Fado en klapstoelen, een perfecte combinatie
Woensdagavond 2 juli 2014 genoot het publiek in een overvolle Weeshuistuin, en aan de overkant van de sloot op de banken op de Fluwelen Burgwal in Monnickendam, met volle teugen van de Amsterdamse zangeres Daisy Correia, die met haar in een soms wat moderner jasje gestoken Fadoliederen grote indruk maakte. Een daverend slotapplaus was dan ook volkomen verdiend.
Fado, het Portugese levenslied, is een muziekstijl die omstreeks 1830 ontstaan is in de arme wijken van Lissabon en Coimbra. Fado, afgeleid van het Latijnse Fatum, wat zoveel betekent als (nood)lot, werd aanvankelijk vooral gezongen in bordelen en kroegen. Zo omstreeks 1900 werd de muziek meer algemeen en kregen ook dichters en intellectuelen aandacht voor de Fado. Portugal maakte vanaf de jaren dertig een moeilijke tijd door met oorlogen en onderdrukking en pas begin jaren negentig kwam de Fado weer in de schijnwerper met een nieuwe lichting moderne Fadozangeressen als Mariza en Christina Branco.
In Nederland werd de Fado sinds de jaren tachtig onder meer gezongen door Maria de Fatima, een in Lissabon geboren zangeres, die zelfs in haar vaderland met haar liederen erkenning kreeg. De Fatima is in Nederland niet meer alleen, want sinds een paar jaar bestormt Daisy Correia met haar eigen Fadogeluid de Nederlandse podia.
Correia werd in 1986 in Amsterdam geboren en heeft een Nederlandse vader en een Portugese moeder. Zij stond al vroeg op de planken en zij werd zelfs –als popzangeres- Serious Talent bij Radio 3FM. Ook stond ze op festivals met onder meer Blof en Trijntje Oosterhuis.
In 2008 besluit zij dat de Fado toch echt haar muzieksoort is en al snel breekt ze hiermee door in Nederland. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en is Daisy een grote naam in haar genre. Zij studeert af als zangpedagoge, heeft haar eigen zangstudio in Alkmaar en doceert op de muziekschool in Schagen.
Het publiek tijdens het klapstoelenconcert in Monnickendam was getuige van een Fadofenomeen in wording. Met prima begeleiding door Joeri de Graaf op gitaar en Rafaël Fraga op de Portugese gitaar wist Correia, vijf maanden zwanger, vanaf de eerste klanken het publiek voor zich te winnen. Met aansprekende liederen, vriendelijke verhaaltjes en het soms betrekken van het publiek bij haar optreden werd het een meer dan prettige avond. De ondergaande zon, de lekkere temperatuur en de genuttigde wijntjes deden het heerlijke sfeertje alleen maar goed. Ook de artiesten zelf hadden er duidelijk plezier in.
Bijzonder was ook het einde van het optreden waar Correia een Portugese versie van “Aan de Amsterdamse grachten“ zong en vervolgens een fles Fadowijn overhandigde aan twee Portugese bezoekers van het concert.
De organisatie van het Klapstoelenconcert kan meer dan tevreden terugkijken op de versie van dit jaar. Met goed weer en een aansprekende artiest kan het Klapstoelenconcert nog vele jaren mee. Tenminste, als ook het Nederlandse weer meewerkt.