Column Siem Kees Slegt: Kaas en Vis (8)

We zijn trots op onze kaas en viscultuur, maar het is echt niet alleen voorbehouden aan Edam-Volendam. Ik keerde in mijn schooltijd ook al kazen bij Koster in Oosthuizen.

In het dorp waar mijn tante Janneg (Nee hoor geen Volendamse) woonde, stonden (en staan) een paar prachtige kaaspakhuizen. Op de fiets naar de kaasfabriek en dan naar een van de pakhuizen om de Edammers en Goudsen te keren.

Ik kwam graag in Oosthuizen waarvan mijn vader me vertelde dat voordat de Zesstedenweg (E10) er was je er alleen kon komen via het delen pad door het weiland. Dat was een pad door de weilanden, met over elke sloot een plank met een stang erin om te voorkomen dat de schapen er overheen liepen. Het leidde langs het 'Die' naar het dorp. We gebruikten het pad wel om rietsigaren of eendeneieren te zoeken. Later kwam de geasfalteerde weg en mijn vader vond in de oorlog werk als onderhoudsman van deze weg. Hij was best trots op zijn weg en naast de mooie oorlogsverhalen over bomen die gerooid werden voor brandhout en strooizout dat achtergehouden werd voor privé gebruik, vertelde hij graag over de zeven duikers die er onder de weg lopen om de sloten in de polder de Zeevang met elkaar te verbinden.

Nog kan ik het niet laten als ik richting Hoorn ga om de grote bobbels in de weg die aangeven waar de duikers zich bevinden stilletjes te tellen. In de polder werd gevist op van alles en nog wat en zelf vingen we ook wel eens een snoekbaars of snoek. Veel fuiken waren van onze Edammer visserman van Santen die ook wel in Edam aan de nieuwe haven fuiken had staan. Naast deze binnenvisserij hadden ze daar in Oosthuizen ook nog een beroepsvisser die met een mooie spekbak (OH4) buitendijks viste. Mooi scheepje die spekbak, gebouwd bij Scheepswerf Groot in Edam, je kunt hem nog bewonderen aan de Nieuwehaven waar hij als plezierschip zijn rustplaats heeft gevonden.

In de winter wisten de Edammers en Volendammers de dorpen in de Zeevang ook wel te vinden. Je bond je de schaatsen in de binnenstad van Edam op en dan kon je zo de polder in, allereerst naar Warder waar je voordat je de terugtocht aanvaarde nog een borrel kon nemen in het café. Ja, mooi dat dorp Oosthuizen met zijn kaas en vis, past prima bij Edam-Volendam zou je zeggen. Want samen kun je wat meer dan alleen, en wie weet is er straks wel een meerderheid in de nieuw samengestelde raad die vindt dat er een doorstart gemaakt kan worden van het Summerbreek festival in Etersheim dat twee jaar geleden zo'n indruk maakte op de cultuurminnende Edammers en Volendammers.

Siem Kees Slegt