Column Uit de oude doos: waren die twee het nooit eens een keer niet met mekaar eens?

 Wees gerust, het waren ook maar mensen en ze hadden allebei wat minpuntjes. Marietje had af en toe kooplust. Vooral in de zomer kocht zij nogal royaal in. Keessie vroeg zich af of de royale inkopen van Marietje tegenstrijdig waren met hun afspraak om veel te sparen. Marietje stelde hem gerust; “Keessie, jij bent geen meisje en dan weet je ook niet of datgene wat ik koop, veel kopen is en wees gerust, ik spaar onze inboedel bij elkaar en jij een gedeelte van het huis.”

Daar deed Keessie het maar mee en moest wel nog even kwijt dat haar zomerbloesjes af en toe wel erg zomers waren. Marietje zei dan, Keessie; “dat is nu in de mode en jij vind het toch lekker om te zien want, ik merk het wel, je kijkt er maar wat graag naar.” Daar had ze gelijk in maar wat Keessie vervelend vond, dat anderen ook zo graag keken. Keessie was eigenlijk een heel aardig iemand, maar af en toe vond Marietje dat Keessie, gemiddeld genomen, zo terughoudend en zo stil was tijdens bijvoorbeeld verjaardagen.

 

Keessie wilde daar zelf ook wel vanaf, hij nam dan eens een paar biertjes extra en dan, kletste Keessie overal doorheen en begon ook luider te praten. Dat vond iedereen in het begin wel grappig maar later moest Marietje haar lieve Keessie toch vragen of hij ook een – middenweg – wilde vinden. Dat lukte soms aardig. Verder wist mijn vriend Keessie zich niet veel meer te herinneren van iets waar Marietje en hij het oneens over waren. Het was gewoon heel lekker samen.

 
Op de foto: de familie Schilder (Loege). Deze is gratis op te vragen via: volendamjan@kpnmail.nl