Zie ginds kwam de stoomboot!
Beste kinderen!
Zoals jullie weten is het binnenkort weer Sinterklaas. Er is al erg veel te doen geweest over de Zwarte Pieten, zoals jullie misschien gelezen of gehoord hebben. Flauwekul natuurlijk, want wat is Sinterklaas zonder Zwarte Piet? Daarom zal ik jullie iets duidelijk maken over de stand van zaken.
Een tijdje geleden werd de Sint door een milieubeweging op het matje geroepen. Omdat de stoomboot al een behoorlijk oud beestje is, zou hij erg vervuilend zijn. Bovendien werd het ook tijd voor een moderner schip. Vooral omdat de Nederlandse kinderen erg veeleisend zijn geworden en de stoomboot gewoon te klein is geworden. Daarom had de Sint besloten om een groter en schoner schip aan te schaffen. Vol trots werd het schip te water gelaten, klaar voor een proefvaart. De kapitein (de Stuur-Piet) stelde voor om een te tocht maken vanuit Myra naar Spanje, over de Middellandse Zee. Zo gezegd, zo gedaan.
Tot tevredenheid van de Sint en Pieten deed het nieuwe schip het prima. Tot ze halverwege de reis plotseling een hulpgeroep hoorden. Verschrikt keken de bemanningsleden elkaar aan. Wat was dat? Ze keken over de reling en zagen in de verte een schip dat op zinken stond. Nou ja, schip, schip, het was meer een grote gammele sloep, volgepakt met mensen. Allemaal zo zwart als de nacht. En het ergste was: het bootje was bijna kopje onder.
De boot van Sinterklaas voer meteen langszij. "Wat doen jullie in vredesnaam midden op zee in zo'n gammel bootje?", riep de Stuur-Piet naar de mensen in de sloep. "Red ons! Red ons! Wij zijn bootvluchtelingen, meneer de Piet en Sinterklaas. Wij zijn vanuit Afrika vertrokken. Wij wilden naar Europa". "Zijn jullie nou helemaal gek geworden?" riep de Sinterklaas. "Jullie hadden allemaal kunnen verdrinken! Waar komen jullie precies vandaan?" "Eritrea", riep de een. "Soedan", riep de ander. "Syrië", 'n derde.
Hoofdschuddend keek de Sint de kapitein aan. "Haal deze mensen onmiddellijk aan boord", riep hij. Want de boot was bijna gezonken. Maar ja, wat moet je nou als Sinterklaas, met een groep kletsnatte drenkelingen uit Afrika? De Sint plukte en plukte aan zijn baard en somberde over wat hij aan moest met deze mensen. Plotseling schoot hem iets te binnen!
"Wacht eens even", dacht hij, "als de nood het hoogst is ,is de redding nabij!". Hij riep alle drenkelingen bij elkaar en vroeg: "Hebben jullie zin om naar Nederland te gaan?" Poeh! Natuurlijk wilden ze dat. Welke asielzoeker wil dat nou niet? "Mooi!", sprak de Sint verheugd.
"Zoals jullie weten ben ik, Sinterklaas, de beschermheilige van alle zeelieden. Dus ook van alle bootvluchtelingen. Omdat mijn boot fors groter is, heb ik nog een aantal Zwarte Pieten nodig. Als jullie mee willen, tenminste. Maar dat betekent wel dat jullie de komende tijd hard zullen moeten werken aan een goede conditie en ook wat Nederlands moeten kunnen spreken. Al is het maar een beetje. In het scheepsruim hangen alle Zwarte Pietenpakken. Zorg dat je droog wordt, ga wat eten en zoek daarna een pak uit dat je past. En dan: aan de bak. We zullen meteen de burgemeesters van Amsterdam en Edam-Volendam op de hoogte stellen van onze Nieuwe Pieten. En ook alle zeurpieten in Nederland eens een lesje leren! Afgesproken?"
Nou, dat was niet aan dove mansoren besteed. Zo zie je maar, kinderen: Eind goed, al goed! Uiteindelijk komt alles toch weer op zijn pootjes terecht. Daarom, Nederlandse makkers: staakt uw wild geraas. Wèg met die malle gekleurde Pieten, wèg met de valse Sinterklazen en nep-Pieten! Het is tijd voor de èchte Zwarte Pieten en de echte Sinterklaas. Tot kijk!!!
De Opper-Piet (Klaas Hansen)