EVC Dames 1 kampioen en gepromoveerd
Zaterdag 12 april 2014 moest het gebeuren. Een fantastisch voetbalseizoen afsluiten met een kampioenschap en dus promotie naar de voor EVC dames zo bekende 4e klasse.
Veel zon, een sportieve tegenstander, een zeer goede arbiter en een enorme schare aan EVC supporters, waaronder onze huisfotograaf Robert Petrovic, die weer vele situaties op en rond het veld op de gevoelige plaat zou vastleggen. Sanne Zwarthoed was afwezig en helaas moest Sanne Bouwes het duel geblesseerd volgen vanaf de zijlijn. De overige veertien speelsters en twee keepsters konden allemaal op het wedstrijdformulier gezet worden. Er werd gestart met Suzan Kaars in het doel, Jessie Lof en Viola Kemper centraal in de defensie, Annet Steinhauzer en Roos de Groot op de backposities, linkshalf Suze Tessel, rechtshalf Daniëlle Kalk, centraal captain Marieke van Straaten en in de voorhoede Selma Evrengün, Janna Groes en Irene Tol.
Dat hield in dat de bank warm gehouden werd door Nikki Pletinckx, Debby van den Berg, Vérouschka Petrovic, Eline Ruck en Kelly Groot. EVC nam meteen het initiatief en wist door goed te verdedigen nagenoeg niets weg te geven en door prima op te bouwen diverse kansen te creëren. Maar voordat het echt lekker ging lopen en het Edammer dieseltje warm was moest trainer Rolph Meijer al noodgedwongen wissels toepassen. Daniëlle bleek teveel hinder te ondervinden van haar blessure, waardoor Kelly aan de bak mocht. Even later ging Roos finaal door haar enkel en werd Vérouschka ingebracht. Dit hield in dat er ook wisselingen in de opstelling ontstonden, want Vérouschka in de verdediging is geen goed plan. Kelly en Irene zakten allebei een positie en het probleem was opgelost. Gelukkig kon EVC zich over deze vervelende gebeurtenissen heen zetten en het wachten was op de openingstreffer.
Mogelijkheden genoeg, maar in sommige situaties misten bepaalde speelsters het overzicht en door het midden van de Marker defensie viel er niets te halen, want het was daar overvol. De pegels van afstand van onze daarin gespecialiseerde kanonnen waren slechts losse flodders, maar dat bleek volgens deze personen aan de iets te zachte bal en het iets te hoge gras te liggen. Maar EVC nam dan toch eindelijk verdiend de leiding. Er was even ruimte via het midden, Irene stoomde op over de as van het veld en van twintig meter loste zij een keiharde schuiver die vlak langs de paal zijn weg naar het net vond, 0-1. Een scherpe voorzet van de mee opgekomen Kelly schampte nog de lat en zo werd met deze (te) kleine voorsprong de rust bereikt. Na de thee kon het talloze publiek constateren dat Irene er op eigen verzoek even uit was gehaald en haar plek werd ingenomen door de niet geheel fitte Nikki. Dit ging twintig minuten goed en de wissel was weer vice-versa. Hierna wisten onze dames dan eindelijk de bevrijdende tweede treffer te produceren.
Goed storend werk in de voorhoede bracht Selma in balbezit en met een diagonaal laag schot richting tweede paal werd de keepster geklopt, 0-2. Niet veel later kon het EVC publiek nog een keer massaal opveren. Selma werd diep gestuurd, stormde op het doel af, vertraagde haar pas, wachtte op een beweging van de keepster en schoot de bal beheerst tegen het net, 0-3. Een kwartier voor tijd mocht Suze naar de kant komen en kon Debby nog even haar kunsten vertonen. En tevens werd de keihard werkende spits Janna gewisseld om de afscheid nemende Eline ook nog speeltijd te gunnen in deze kampioenskraker. Bijna nam zij in stijl afscheid. Eline was namelijk in de jeugd het eerste meisje die een kopdoelpunt maakte en vlak voor tijd kreeg zij de kans om ook nu met het hoofd te scoren, maar de inzet was iets te hoog. Door het prima verdedigen van Jessie, Viola, Annet en Kelly waren de zwart/witte spitsen kansloos en moest keepster Suzan slechts enkele malen enigszins aan het werk. Slechts drie corners wist Marken bij elkaar te sprokkelen en EVC hoefde slechts één achterbal te nemen. Marieke leek nog even gevloerd te worden in de zestien, maar de arbiter schaarde dit voorval onder de categorie “schwalbes” en een bezorgd het veld in rennende verzorgster Greet Langkemper kon linea recta het gras weer verlaten, want het bleek slechts om een uitgetrapte schoen te gaan.
Na negentig minuten spanning en sensatie blies de scheidsrechter voor de laatste keer op zijn toeter en was het feest compleet. De muziekbox werd aangezet er werd gedanst, gesprongen en geknuffeld en hier en daar een traantje weggepinkt. Trainers Rolph, Klaas-Jan Kalk, leidster/verzorgster Greet en keepsters trainer Arthur Polman werden na een groepsomhelzing getrakteerd op een champagne douche en de vele toeschouwers deelden in de feestvreugde. Bij terugkomst op het EVC complex werd het gehele team verrast met bloemen en een praatje van de voorzitter. Met een klein feestje werd alvast een voorschot genomen op de echte kampioensfestiviteiten op zaterdag 3 mei na het laatste competitieduel thuis tegen DZS. Op deze dag kunnen de dames 1 op gepaste manier afscheid nemen van de vertrekkende speelsters en dit schitterende succesvolle seizoen in stijl afsluiten.