Jaap Kwakman (3JS): De Jozefschool 100 jaar

Jan Dulles, Jaap de Witte en Jaap Kwakman van de 3JS hebben alle 3 op de St. Jozef school gezeten. Deze week Jaap Kwakman aan het woord over zijn tijd op school.

De Jozefschool.... Als mij gevraagd word of ik ergens iets over wil schrijven, dan weet ik vaak niet hoe ik meer dan een half A4'tje vol krijg. Maar als ik denk aan de Jozefschool dan loopt mijn hoofd over van herinneringen. Voor mij is de Sint Jozef school het centrum van m'n jeugd.

Veel van mijn vroege jeugdherinneringen spelen zich af tussen de Conijnstraat en de Haven. Andere jongens en meiden zullen ook warme gevoelens hebben voor hun eigen basisschool, maar wat de Jozef-school volstrekt uniek maakt en maakte is de locatie. Mede hierdoor heb ik een bijzondere band met het oude Volendam. Deze band is sterk en waarschijnlijk voor de rest van mijn leven. Mijn vrienden woonden bijvoorbeeld op het Doolhof of in de kleine straten tussen de Edammer-weg en de Meergracht. Een plek waar ik tussen 2003 en 2011 zelf ook nog gewoond heb en waar ik me altijd super gelukkig heb gevoeld. Door de huidige jeugd wordt het Doolhof gezien als een toeristische attractie, voor ons was het de plek waar we ons vaak na school ophielden.

Spannende zolder

De St. Jozefschool zelf had ook z'n eigen hoekjes en gangetjes die ik nooit meer zal vergeten. Bijvoorbeeld de zolder die uitkeek op het plein aan de achterzijde van
de Jozef. Wij hadden hier handenarbeid. Aan de andere kant van die zolder keken we altijd naar bijvoorbeeld school-tv of als er een aanleiding voor was naar een leuke videofilm. De zolder rook oud. Er waren ook weer deuren naar opslaggedeeltes waar het donker was. Ik weet nog dat ik dat spannend vond. Heel af en toe bleven we stiekem na school in het gebouw en slopen we naar de zolder om daar domweg in het donker te struinen. Dit duurde dan niet langer dan een half uur maar spannend was het zeker! De school spreekt gewoon enorm tot de verbeelding van kinderen.

Tijdelijke verhuizing

Toen wij in de 3e klas (groep 5) zaten kregen we te maken met de grote verbouwing van de Jozefschool. Het nieuwe gebouw, dat nu het grootste gedeelte van het oude schoolplein bestrijkt, moest gebouwd worden. Dit had te maken met het verdwijnen van de oude kleuterschool die op de Edammerweg stond. Mijn oude
kleuterschool. Wij moesten in die tijd 21 jaar naar een vervangende locatie. De plek waar tegenwoordig sportschool Atlas te vinden is. Twee jaar lang hebben we daar in combinatieklassen les gekregen. Dit hield in dat kinderen van groep 5 en 6 bij elkaar werden gezet en weer opgedeeld werden in 2 klassen. Een experiment voor die tijd. Groep 7 en 8 mochten gewoon in het oude gebouw blijven. Ik meen dat de klas van onder andere Jan Dulles 2 jaar in een verbouwing heeft gezeten.
In 1987 kwamen we terug en mochten we aanschuiven achter nieuwe tafels in een prachtig mooi, nieuw deelgebouw. Je zag gelijk dat ze met respect waren omgegaan met het monumentale oudere pand. Het nieuwe gebouw was er netjes tegenaan gebouwd. We hebben daar nog 2 prachtige jaren gehad. Mijn laatste 2 jaar kreeg ik les van Thoom Bond (Duim) en van de inmiddels gepensioneerde Meindert van der Gulik. Ik heb ze na het verlaten van de school in 1989 nog 14 jaar lang, iedere lunchpauze gezamenlijk naar huis zien fietsen vanuit mijn ouderlijk huis op de Molenweg, dat uitkeek op het park. De Jozefschool leek niet te veranderen. De leerkrachten ook niet.

Eerste muzikale stapjes op de Jozefschool Ook de eerste muzikale stapjes die ik zette op jonge leeftijd, hadden hun oorsprong op de Jozefschool. Tijdens het zomerkamp in groep 8 gingen we samen met de Springplank naar Bunnik om daar een weekend te verblijven. Ik ontmoette daar Danny Spek die vertelde dat hij drumde en dat hij in een bandje zat. We waren 12. Er werd op kamp zelfs op gitaren gespeeld en gezongen. Op de afscheidsavond heb ik voor het eerst de moed gehad om in m'n eentje met een gitaar 3 of 4 liedjes te vertolken. Korte tijd later toen ik op de middelbare school zat belandde ik in de band waar Danny over vertelde. De band bestond verder uit Johan Mühren en Michael de Hont.

Het lied Watermensen zou nooit geschreven zijn als ik niet dagelijks was geconfronteerd met het bordje aan de zijkant van de Jozefschool waarop de hoogste waterstand tijdens de overstroming van 1916 wordt aangegeven. Een oude school met een verleden, in het centrum van een van de mooiste dorpen van het land. Hoe kun je het in je hoofd halen om er überhaupt over te denken deze school te sluiten en weg te halen uit het centrum. Ik hoop dat de kinderen die op dit moment en in de toekomst opgroeien in het oude gedeelte van ons dorp dezelfde mooie herinneringen als ik hebben over 25 jaar. Herinneringen aan het simpelweg 'zijn' in en rondom een historische school in een prachtig dorp. Mijn dorp.

Jaap Kwakman (3JS)