Nick Tol in Mexico: Cancun paradise!

Vanmiddag ben ik aangekomen in Cancun. Om 14.00 uur werd ik van het vliegveld gehaald door Ingrid Bosman; consul van Nederland in Cancun. Ingrid heeft mij een korte rondleiding door de stad gegeven en daarna heb ik haar geïnterviewd op haar kantoor.

Positief

Het was bijzonder om Ingrid te ontmoeten. Ik heb Ingrid leren kennen als een heel inspirerende- en behulpzame vrouw. Vijf minuten na onze eerste kennismaking voelde ik al een klik met haar. Misschien kwam dat doordat wij allebei een dierbare zijn verloren. Ingrid verloor haar zoon toen hij veertien jaar oud was. Omgekomen na een ernstig verkeersongeval. Tragisch. De manier waarop Ingrid het verlies van haar zoon (heeft) verwerkt, vind ik heel bewonderenswaardig. Hoewel ze ongetwijfeld zware periodes heeft gekend, probeert ze de positieve kant van het verhaal te bekijken. Ze zei onder anderen: ‘Ik ben blij dat ik evengoed veertien jaar met mijn zoon heb mogen doorbrengen. Dat weegt zwaarder dan het verlies.’ Een uitspraak die mij erg aan het denken heeft gezet.

Contrast

Verder heeft Ingrid mij in contact gebracht met een Amerikaanse pater die 23 jaar in Nederland heeft gewoond en nu werkzaam is in Cancun. Nu draagt hij Heilige Missen op voor soms wel tweeduizend mensen. Morgen ga ik eerst met Ingrid naar een Mis van deze pater, daarna ga ik hem interviewen. Morgenochtend heb ik dus eerst een interview met een reisleider die zich op het Gay & Lesbian segment richt, daarna met een pater. Hoezo een hoog contrast…?

Collegiaal

Rond vijf uur vanmiddag heb ik een taxi naar het bekendste strand van Cancun – Playa Forum – genomen. Het was vandaag wat bewolkt, maar het strand was nog steeds adembenemend. Niet te vergelijken met Miami Beach of Key West, vind ik. Ook de barstrip is geweldig. Veel- en mooie discotheken, waar wel een aardig feestje kan worden gevierd. Hier spreekt ook bijna iedereen Engels. Zo vroeg ik een taxichauffeur voor hoeveel geld hij mij naar mijn hotel kon brengen. Toen hij vervolgens een onmogelijk bedrag noemde en ik zei dat ik dat niet ging betalen, zei hij: ‘Ok, wait a minute.’ Liep hij langs de weg en hield hij een andere taxi aan die het voor de helft goedkoper deed. Dat is nog eens collegiaal!