Paul de Lange niet verbitterd over voetbaltrauma FC Volendam

Ter in­tro­duc­tie toon­de team­ma­na­ger Ka­rim Ha­j­ji hem op zijn te­le­foon een film­pje van het kam­pi­oens­feest van Kat­wijk. Bij het zien van de beel­den voel­de Paul de Lan­ge (32) een ste­ken­de pijn. Wat had de nieu­we con­tro­leur graag ook zo'n oran­je­feest mee­ge­maakt.

Het liep an­ders, met zijn vo­ri­ge club FC Vo­len­dam. Op de slot­dag werd het kam­pi­oen­schap van de eer­ste di­vi­sie ver­speeld door een ne­der­laag bij Go Ahead Eag­les. ,,Als we daar een punt had­den ge­pakt, had ik hier niet ge­ze­ten'', zegt De Lan­ge op De Krom in Kat­wijk. ,,Zo dicht ligt het bij el­kaar, spe­len in de ere­di­vi­sie of in de top­klas­se. Daar­door is het pijn­lijk om die beel­den van het kam­pi­oens­feest van Kat­wijk te zien.''

Ver­bit­terd heeft het hem niet ge­maakt, het on­ver­werk­te voet­bal­trau­ma. Daar­voor was de en­tree in de we­reld van het top­ama­teur­voet­bal te over­wel­di­gend. Hij vloog met de he­le se­lec­tie naar Ibi­za, voor een vijf­daag­se va­kan­tie op kos­ten van de hoofd­spon­sor. ,,Ik heb veel mee­ge­maakt in het voet­bal, maar dit was echt heel spe­ci­aal'', zegt De Lan­ge. ,,Al­les was top ge­re­geld, van het uit­gaan tot de lun­ches. Ik heb nog da­gen­lang met een gro­te glim­lach rond­ge­lo­pen. Qua ge­zel­lig­heid is er toch wel een groot ver­schil tus­sen prof- en ama­teur­voet­bal. Het is hier veel los­ser, heb ik ge­merkt. De af­stand tus­sen spe­lers en de trai­ner is ook klei­ner.''

Het was trai­ner Cees Brui­nink die De Lan­ge over­haal­de voor Kat­wijk te kie­zen en een Au­stra­li­sche club af te zeg­gen. ,,Ik heb he­le­maal niet zo­veel moei­te met het af­scheid van het prof­voet­bal'', merkt hij. ,,Mis­schien komt het nog. Tot nu toe ge­niet ik van het le­ven en het spe­len bij Kat­wijk. Ver­geet niet: in de Ju­pi­ler Le­a­gue liep ik te­gen steeds meer ama­teu­ris­ti­sche din­gen aan.''

In­gaan op een sterk ver­laag­de aan­bie­ding van FC Vo­len­dam was geen op­tie. So­wie­so had hij de eer­ste di­vi­sie wel ge­zien. ,,Niet voor niets trek­ken steeds meer ou­de­re spe­lers naar de top­klas­se. De Ju­pi­ler Le­a­gue is een op­lei­dings­in­sti­tuut. Aan mijn tijd bij Vo­len­dam heb ik goe­de her­in­ne­rin­gen. Maar in mijn twee­de jaar kreeg ik een pro­bleem met trai­ner Gert Kruys en was ik niet meer wel­kom bij de A-se­lec­tie. Ik werd een half jaar ver­huurd aan Al­me­re Ci­ty. Als je daar op vrij­dag­avond het veld op­stapt, word je niet vro­lijk.''

Ach­ter­af was hij mis­schien te on­ge­dul­dig, toen hij SC Hee­ren­veen ver­liet. Na een suc­ces­vol sei­zoen, met de vier­de plaats in de ere­di­vi­sie en een ver­lo­ren In­ter­to­to-fi­na­le te­gen Vil­lar­re­al, raak­te De Lan­ge door een bles­su­re in de voor­be­rei­ding uit beeld. Hij te­ken­de bij RBC Roo­sen­daal, in de ver­on­der­stel­ling bij een sta­bie­le mid­den­mo­ter te­recht te ko­men. Het mond­de uit in een ja­ren­lang ge­vecht te­gen de­gra­da­tie.

Hij lacht als zijn eni­ge bui­ten­land­se avon­tuur, bij het Griek­se Ve­ria, ter spra­ke komt. ,,Daar kan ik een boek over schrij­ven. Een to­taal an­de­re voet­bal­cul­tuur, on­waar­schijn­lijk emo­ti­o­neel. Wed­strij­den wa­ren een zaak van le­ven of dood. In één sei­zoen heb ik vijf ver­schil­len­de trai­ners ge­had. De pre­si­dent van de club leef­de nog­al fa­na­tiek mee. Ik ben nuch­ter, liet hem schreeu­wen, ver­stond de helft niet. Maar die Griek­se jon­gens krom­pen in­een.''

Nog nooit zag De Lan­ge een wed­strijd in de top­klas­se. ,,Het ver­schil met de eer­ste di­vi­sie wordt steeds klei­ner'', kan hij wel ver­tel­len. ,,Fi­nan­ci­eel zal het ook niet zo veel meer sche­len. En het ni­veau hier bij Kat­wijk is echt niet slecht.'' De Lan­ge, die een stu­die sport­ma­na­ge­ment en on­der­ne­mer­schap gaat vol­gen, moet wen­nen aan de avond­trai­nin­gen. ,,Dat is een groot ver­schil met het prof­voet­bal. Ja­ren­lang stap­te ik 's och­tends fris en frui­tig het trai­nings­veld op. Nu moet ik meer voor me­zelf doen. Voor een ty­pe spe­ler als ik is su­per­fit zijn heel be­lang­rijk.''

Be­ter laat dan nooit wil hij het graag mee­ma­ken, een oran­je kam­pi­oens­feest. ,,Maar aan de top blij­ven is moei­lij­ker dan er ko­men. Het zal een zwaar jaar wor­den.''