Het puin is geruimd; de bruiloft is gevierd

Na opnieuw een reeks voorstellingen is het gebeurd: de kans dat Maria en Jacob bij elkaar blijven, achten we zeer klein. De meubels zijn verloot, verkocht en staan nu her en der door heel Nederland verspreid. De trouwkostuums kunnen weer in de mottenballen, het servies staat weer in de (gerepareerde) kast en de feesthoedjes mochten mee met de laatste gasten. Kortom: De Bruiloft van Brecht is gespeeld.

Nu even adempauze.

De cast en crew kijken terug op een veelbewogen periode en een uitstekende samenwerking met (o.a.) externen: Het Hart van Katwoude; zonder Kees en Desirée had dit project geen kans van slagen gehad. Veel dank gaat uit naar de onvermoeibare Olaf Pieters, die de spelers telkens scherp hield en de voorstelling telkens naar een hoger plan tilde. Evenzoveel dank voor Simpha Pieters: ga er maar aan staan om de juiste kleding, muziek, dans en rekwisieten bij de juiste mensen te krijgen en een gesammtkunstwerk te maken van je voorstelling.

Credits gaan ook uit naar de décorbouwers Ton en Ben: iedere avond je werk aan gort geslagen zien worden moet haast wel een beetje pijn doen… Dansdocente Wil heeft heeft het voor elkaar gekregen om (enkelen) in contact te laten komen met hun danstalent, ‘no small feat’ als we bedenken dat we vanaf nul begonnen…

Zoals Wim Sonneveld zong: “Wat doe je dan?”
Zit er nog iets in de pijplijn?
Houd deze website in de gaten…