Tribute Night @PX: een memorabele avond!
Zaterdag jongstleden had ik zin, de huiselijke sleur eens te ontvluchten: ik zou naar Tribute Night gaan, plaatsvindende in Pop- en Cultuurhuis PX. Bij de ingang werd mij gevraagd een licht kritisch artikel te schrijven over deze avond, dit voor de gerenommeerde Volendamse courant de NIVO. Uiteraard zei ik geen nee.
Het beloofde een mooie avond te worden, met een gevarieerd programma. Op chronologische volgorde: Roundhouse met ‘‘The Strokes’’, Hircus Circus met ‘’Steely Dan’’, The Saboe Experience met ‘’Otis Redding’’, Far Beyond Hostile met ‘’Pantera’’, en Thumbs Up, met ‘’The Rolling Stones’’. Backstage maakte ik kennis met deze bands. Er was een klein gesprek gaande, over welke gitaar bandlid Peter Schilder in zijn handen had. Termen als ‘gold elementen’, ’1989’ passeerden de ronde. Ook haalde men mooie herinneringen op over de oude PX.
Wat ik hier zag, waren enthousiaste jonge mensen, met een onloochenbare passie voor muziek (en gezelligheid). Zenuwachtig waren ze niet; de meeste bands hadden al enige podiumervaring. De lichte spanning die er misschien was, werd weggedronken met een heilzaam flesje bier…
Roundhouse zou o.a. Twelve Fifty One, Reptilia, en You Only Live Once ten gehore brengen. De reden tot hun bandkeuze was vanwege ‘het lekkere soundje’. Het was niet moeilijk en tóch leuk, aldus de band. De show ging beginnen. Roundhouse had leuke nummers. Het kon hier en daar iets strakker gespeeld worden: het door hun benadrukte lekkere soundje werd echter vrij goed overgebracht, waarmee zij een leuke start vormden van deze avond. De zaal was vrij vol; de sfeer was gemoedelijk.
Hierna was het de beurt aan Hircus Circus. De muzikanten waren al vrij doorkneed in het vak, wat de resultaten ten goede kwam. Qua geluid was het in het begin even zoeken. Niettemin maakte de band een goede indruk op mij; het was lekker strak gespeeld, goed gezongen en naar mijn mening één van de betere acts dezer avond.
Vervolgens kwam ‘’The Saboe Experience’’, die Otis Redding vertegenwoordigden. Frappant, gezien het feit dat zij recent nog de (laatste?) veelbesproken Beatles Contest in Café Lennons wonnen. De reden hiervoor, was dat zij al wat van hem op hun repertoire hadden staan, en dat deze muziek simpelweg mooi was. Dit bleek later ook in hun optreden: met o.a. ‘’I can’t turn you lose’’ en ‘’Respect’’ , zette deze in 2007 opgerichte band al met al een leuk optreden neer.
Ondertussen was ik ook veel te vinden in de garderobe. Vakbekwaam hingen de vrijwilligers de jassen op. Plotseling kwam er een stroom nieuwe mensen toegesneld: zij kwamen voor de metalband Far Beyond Hostile. De leadzanger Tom Tol kwam naar toe. Overdag is hij een rustige buschauffeur. Nu echter, had hij zijn haar voor de gelegenheid zwart geverfd, was getooid met make-up, en had zelfs wat tattoos (henna) op zijn hoofd laten zetten!
Van alle bands, vond ik Far Beyond Hostile nog misschien wel het best: met heavy metal maakten zij een zeer gewaagde keuze. Vergist u niet: dit genre luistert zéér nauw. Ik kan u vertellen, dat het instrumentaal en vocaal perfect in orde was. Het publiek kwam naar voren, en ging los. Spoedig was ik ook al vooraan te vinden, headbangend en wel. Decibellen vlogen ons om de oren, en een weldaad aan klanken maakte dit voor mij het klapstuk aan de avond.
Het was inmiddels na twaalven: de Tribute Night naderde zijn einde. Tot besluit speelde ‘’Thumbs Up’’, The Rolling Stones. Helemaal nuchter waren ze niet; dit maakte echter weinig uit. Deze medio 2011 opgerichte band sloot met een leuke sfeer, fijne klanken, herkenbare melodieën, en half ontklede torso’s de avond welbeschouwd mooi af.
Al met al was het een memorabele avond, gerealiseerd door vele vrijwilligers en muzikanten, tot stand gebracht met ijver, gezelligheid en passie voor muziek. Men was het unaniem eens: Tribute Night is een traditie, iets dat gekoesterd moet worden. We kijken al uit naar volgend jaar!
Recensie: Ringo Maurer
Foto's: Klaas Hansen
