Emotioneel eerbetoon aan 'mensenmensen'
Carpe Diem, levenslust, groot gevoel voor humor, creativiteit, ondernemerschap, gezelligheid, allemansvrienden, muziek, mensenmensen. Wees niet alleen tevreden als het doel is bereikt, maar koester ook de momenten onderweg daar naar toe. Een bloemlezing van de boodschappen die Cor Schilder (pan) en Neeltje Tol zaterdag op hun begrafenis meegaven aan de mensen. Niet alleen uitgezonden tijdens het (veel te korte) leven dat zij hebben geleefd. „Maar er zijn mensen die zeggen dat overledenen op hun eigen begrafenis aanwezig zijn. Dan stel ik me zo voor dat Cor en Neel nu in het middenpad staan. En dat voor het verlaten van de kerk iedereen een persoonlijk woord van hen meekrijgt. Want Cor en Neel hielden van mensen."
Die indrukwekkende inbeelding van Cor's maatje Jaap Sier, de emotionele verhalen van Neeltje's zus Nienke, vriendin Marjan Mol, de gitaarsolo's van Neeltje's neven Dirk en Gerrit, de beschrijving van Cor als collega door Gerard de Wit, een kenschets en de hilarische momenten die de grote vriendengroep van Cor met het stel meemaakten, verwoord door Tom Zwarthoed, die mede memoreerde aan wat Cor een jaar eerder zei, toen die in dezelfde kerk zijn vader naar zijn laatste rustplaats bracht. Burgemeester Van Beek typeerde Cor als werknemer van de gemeente, toegewijd, betrokken, opgewekt. Naast de songs die ten gehore werden gebracht van Simon & Garfunkel, Jeff Buckley en Loudon Wainwright, werd er live gespeeld door Sister Ray en Vast Countenance. Toen die bands samen met enkele muzikale vrienden Sam Smith's 'Stay with me' vertolkten, met Nancy Guijt en Cor Bond op zang en daarachter een engelenkoor, groeide de kippenvel in de kerk.
De (Vincentius-)kerk, die niet voor de eerste keer in korte tijd tot de laatste plaats bezet was, om (een) jonge dorpsgenote(n) de laatste eer te bewijzen. De kerk, die een persoonlijk getint afscheid op deze - niet gebruikelijke - wijze omarmde. Pastoor Stomph had vanuit de Bijbel een passende tekst en gezamenlijk werd het Onzer Vader en Wees Gegroet gebeden. Hij sprak zijn ver- en bewondering uit over hoe Neeltje's moeder Ria door het verdriet heen het onvoorstelbare verwoordde. „Wij zijn niet de enige. Zo sterven er iedere dag mensen in ander elanden. Mensen die op een bus staan te wachten en opeens ontploft er een bom. Onschuldige mensen."
Net als haar dochter en schoonzoon. Onschuldig onderdeel geworden van oorlog, van een stuk wereldgeschiedenis. De nabestaanden, familie, vrienden, zij blijven achter met verdriet, leegte, gemis. De imponerende afscheidsdienst nam dat alles niet weg. Maar het meer dan twee uur durende eerbetoon stond bol van de herinneringen met eeuwigheidswaarde.
Alvorens de allerlaatste eer werd bewezen, sprak Pascal Voorn namens Vast Countenance, verhalend over de tranen die over Cor’s wangen rolden als de bandleden tijdens het optreden in de lach schoten en elkaar maar beter niet konden aankijken. Dat Neeltje er altijd bij was, vaak vooraan staand, maar waarschijnlijk weinig noten meekreeg. Want ouwehoeren, daar waren ze allebei goed in.
Pascal stelde voor om voor het heengaan naar het graf nog één keer te luisteren naar die prachtige tweede stem van Cor. “Nog één keer. Omdat het zo mooi is. En dan zullen we niet achterom kijken, Cor. En Neel, Neel staat zoals altijd vooraan. En als het dan afgelopen is, zoeken jullie elkaar op..." Vervolgens klonk 'The Aftermath', van Vast Countenance, de band waar Cor vijftien jaar deel van uitmaakte als drummer en zanger. Akoestisch, met Cor als tweede stem tegen die van leadzanger Johan Molenaar aan, zó ontroerend.
Op zowel innemende als ludieke wijze werd verwoord, bezongen en bespeeld wie Cor & Neel waren en wat ze hebben betekend. Hoewel, dat houdt niet op. De koude rillingen, warme gevoelens, tranen en een lach, zullen terugkeren bij het terugdenken.
Wat er met een vliegtuig vol vakantiebestemmingen is gebeurd, het waarom, dat zullen we nooit begrijpen, nooit kunnen bevatten. 'Only the good die young', zei Cor vorig jaar op zijn vader's uitvaart. Hij en zijn Neeltje waren als twee bloemen in volle bloei. Bloemen die Neeltje's leven kleurden en uiteindelijk ook als decoratie op beide kisten waren aangebracht door haar nichtjes. Pastoor Stomph zei treffend: 'we zijn bedoeld en hebben betekenis...' Dat geldt zeker voor Cor & Neel. Tot in lengte van dagen.