Huis met uniek uitzicht te koop: Spuistraat 2 (foto)
Foto Cor Kes - www.luxphotography.nl
De koopmanswoning met pakhuis aan de Spuistraat heeft een rijke geschiedenis, van wolwinkel tot architectenbureau. Wat de toekomst zal brengen, is nog onduidelijk; de mogelijkheden zijn in ieder geval eindeloos, ze moeten alleen benut worden, aldus Govert Imkes over zijn ouderlijk huis.
Samen met zijn broer Dik is Govert druk bezig met een verbouwing aan het huis, zodat een deel verhuurd kan worden zolang het pand nog te koop staat. De woning bestaat feitelijk uit twee delen. Een koopmanswoning aan de Spuistraat en een pakhuis aan de achterkant, met uitzicht op de Nieuwehaven. Deze worden gesplitst zodat de kleine woning in het pakhuis verhuurd kan worden. Bij de verbouwing krijgen de broers hulp van Siem Porsius. “Eigenlijk is het allemaal nog best goed, maar als je de boel uit elkaar gaat trekken, kom je altijd wat tegen,” vertelt Govert Imkes te midden van de verbouwing.
18e eeuw
Op een van de plafonbalken, die in het zicht gekomen is, staat een handgeschreven datum te lezen: 1791. Govert: “Dat klopt wel ongeveer, in die periode is het huis gebouwd. We zijn nu druk bezig met alles op te knappen, we gaan een nieuwe keuken en badkamer maken. Op de bovenste verdieping is alles tot de kap weggehaald. Als we daar klaar zijn, heb je gewoon een vreselijk mooie slaapkamer. Beneden is er bovendien een prachtig uitzicht vanuit de woonkamer op de binnentuin.”
Weegschaal gestolen
Aan het einde van de 19de eeuw is grootvader Imke vanuit Duitsland naar Nederland gekomen om een manufacturenzaak in Edam te beginnen. “Voor die tijd was hier een wolwinkel gevestigd. De wol kwam per boot aan in het pakhuis, waar het met een grote waag werd afgewogen. Toen mijn ouders hier kwamen wonen, hebben ze in eerste instantie niets gedaan met het pakhuis, ze gebruikte de ruimte als een schuur. De waag hadden ze laten hangen omdat ze dat leuk vonden, maar de weegschaal is met de Stadsfeesten van 1957 gestolen.”
Pakhuis bij woning
In 1926 is grootvader overleden en werd de zaak door zijn drie zusters overgenomen. “Na de oorlog hebben mijn ouders in 1950 de woning betrokken. Ze hadden twee zoons en de derde was op komst, ze woonden hier nog maar drie maanden toen ik werd geboren. Mijn moeder heeft nog een tijd de winkel voortgezet, hiervoor heeft ze zelfs haar textiel-brevet gehaald. Mijn vader was architect en heeft al snel in het winkelgedeelte zijn eigen architectenbureau opgezet. De rest van het pand werd toen als woning gebruikt.” Rond 1960 werd het pakhuis bij de woning betrokken.
Uniek uitzicht
Overal in de woning is de stijl van Imkes senior terug te vinden, bijvoorbeeld in een zelf ontworpen boekenwand en gaten in de trap. De deur van de overloop is bedrukt met een grote foto van de Speeltoren. De deur aan de andere kant van de overloop is van glas, hierdoor zie je de foto direct bij binnenkomst. “De stijl van mijn vader is duidelijk te herkennen. Mijn ouders waren regelmatig aan het verbouwen, vriendjes die hier kwamen spelen, verdwaalden altijd.” De woonkamer biedt een uniek uitzicht op de Nieuwehaven: “Dit heeft niemand! Je kijkt zo de hele Nieuwehaven over. Mijn opa van mijn moederskant, ging altijd op een stoel voor het raam zitten als hij hier kwam en zei dan: kan ik hier niet altijd blijven zitten?”
Atelierwoning
Een van de slaapkamers boven, uitgerust met heuse bedstee, heeft een balkon met uitzicht op een nog te realiseren binnenplaats. Deze patio zal ontstaan na de splitsing van de twee woningen. “De rest van de bovenverdieping gaan we helemaal kaal halen, zodat de balken in het zicht komen. We gaan er als het ware een nieuw casco van maken. Er zitten nu allemaal kleine kamers waardoor je veel ruimte verliest.” Er is een groot dakraam waardoor het noorderlicht naar binnen valt. “Voor een schilder is dit licht echt fantastisch! Dit huis zou dan ook goed geschikt zijn voor een kunstenaar, boven het atelier en beneden in de winkel zou het werk geëxposeerd en verkocht kunnen worden.”
Netjes
“Mijn moeder is in 2007 overleden en we hebben uiteindelijk besloten de woning te koop aan te bieden. Het huis biedt een hele hoop mogelijkheden, ze moeten alleen benut worden. We hebben vorig jaar de buitenkant alvast aangepakt door er een goede schilder op te zetten. Alles is toen rondom in de verf gezet. We hebben de gevel en timpaan gerepareerd en er is een nieuwe goot gekomen. Die was al een tijdje aan het verzakken en dat was me echt een doorn in het oog. Er moet nog een stuk van de muur opnieuw gevoegd worden, maar de buitenkant ziet er verder helemaal netjes uit. Nu zijn we dus bezig met het verbouwen en splitsen van de woningen, misschien omdat het dan beter te verkopen is, maar vooral om wat te doen. Als je niets doet, sta je stil en stilstand is achteruitgang.”