De VD10 moet in Volendam blijven!!!
Toen ik in 1985 de VD10 voor het eerst als vissersschip van de familie De Boer zag liggen, liet ik mijn fantasie de vrije loop en stelde mij het schip voor zonder opbouwen, ontdaan van koolteer en voorzien van masten en zeilen... Daar zou dus nog heel veel werk gedurende vijf jaren op volgen. Samen met mijn schoonvader Jan Snoek (Snel), die zijn sporen verdiend had bij de Amsterdamse Droogdok Maatschappij, heb ik de restauratie ter hand genomen. Eerst er af slopen wat er niet op hoorde, daarna de visruimen bij Hakvoort in Monnickendam droog gemaakt, een nieuw dek aangebracht en nieuwe masten laten maken door Gerrit Groot uit Edam.
Op 18 juli 1990 was het zover dat we de proefvaart konden houden. Ik had wat vrienden uitgenodigd en ook de laatste eigenaar, Jaap de Boer (van de Tien). Hij had vanaf zijn 13e aan boord gezeten, eerst onder zijn vader en later met zijn drie broers. Na deze proefvaart is Jaap gelijk weer voor vast aan boord gekomen en is twintig jaar bij me gebleven. Samen met mijn gezin heeft hij duizenden mijlen gezeild, zelfs naar België, Engeland, Duitsland en Denemarken. Op zijn 75e monsterde hij definitief af en kwam zijn neef, ook Jaap de Boer, aan boord als vaste maat. Die is nu nog maar 78 jaar jong...
Juist met de leeftijden van mijn maat en mij nadert het einde van onze binding met dit schitterende schip. Toen ik er mee begon was ik 39 en kon de hele wereld aan, met inbegrip van een volledige baan als geschiedenisdocent aan het Don Bosco College. Nu ik 68 wordt, gaat het allemaal wat stroever. Het zeilen gaat nog prima maar het onderhoud wordt steeds zwaarder. Vorig jaar was het tijd voor mastonderhoud en was ik gelukkig te gast in de loods van Odion waar de kachel brandde. De jaren daarvoor stond ik vaak in de f sneeuw op het Havendijkje te werken. Dit jaar moet het schip weer in het dok voor onderhoud aan het onderwaterschip en de periodieke keuringen door de Scheepvaartinspectie. Volgend jaar heb ik het 30 jaar in eigendom en lijkt me de tijd aangebroken om er een andere schipper/eigenaar voor te zoeken. Met ons eigen boekingskantoor 'Bruine Vloot Volendam' heb ik het onderhoud altijd zelf kunnen verdienen dus dat moet de volgende eigenaar ook kunnen.
Ook kan ik terugkijken op hulp en medewerking van mensen rond de haven zoals Zeilmakerij Schokker en havenmeester Wijnand Veerman. In het bijzonder wil ik noemen Wim en Karel Prins die me de afgelopen jaren alle hulp en gastvrijheid hebben geboden. Zonder deze twee broers zou het voor mij wel heel erg moeilijk geweest zijn om de VD10 varende te houden. Ook de Volendamse politiek heeft me met havenfaciliteiten en een schitterende ligplaats geholpen. Zo kon ik zonder subsidie de VD10 in topconditie houden en daarmee een bijdrage leveren aan het behoud van een stuk Volendamse geschiedenis. De VD10 was immers de Volendamse reactie op de Afsluitdijk en daarmee het begin van de Noordzeevisserij. Zie hiervoor de film 'Redt Volendam' die onlangs op de LOVE-tv werd uitgezonden en die nu constant in het Volendams museum getoond wordt.
Ik hoop een opvolger te vinden die het schip niet alleen in topconditie houdt maar het vooral in de Volendammer haven houdt waar het samen met de vier kwakken altijd zorgt voor een schitterend nostalgisch schouwspel en waarvan iedere dag tientallen foto's gemaakt worden, getuige Google/VD10.
Jos Koenen