ik in meerdere boekhandels kwam te werken. Kranten en tijdschriften , boeken en kaarten trokken me meer dan de watermonsters langs de Zaan en het Noord-Hollands kanaal.

Toch was het nog niet wat ik zocht en vrienden wezen me op een advertentie in de krant waarin ze voor de Volkskrant een redactie bediende zochten. Dat leek me wel wat en ik werd tot mijn verrassing meteen aangenomen. Ik werd assistent van de chef redactie en mocht de telexen van de machine scheuren en rondbrengen. Ik had veel contact met de redacteuren binnen en buitenland en op de stadsredactie zaten mijn vrienden waarmee we in de namiddag naar het journalistencafé trokken.

Soms mocht ik een telexbericht omvormen tot een klein krantenbericht en dan voelde ik me journalist. En ondanks de woorden van de chef redactie dat ik niet moest denken dat mijn baantje een opstap naar het redacteurschap zou kunnen zijn, genoot ik van het schrijven.

Ik haalde het HAVO-diploma in de tijd dat ik halve dagen bij de Volkskrant werkte, en na de Sociale Academie die volgde, werkte ik vijfentwintig jaar als jongerenwerker in Amsterdam. Schrijven kon ik genoeg want na een paar jaar uitvoerend werk kreeg ik bureaufuncties als project coördinator en regio manager en werd het merendeel van de tijd besteed aan het schrijven van rapporten, evaluaties, subsidie voorstellen enzovoorts.

Nu ik alweer jaren in Edam als uitbater van café de Harmonie werk heb ik het schrijven niet losgelaten. Persberichten maken vind ik nog steeds leuk, verhalen schrijven voor de lokale en regionale pers nog leuker en nu kan ik ook om de veertien dagen mijn bespiegelingen in deze krant kwijt. Bespiegelingen over de mooie gemeente Edam - Volendam , waar ik geboren ben en waarvan ik vind dat de bewoners zo bij elkaar horen. Ik voel me nu al journalist, schrijver, columnist die als hobby een café uitbaat.

Siem Kees Slegt
info@harmonie-edam.nl