Je zult het maar durven!

In de Nivo van 13 augustus 2014 staat de oproep van de gemeente Edam-Volendam "praat mee over de toekomstvisie van de nieuwe gemeente", in verband met de fusie Zeevang/Edam-Volendam. Om daarna te vervolgen met "het is immers van belang dat wij met zijn allen een zo helder mogelijk beeld hebben van wat voor soort gemeente we willen zijn".

Het lijkt me verstandig om dan eerst te kijken naar wat voor soort gemeente (bestuur) we op dit ogenblik hebben, om daarna te zien wat dat voor de gemeente Zeevang betekent. Het nieuwe college is na de verkiezingen van 19 maart 2014 gevormd door drie Volendammer partijen, lijst Kras, V'dam '80 en het CDA. De kom Edam met zijn 3768 uitgebrachte stemmen is buitengesloten. Van dit totale aantal kiezers uit Edam hebben er slechts 84 gekozen voor lijst Kras enVolendam'80 samen: dat is 2,2% en met het CDA erbij 6,79%. Je kunt dus zeggen dat Edam weinig gecharmeerd is van de Volendammer partijen.

Praten over een toekomstvisie, een GEZAMENLIJKE toekomstvisie van Edam en Volendam en Zeevang betekent daarom in eerste instantie of de Edammer bevolking en de drie andere politieke partijen in onze gemeente, Groenlinks, PvdA en de VVD, nog mee (willen) doen aan het gemeentebestuur. Praten over "wat voor soort gemeente we willen zijn" zal ook voor de inwoners van Zeevang moeten inhouden dat ze niet hetzelfde overkomt als Edam. Moeten de 6.368 inwoners van Zeevang en masse kiezen voor de huidige oppositie, oftewel tegen de Volendammer partijen? Dat lijkt het enig juiste als je als gefuseerde gemeente Zeevang tenminste nog enige invloed zou willen of kunnen uitoefenen

Duidelijk bricolage

Behalve dit stemgedrag in Edam-Volendam en de collegevorming is er daarnaast ook nog het beleid van dit college dat voor Zeevangers de nodige argwaan/scepsis moet oproepen.

1. Koop van het HHNK ten behoeve van huisvesting ambtenaren is ruim voor de verkiezingen van 2010 door de Edammer bevolking en de politieke partijen GL, PvdA en VVD bepleit. Na lang getreuzel werd dit gekocht en bestemd voor huisvesting. De eerste beleidsdaad van dit college is de aankondiging van de verkoop van dit pand. Dit college meent zogenaamd echt dat je een grote minderheid kan schofferen en te kakken kunt zetten, omdat je de meerderheid hebt. Edam, een hele stad , meer dan 3500 kiezers die door grandioze manifestaties hebben duidelijk gemaakt, samen met de drie bekende politieke partijen, dat ze dit imposante, statige, markante, rustieke en monumentale pand wilden behouden voor de gemeente en haar bevolking wordt vernederd. Wat voor gemeente willen wij zijn?? Vraag het aan Zeevang: is dit een kwestie van normaal burgerlijk fatsoen of politiek beschaafd handelen? Willen jullie hier aan meedoen?


2. Uitbreiden industriegebied in Edam-Volendam. Het tweede onderwerp dat de aandacht vraagt is het uitbreiden van bedrijventerreinen met grond uit Zeevang. Of dit punt voor de bewoners van Zeevang past in hun toekomstvisie of over wat voor soort gemeente we willen is de vraag. Terwijl nota bene het regionale bedrijventerrein Baanstee-Noord bij Purmerend nagenoeg leeg staat. Hier wreekt zich het feit dat een fusie, die beantwoordt aan het doel van de landelijke overheid een veel grotere gemeente vereist. Dus inclusief bijvoorbeeld Purmerend of Waterland of iets dergelijks. Dan zou deze vraag niet hoeven te worden gesteld. Van een echt grotere gemeente wordt een professioneler en zakelijk bestuur verwacht. Met name door decentralisatie van taken vanaf 2015 door die overheid krijgen gemeenten meer armslag en verantwoordelijkheid en nemen de bevoegdheden van de gemeente toe.. Het lijkt me duidelijk dat de uitbreiding van onze huidige gemeente met de gemeente Zeevang in dit kader uitsluitend een last zal zijn en tegelijkertijd gezien wordt als een wingewest.

Voor de vraag over wat onze toekomstvisie van de nieuwe gemeente moet worden en wat voor soort gemeente we willen zijn en welk draagvlak dit gemeentebestuur heeft is in ieder geval noodzakelijk dat dit college collectief aftreedt, zodat er een zuivere discussie op gang kan komen.

Hoogachtend, Kees Kwakman