Bromet in Waterland: waarom beste raadslid?
Afgelopen vrijdag werd ik door iemand van GroenLinks gewezen op de verkiezing van 'Beste raadslid'. In de loop van de middag zou er een website online gaan waarop ik dan gekandideerd zou zijn als beste raadslid. Aan mij de taak zoveel mogelijk stemmen te verzamelen. Als ik dat wilde. Het beste raadslid zou de dag voor de verkiezingen aan kunnen schuiven bij Pauw en Witteman.
Als een van de eerste raadsleden ontdekte ik dat mijn naam op de website stond. Ik kon stemmen gaan verzamelen. De eerste stemmen kwamen binnen nadat ik een berichtje op Facebook had gezet. Al snel daarna werd ik gemaild door een PvdA-er die ik alleen van Twitter ken en die mij meldde dat hij mij genomineerd had. Wat een eer! Ik twitterde dat ik kandidaat-beste raadslid was, verzamelde nog meer stemmen en smste mijn collega's met de vraag op me te stemmen. Het ging goed, ik bleef steeds bij de bovenste drie kandidaten met de meeste stemmen. Ik was er het hele weekend zoet mee.
Het was een leuk spelletje maar het begon wel wat te knagen. Hoezo ben je een goed raadslid als je veel stemmen verzamelt? Zijn andere dingen niet ook heel belangrijk? Hoeveel je voor elkaar hebt gekregen in de gemeenteraad, hoe goed je kan debatteren, hoe vaak je in de krant stond, hoe goed je kan samenwerken met je collega-raadsleden, ook van andere partijen? Allemaal zaken die bij 'Beste raadslid' pas aan de orde komen als je door een jury wordt bevorderd naar de volgende ronde.
Ik bleef stemmen werven maar moest ondertussen wel flyeren in de binnenstad van Monnickendam voor mijn partij. En terwijl ik flyers in Monnickendamse brievenbussen stopte, bedacht ik dat je juist helemaal geen goed raadslid bent als je vlak voor de verkiezingen stemmen werft op internet voor jezelf terwijl je juist dan moet laten zien waarom mensen op jouw partij moeten stemmen.
Ik stopte met stemmen werven. Maar toch, af en toe kijk ik nog even hoe ik er voor sta in de wedstrijd. Want stiekem lijkt het me heel leuk om de avond voor de verkiezingen bij Pauw en Witteman te zitten. En nu heb ik er toch ook weer een stukje over geschreven.
Laura Bromet
laurabromet@gmail.com
twitter: @LauraBromet