Om te beginnen is het geen "man" maar iemand van het mannelijk geslacht (of iets dat daarop moet lijken) Geestelijk en mentaal kunnen we hem wel als "kind" bestempelen en qua sociaal gedrag als een enorme (al of niet verstandelijk beperkte) dombo. Criminaliteit en stupiditeit liggen vaak angstig dicht bij elkaar.
Het is ook geen "edammer" maar een inwoner van EdamVolendam. Waarom het van belang is de woonplaats te noemen blijft natuurlijk een raadsel.Heeft dat nieuwswaarde of is dat onderbuik-journalistiek ?
Is het van belang te weten dat er een arrestatie-team voor nodig was ?
Detail: deze knurft is nog steeds verdachte
en nog geen dader.
Zal ik de tijd nog meemaken de ze op de School voor de Journalistiek journalisten opleiden die wél snappen wat een goede nieuwsweergave zou moeten zijn ? Of dat het NHD journalisten aanneemt o.g.v. hun kwaliteiten i.p.v. hun mooie (ik denk zomaar blank-blauwe) ogen ?!
Wat we willen weten: dat er een paar maanden geleden 's'avonds laat een overval is gepleegd op een snackbar in EdamVolendam en dat politie haar werk goed heeft gedaan. Maar dat wisten we al.
Als burger ben je nieuwsgierig naar de straf die zo'n losertje krijgt en wat er aan heropvoeding wordt gedaan. Wat mij betreft zou niet de lengte van de straf maar de inhoud ervan de maat moeten zijn. Naar de snackbarmedewerker(s) toe - naar de maatschappij toe - in de vorm van persoonlijke ontwikkeling.
Mijn favoriet is daarbij (niet zelfbedacht hoor) een absoluut verbod op radio/tv/internet/mobiel/ e-spelletjes - en verplicht verblijf en activiteiten in een natuurlijke omgeving en een verplichte boekenlijst van 100 boeken die gelezen - samengevat - besproken moeten worden. Het verplicht bezig gaan met een hobby is ook optioneel. Vrijwilligerswerk strekt tot strafvermindering. Een krantenwijk ('s ochtends vroeg !) ook.
Het vangnet van zulkse ontspoorden bestaat uit justitie, wijkagent - verplichte psychologische begeleiding -mensen die de verdachte kennen uit zijn (vast niet zo florissante) schoolcarrière - familie (ook begeleiden want opvoedingsproblemen) - en een eventuele werkgever. Een buddy-project omdat mensen-overvallen ook ziek-zijn is. Geef mij er maar een.
Als iemand die er geen been in ziet om anderen te beroven dit niet aanstaat zou hij/zij lekker lang op staatskosten in een cel kunnen gaan zitten. Onverbeterlijkheid is een keuze. Anderzijds kan de kans om openbaar toe te geven dat je gefaald hebt (daar begint het mee) en mee te werken aan je eigen heropvoeding worden benut om er wél beter van te worden. Een geldboete - taakstraf of celstraf voldoen in dit soort gevallen - bewezen - niet.
