Nick Tol in Mexico: (Schijn)heilige taxichauffeurs

Voor Mexicaanse taxichauffeurs is het niet gebruikelijk om de tank van hun auto maximaal te vullen met benzine, als die bijna leeg is. Het is meer regel dan uitzondering dat het rode lampje op het dashboard aan het knipperen is wanneer je een taxi instapt. Dat is iets waar je aan dient te wennen. Maar wat we afgelopen zondag meemaakten, was onvoorstelbaar.

Na een hele ochtend rondlopen op een markt (twintig minuten rijden vanaf ons huis), hielden we een taxi aan. Een jonge chauffeur draaide het raampje van zijn wagen open. Ik noemde ons woonadres en hij knikte direct. ‘Sí, sí, bueno’, vervolgde hij. Zo’n zelfverzekerde uitspraak biedt hier echter geen garantie dat je ook daadwerkelijk wordt thuisgebracht.

Rood lampje

Na twintig minuten rondrijden in the middle of nowhere zagen we nog steeds geen bekende borden langs de weg. ‘Kijk eens naar zijn dashboard’, zei ik tegen Anne. ‘Daar brandt weer een rood lampje’. De taxichauffeur leek zich echter geen zorgen te maken en bleef zorgeloos doorrijden. Totdat hij vijf minuten later ineens zijn auto langs de weg parkeerde. ‘Hij gaat vast de weg vragen’, hoopte ik.

Lege tank

Maar nee, zijn tank bleek echt leeg te zijn. Met het zweet op zijn voorhoofd deed hij nog een paar pogingen om zijn motor aan de praat te krijgen, maar zonder succes. Ongelooflijk, hij was dus gewoon in het wilde weg doorgereden totdat er geen benzine meer in zijn tank zat. Het ergste was nog dat hij zei: ‘Gaan jullie er maar uit, jullie zijn bijna bij jullie plaats van bestemming.’ Daar stonden we dan, midden in het grote Mexico-Stad. Met behulp van een aantal Mexicanen zijn we godzijdank heelhuids thuisgekomen.

Oplichters

Veel taxichauffeurs hier halen het bloed onder je nagels vandaan. Als ze zien dat je een toerist bent, hebben ze ineens een standaardtarief of rekenen ze het nachttarief. Negentig procent van de taxiwagens hangt vol met kruizen, rozenkransen en andere beelden, terwijl veel chauffeurs je op alle mogelijke manieren geld proberen af te troggelen. Wekelijks zijn ze te vinden rondom het bedevaartsoord om hun zonden te vergeven, maar ondertussen zijn het oplichters van de bovenste plank. Schijnheilig, heet zoiets…