Kees Tol ‘Parre’ – Een nar met een agenda (foto)

Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl

De Volendamse Dijk ligt er triest en verlaten bij. Mist hangt boven het water en de kou dringt zich naar ieders smaak veel te snel op. Onder het goedkeurend oog van wat oosterse toeristen is een stevig ingepakte man druk bezig de traptreden van de visafslag te ontdoen van groene aanslag. Niet wetende dat ik mijn gesprekspartner hier al aan het werk zie, been ik Grand Café De Dijk binnen. Nog nauwelijks door gewarmd, word ik doorverwezen naar dezelfde visafslag, waar Kees Parre inmiddels aan traptrede 14 is begonnen. De routine heeft zich meester van hem gemaakt, want opmerkelijk snel en vakkundig weet hij het bruine hout tevoorschijn te toveren. Kees laat ogenschijnlijk niets aan het toeval over, maar dat moet ook weer niet vreemd zijn voor iemand die een agenda heeft.

Je hebt een bijzondere locatie voor een interview uitgekozen

Leuk toch? Toevallig ontvang ik over enige minuten een damesgezelschap dat een ‘Dagje Volendam’ doet. Aangezien de dames in de visafslag worden bijgepraat, kunnen wij hier alvast beginnen. Je moet immers economisch met je tijd omspringen.

Is dat ‘economisch omspringen met tijd’ voortgekomen uit een druk leven?

Druk? Druk? Kom zeg. Ik heb een agenda! Die had ik vroeger niet en dat maakte het er niet makkelijker op omdat ik nogal ongestructureerd van aard ben. Mijn agenda weet deze handicap volledig te compenseren.

Om maar even met de deur in huis te vallen; volgens sommige mensen ben jij gek

Dat klopt ten dele. Het beeld komt voort uit de tijd dat ik geen enkele verantwoording aan wie dan ook hoefde af te leggen. Het vaderschap, een vaste relatie en een agenda hebben dat beeld inmiddels flink onder handen genomen.

Was het bij jou vroeger thuis een losgeslagen bende?

Integendeel. Ik kom uit een standaard gezin. Ik heb nog een broer en een zus. Wij vormden een hecht en sportief gezin wat vooral bezig was met handbal. Naast de sport had ik tevens een vroege voorliefde voor muziek en aangezien ik grote moeite had een instrument knap te kunnen bespelen stortte ik mij op het zingen. Het gevolg was deelname aan de band No Pictures Please. Dat ging eigenlijk alleraardigst en nadat wij hier en daar wat ‘deurtjes hadden geopend’ kregen wij zelfs een platencontract. De single ‘Hari Chrishna’ was ons grootste wapenfeit. Rond die tijd raakte mijn vriendin zwanger en hebben wij de afspraak gemaakt dat ik eerst zou proberen met No Pictures Please op een hoger niveau te raken en dat ik, zodra dat mocht mislukken, een stap terug zou doen.

Dat laatste moet geen prettig vooruitzicht zijn geweest, want je liep niet bepaald scheef van de schooldiploma’s

Het was zeker niet druk met diploma’s, maar gelukkig was ik inmiddels geschoold door het leven en wist ik mij toch te redden. Ik heb van alles gedaan, maar het kwam telkens neer op het gezegde ’12 ambachten en 13 ongelukken’. Uiteindelijk ben ik voor de spiegel gaan staan en heb mijzelf de vraag gesteld waar ik nu eigenlijk goed in was en waar ik voldoening uit kreeg.

En wat vertelde de spiegel jou?

Die vertelde mij dat ik bovengemiddeld geschikt was om als Nar van Volendam door het leven te gaan. Ik vind het geweldig om mensen blij te maken en krijg er ook nooit genoeg van. Dat is bij mij een voortdurend proces en als ik daarmee ook nog mijn brood kan verdienen is dat natuurlijk een zeer prettige bijkomstigheid. Iedereen blij!

Het gezelschap dames wat vandaag een dagje Volendam doet meldt zich bij de afslag. Kees ontvangt hen gastvrij in de ruimte waar ooit tonnen aan paling werden verhandeld. De dames – afkomstig uit het zuiden des lands – worden direct door de charmes van Kees betoverd en liggen weldra aan zijn voeten en lachen zich regelmatig een breuk om de taalfratsen van de Nar van Volendam. Kees vertelt iets over de geschiedenis van Volendam, legt uit waar zijn bijnaam ‘Parre’ vandaan komt en weet met medewerking van ondergetekende duidelijk te maken hoe beroemd Kees nu eigenlijk wel is in Volendam. Na de dames op gang te hebben geholpen met hun speurtocht door Volendam (“Linksaf bij het verlaten van de afslag en dan rechtdoor. Niet nog eens linksaf slaan, want dan maakt u contact met het water”) praten Kees en ik verder in Grand Café De Dijk.

