Bushra Ka­mal Yons exposeert met 'Vrouwen in licht en schaduw' in De Bolder

Het was een open­ba­ring voor haar. Dat ze zo goed te­ke­nen kon. Twee jaar na­dat ze voor het eerst het schets­boek pak­te, heeft ze een ei­gen ex­po­si­tie in so­ci­aal-cul­tu­reel cen­trum De Bol­der in Mon­nic­ken­dam. Bushra Ka­mal Yons is maar wat trots op de ten­toon­stel­ling die nog tot eind maart te zien is.

Vrou­wen 

De Koer­di­sche, ze kwam in 2006 naar Ne­der­land, heeft de ex­po­si­tie de ti­tel Vrouw in Licht en Scha­duw mee­ge­ge­ven. ,,Een ca­deau voor al­le vrou­wen", noemt ze het. Het zijn ster­ke vrou­wen in zwart-wit. Ze zijn Iraans, Koer­disch, Ara­bisch, Hol­lands ook. ,,Vaak zie ik een fo­to in een tijd­schrift en dat te­ken ik dan. Maar dan wel vol­gens mijn ei­gen fan­ta­sie, dan te­ken ik wat ik voel.'' De vrou­wen kij­ken ern­stig. ,,Men­sen zien al­leen de bui­ten­kant van vrou­wen.

Maar de bin­nen­kant, die zien ze niet. Vrou­wen in an­der cul­tu­ren heb­ben niet zo'n goed le­ven. Ze heb­ben min­der rech­ten dan man­nen. Ze mo­gen vaak wei­nig van hun man of va­der. Ze heb­ben ook vaak veel mee­ge­maakt, de oor­log, ze heb­ben veel ver­lo­ren. In Koer­dis­tan was ik ui­ter­lijk al­tijd vro­lijk en heel gast­vrij. Maar bin­nen­in had ik veel ver­driet.''

Vluch­ten

Ook Bushra moest haar va­der­land ver­la­ten, acht jaar na­dat haar man al uit Irak was ge­vlucht. ,,Ik had mijn va­der nog nooit ge­zien toen we in Ne­der­land kwa­men", ver­telt doch­ter Ja­nyar (17). ,,Ik was één toen mijn va­der vlucht­te.'' Het was haar va­der Bij­ar die de aan­zet gaf tot de cre­a­tie­ve ex­plo­sie in huis

Ver­baasd

Bushra: ,,Hij vond dat de kin­de­ren moesten le­ren te­ke­nen en ik ging mee­doen. Hij leg­de al­tijd uit hoe het moest, ver­taal­de uit boe­ken in het Koer­disch. Over hoe je met licht en scha­duw moest wer­ken. Hij was heel ver­baasd over de eer­ste te­ke­ning die ik maak­te. Hij zei: je kan het, ga oe­fe­nen. In het be­gin ge­bruik­te ik goed­koop pa­pier, maar toen ik voor mijn Ne­der­lands exa­men slaag­de, kreeg ik als ca­deau heel mooi duur pa­pier om op te te­ke­nen. Daar was ik echt heel blij mee. '' Haar man be­dacht ook de ti­tel van de ex­po­si­tie in De Bol­der. ,,Hij is dich­ter", lacht ze. Als eer­be­toon aan de steun van haar man te­kent ze haar werk met een klein 2'tje in de B van haar naam. ,,De­ze ex­po­si­tie is ook een ca­deau voor mijn man."

In­mid­dels te­ke­nen de kin­de­ren niet meer, ze spe­len pi­a­no en key­board. Maar Bushra heeft het cre­a­tie­ve vi­rus te pak­ken en is vast be­slo­ten om er­mee door te gaan.

Melk­meis­je

Haar ten­toon­stel­ling werd ge­o­pend door bur­ge­mees­ter Wa­ge­naar van Wa­ter­land. Een he­le eer, en uit dank daar­voor maak­te ze spe­ci­aal voor de bur­ge­mees­ter een tekening van het we­reld­be­roem­de Melk­meis­je van Ver­meer. Een idee van haar man, en haar uit het hart ge­gre­pen. Bushra: ,,Ik vind het Melk­meis­je een heel mooi schilde­rij. Maar het is ook een schil­de­rij van een vrouw die het werk doet.''

Der­tig te­ke­nin­gen in kor­te tijd. Over­dag een druk ge­zin, 's avonds en 's nachts het te­ken­blok. En ze wil meer: ,,Ik wil nu ook gaan schil­de­ren, met kleur gaan wer­ken. Ik ben al be­gon­nen met kleur­pot­lo­den en heb al een paar aqua­rel­len ge­maakt.''

Het ge­zin heeft het niet breed en hob­by­'s zijn duur. Ze kreeg veel van de lijs­ten waar­in de te­ke­nin­gen zijn ge­ëx­po­seerd ca­deau. Les­sen zijn prij­zig en Bushra op zoek naar een spon­sor voor haar schil­der­les­sen om zo haar ta­lent ver­der te ont­wik­ke­len. Aan­mel­din­gen via email: bij­ar­b@hot­mail.com.