Exclusief interview: Het Hongaarse avontuur van Jack Tuyp (deel 1)

Fanatix was speciaal voor Jack Tuyp naar Boedapest afgereisd om een exclusief interview met hem te houden. Onze held is dit jaar overgestapt naar Ferencvarosi TC. Het eerste wat opviel in Hongarije is dat alles erg verouderd is. Waarschijnlijk stammen de trams, bussen en de metro’s uit de tijd dat onze profclub FC Volendam nog niet eens bestond. Fanatix ging natuurlijk naar de hoofdstad vanwege Jack Tuyp en Ferencvaros, maar deze prachtige stad heeft veel meer te bieden. Veel mooie gebouwen en monumenten en je kan prima uitgaan in Boedapest; het is er heel goedkoop. Jack woont in een mooi appartement in een buitenwijk van Boedapest, maar probeer daar niet de weg te vragen als je verdwaald bent, veel Hongaren spreken namelijk geen Engels.

Ben je vanwege het geld weggegaan?

[caption id="" align="alignleft" width="380"] Boedapest is een prachtige stad.[/caption]

Haha, natuurlijk is geld een reden geweest van mijn vertrek, maar zeker niet de enige reden. Ik heb mijn hele leven, op een jaar na bij Groningen, bij Volendam gespeeld. Bij Groningen heb ik ook een geweldige tijd gehad. Ik was 19 en ging voor het eerst op mezelf wonen, het was een geweldige ervaring. Ik heb in Groningen nooit heimwee gehad wat wel heel veel beweerd is. De hoofdreden is dat ik nog een mooie stap wilde maken, het liefst naar het buitenland.

Het verhaal was heel goed toen ik hier naar toe ging. Ricardo Moniz was hier toen de trainer en hij is Nederlands. Verder spelen hier een aantal Nederlandse spelers zoals Otten, Jenner en Valpoort. Er zijn hier Nederlandse Fysiotherapeuten en Boedapest is een prachtige stad. Het is dichtbij Nederland; binnen twee uur ben je in Amterdam met het vliegtuig. Ook wilde de ploeg graag Nederlands gaan spelen; heel erg aanvallend. Natuurlijk hadden ze ook een basisplaats voor mij. Op dat moment was het plaatje perfect.

Na een paar wedstrijden ben ik mijn basisplaats kwijtgeraakt. We hadden een heel moeilijk programma in het begin. Vorig jaar is Ferencvaros vijfde geworden en bij onze eerste vijf wedstrijden zat de top vier van vorig jaar. We hebben dit seizoen uiteindelijk nog het meeste punten gehaald in die wedstrijden. De trainer besloot om mij en nog wat jongens eruit te halen en wat anders te proberen. Daarna heb ik twee keer op de bank gezeten en ben ik door mijn enkel gegaan op de training. Het is vervelend om machteloos toe te kijken wanneer het niet zo goed gaat met je team, nu ben ik weer fit maar vanwege de winterstop kom ik nog steeds niet aan spelen toe.

We hebben ook enorm veel spelers, er zijn dacht ik nu 27 spelers in de selectie. We speelden een oefenduel en de trainer had toen twee verschillende teams samengesteld van elk 11 spelers die beide een helft gingen spelen. We hadden zelfs nog spelers in de selectie die daarbuiten vielen en dus niet mee konden doen. De concurrentie is enorm. Dat maakt het ook lastig om een basisplaats te krijgen, maar zeker niet onmogelijk.

Het team ging ook door een mindere periode toen er een speler van ons, Akeem Adams, een hartaanval kreeg. We hadden daarvoor een erg zware training gehad. Ik hoorde de volgende ochtend op de club dat hij die avond twee hartaanvallen heeft gehad. Hij leefde nog steeds maar zijn hart werkte nog voor maar vijf procent. Toen ik afgelopen december terug ging naar Nederland ging het eigenlijk heel goed met hem, tot dat ik twee weken daarna een mail kreeg dat hij was overleden. Dat was voor ons team wel even moeilijk maar dat moet natuurlijk geen excuus blijven.

Is het bij Ferencvaros heel anders dan bij Volendam?

[caption id="" align="alignright" width="380"] Ingang trainingscomplex Ferencvarosi TC.[/caption]

Bij Ferencvaros gaat het er heel anders aan toe dan bij Volendam. Zo hebben we geen vast schema wanneer we bijvoorbeeld gaan trainen. Ik weet op maandag niet hoe laat we gaan trainen op donderdag. We gaan trainen en daarna eten, dan pas horen we hoe de volgende dag eruit ziet. Bij Ricardo Moniz trainden we de ene dag om 7 uur, de andere dag om 11 uur en de dag daarna weer om 1 uur. Planning is hier niet het sterkste punt maar met de nieuwe trainer, Thomas Doll, is dat wel ietsje beter. Bij Volendam hangt altijd een schema hoe de komende twee of drie weken er uit zien. Je went er aan maar het is wel lastig als bijvoorbeeld familie of vrienden naar me toe komen, ik weet nooit precies wanneer ik moet trainen of niet.

Vind je het niet lastig dat je in je carrière eigenlijk nooit hogerop gekomen ben?

[caption id="" align="alignleft" width="380"] Kaartje van een oefenwedstrijd[/caption]

Het vervelende vond ik dat ik vrijwel meteen de stempel kreeg van een goede Jupiler League spits. Er is nooit een ideaal moment geweest om hogerop te gaan. Bijvoorbeeld in een jaar wanneer mijn contract afliep had ik een minder jaar, wanneer ik dan wel weer een goed jaar had, had ik nog een doorlopend contract. Of de club wilde me niet laten gaan, of andere clubs wilden geen grote transfersom betalen. Ik accepteer dat en ik kan het niet meer terugdraaien. De toekomst houd me bezig en ik hou er niet van om terug te kijken.

Het heeft er ook mee te maken dat ik een type spits ben die graag in het 16 meter gebied speelt. Ik moet kansen krijgen en dichtbij de goal van de tegenstander zijn. Dat zijn aanvallend ingestelde teams die graag beter spelen dan de tegenstander. Over het algemeen zijn dat clubs die hoger in de ranglijst staan in de Eredivisie, die gaan mij niet halen. Ook ben ik gewoon minder van waarde voor een club die vecht tegen degradatie, je hebt aan mij gewoon minder als ik op de middenlijn sta.