Je bent druk met Parre Productions

Druk? Ik heb een agenda, weet je nog? Parre Productions is een eenmansbedrijf dat middels een ijzersterk netwerk dingen gedaan krijgt. Ik huur dus extra krachten en expertise in. Met mijn bedrijf zorg ik onder andere voor management van jong talent, verzorg ik de programmering van allerlei soorten feesten, regel ik het boeken van artiesten en geef ik advies hoe je evenementen of feesten aan moet pakken. Ongelooflijk leuk werk en enorm afwisselend. Ik verveel mij geen moment.

Jij adviseert jonge muzikanten. Hoor jij direct of iets deugt of niet?

Natuurlijk niet! Ik luister dan helemaal niet naar de muziek die de band speelt, ik kijk er naar.

Dat is weer eens iets nieuws!

Het is maar net hoe je het benadert. Ik kijk hoe een groep zich manifesteert op een podium. Zodra ik zie dat iedereen met passie en plezier bezig is weet ik dat die sfeer over zal slaan op het publiek wat daar naar kijkt en luistert. Carpe Diem; met volle overgave bezig zijn betaalt zich altijd uit.

Je was ooit bijzonder actief op het politieke terrein. Heb je er nog steeds veel mee?

Ik heb mij achteraf gezien enorm vergist in de mogelijkheden om politiek iets te kunnen bereiken. Politiek is een noodzakelijk kwaad. Je denkt vaak invloed te hebben op processen, maar onze gemeenten, provincies en ons land zijn verstrikt geraakt in een brei van regels en regelzucht. Je probeert dingen op gang te brengen vanuit de groepen waarvoor ze bedoeld zijn, maar dat strandt maar al te vaak op bureaucratie en onwil. Ik ben ook verdrietig geweest om de gang van zaken rondom de Nieuwjaarsbrand en vervolg hierop. Ik heb mij wel eens afgevraagd of wij er echt iets van hebben geleerd. Als je in het weekeinde ‘s avonds over de dijk loopt begrijp je wat ik bedoel.

Wat voor vader is Kees Parre?

Mijn kinderen van 15, 14 en 10 jaar oud krijgen van mij in een vroeg stadium veel verantwoordelijkheid. Het maakt hen weerbaar in een wereld die niet altijd even makkelijk en vergevingsgezind is. Ik probeer er voor mijn kinderen te zijn en alles voor hen bespreekbaar te maken. Ook probeer ik hen bij te brengen dat als je niets hebt je ook niets kan doen. Ik doel hiermee op geld uitgeven wat je niet hebt. Dit principe heb ik van huis uit meegekregen en ik denk dat het een hele zinnige leidraad is.

Welke herinneringen bewaar je aan de LOVE en Ons Pogen?

Ik ben er met volle overgave aan begonnen en er ook ontzettend veel plezier aan beleefd. Maar ja, de agenda. Die is onverbiddelijk en moet door mij echt worden gevolgd, want anders loopt het spaak.

Wat moet de lezer zich voorstellen bij een groep die zich De Flegmatieke Zonderlingen noemt?

Een groep die zich telkens qua samenstelling wijzigt en al 25 jaar muziek maakt waar mensen blij van worden. Zo eenvoudig is het. Zo’n zes jaar geleden kreeg ik het grootste compliment wat ik ooit in ontvangst mocht nemen. Ton Groen - AR-manager voor White Mountain en een autoriteit op het terrein van de Nederlandse muziekscène -  liet zich toen tijdens een overleg over de begeleiding van Venice in Nederland ontvallen, dat hij De Flegmatieke Zonderlingen een geweldige band vond.

Zodra Venice in Nederland is regel jij hun zaken?

Ik zorg er voor dat zij zich alleen druk hoeven te maken over hun optredens en dat zij niet worden afgeleid door randzaken als kamers in hotels en of de geluidsinstallaties wel in orde zijn. Het is dankbaar werk en ik doe het graag. Dankzij deze relatie ben ik ook in Los Angeles geweest en heb er een van mijn helden (Michael McDonald van The Doobie Brothers) mogen ontmoeten. Leuke man die gewoon aanspreekbaar is.

Tot slot; wat maakt Volendam zo leuk dat je er een ‘Dagje Volendam’ moet beleven?

Volendam is gewoon een presenteerblaadje. Het is altijd in het nieuws. Al is het positief of negatief, Volendam staat altijd in de schijnwerpers. Ik weet best dat plaatsen als Hoorn, Enkhuizen en Edam meer hebben te bieden als het om mooie plaatjes gaat, maar op een of andere manier beschikt Volendam over een sterkere magneet.