Monnickendamse Cantorij kan terugkijken op uitstekende Johannes Passion
[gallery type="slideshow" link="none" ids="118403,118414,118413,118412,118411,118410,118409,118408,118407,118406,118405,118404,118402,118401,118400,118399,118398,118397,118396,118395,118394,118393,118392,118391,118390,118389,118388,118387,118386"]
Het was alweer de 46e maal dat de Monnickendamse Cantorij vlak voor Pasen een uitvoering gaf van de Johannes Passion van Johan Sebastian Bach. Voor een goed gevulde Grote Kerk was ook deze uitvoering er eentje om door een ringetje te halen. Na afloop van het laatste tikje van dirigent Marcel den Dulk was daarom de staande ovatie van het publiek niet meer dan volkomen verdiend.
Zondag 13 april was voor Waterland’s burgemeester Luzette Wagenaar een dag van uitersten. Wagenaar begon de dag feestelijk en zag haar zoon met zijn voetbalteam Woudia kampioen worden van de vierde klasse. Een uurtje later zocht de burgemeester na de pauze haar stoel op in de Grote Kerk om een plechtig tweede deel van de Johannes Passion mee te beleven.
Deze Passion verhaalt over Bach’s interpretatie van de lijdensweg van Jezus. Bij deze uitvoering werden een zestal solisten gedegen ondersteund door het Nationaal Symfonisch Kamerorkest en natuurlijk het koor van de Cantorij zelf. Tenor Jan-Willem Schaafsma had als evangelist een tekstvolle rol, maar wist met zijn indrukwekkende stem de zaal te ontroeren. De rol van Christus werd gezongen door Joost Schouten en ook hij wist met zijn basstem te overtuigen.
Mezzosopraan Helena van Heel is zo langzamerhand een zekerheidje bij de Cantorij. Ook ditmaal was haar uitvoering prima te noemen. Judith Sportel is een veelgevraagd soliste bij diverse koren en er waren al talrijke glansrollen voor deze in Hoogeveen geboren sopraan. Zij had bij deze uitvoering van de Johannes Passion geen grote zangrol, maar de door haar gezongen stukken waren, mede door haar aansprekende mimiek, indrukwekkend te noemen. Eigenlijk konden alle solisten terugkijken op een prima optreden want ook tenor Lior Leibovici en bas-bariton Marc Pantus waren goed op dreef en zongen zich meer dan zuiver door hun zangstukken heen. Een speciale vermelding verdient Susanna Veerman, die het klavecimbel op uitmuntende wijze bespeelde.
Dirigent Marcel den Dulk heeft vorig jaar de Johannes Passion in het Nederlands vertaald. Kortgeleden werd deze versie nog in het Amsterdamse Concertgebouw uitgevoerd, waarbij ook leden van de Monnickendamse Cantorij aanwezig waren. Het zou een prettige verrassing zijn als volgend jaar deze Nederlandse versie eens in de Grote Kerk wordt uitgevoerd.
trefwoorden & personen:
cantorijgrote kerkjohannes passion