Tol en Tol winnen met Spakenburg de derby tegen IJsselmeervogels

Spakenburg-IJsselmeervogels 4-2. 12. Achmed Ahahaoui 0-1. 21. Maurice van der Wilt 1-1. 34. Nick Tol 2-1. 37. Kees Tol 3-1. 45. Edwin Dekkers 4-1. 50. Niek Ripson (eigen doelpunt) 4-2. Scheidsrechter: Wim Bronsvoort (Deventer). Gele kaart: Tony Tol (IJsselmeervogels).

Opstelling Spakenburg:
Barry Ditewig, Edwin Dekkers, Niek Ripson, Adil Mahdadi en Jordy Strooker; Nick Tol, Niels Buijtenhuis (55. Michael Lanting), Salim Amerzgiou (82. Joël Tillema) en Dominique Scholten; Maurice van der Wilt (85. Peter de Lange) en Kees Tol.

Opstelling IJsselmeervogels:
Raymon van Emmerik, Mike van de Laar (82. Bryan Burgerhout), Dennis Hollart, Tony Tol (46. Janic Makizodila), Jeffrey Buitenhuis en Nick Kuipers (46. Selmo Kurbegovic); Hanne Hagary, Bennie van Noord en Maikel de Harder; Thomas Verheijdt en Achmed Ahahaoui.

Voor de vierde achtereenvolgende keer op rij is Spakenburg erin geslaagd om op eigen veld in de dorpsderby ongeslagen te blijven. De vorige drie edities eindigden in twee zeges (beide keren 2-1 en een remise (1-1). Opvallend genoeg hadden de bezoekers in alledrie de duels in feite het betere van het spel, maar ontsprong Spakenburg telkens de dans. Ook nu weer leek de formatie van Jochem Twisker tegen het slim en sterk startende IJsselmeervogels – door veel kenners vooraf als underdog gezien een zeer lastige middag tegemoet te gaan. In het openingskwartier was Spakenburg nergens en tot overmaat van ramp kwam IJsselmeervogels via aanvaller Achmed Ahahaoui ook nog op voorsprong. Na de gelijkmaker van Maurice van der Wilt werd echter alles anders en denderde Spakenburg met oogstrelend voetbal over de gewezen titelgrossier heen. De kleine keeper Raymon van Emmerik moest maar liefst maar vier keer de gang naar het net maken. De 3-1 van wie anders dan Kees Tol, een wonderschone lob van ruim twintig meter. komt nu al in aamerking voor de mooiste topklassegoal van dit seizoen. Dat het uiteindelijk slechts 4-1 stond bij de rust mocht een groot wonder worden genoemd.

In het tweede bedrijf viel IJsselmeervogels hartstochtelijk aan en kreeg men een flinke steun in de rug door een vroege aansluitingstreffer (eigen goal Niek Ripson). Er kwamen ook wel wat kansen, maar men mocht van geluk spreken dat Spakenburg weigerde te profiteren van de geboden ruimte. De uitgespeelde kansen van de thuisclub waren amper op de vingers van één hand te tellen. Het mocht de pret echter niet drukken. De Blauwen staan ondertussen negen punten voor op de grote rivaal, al heeft IJsselmeervogels nog de lastige uitwedstrijd tegen Scheveningen tegoed. Omdat koploper Kozakken Boys maar blijft winnen, bedraagt de achterstand op de succesvolle Werkendammers nog steeds zeven punten.

Wijziging

Jochem Twisker had in vergelijking met de basisopstelling voor het duel tegen ONS Sneek één wijziging aangebracht. Niek Tol nam weer zijn vertrouwde positie van rechtermiddenvelder in, waardoor Niels Buijtenhuis verdedigende middenvelder werd en Hayri Pinarci, evenals de vorige week ingevallen Michael Lanting op de bank moest plaatsnemen.

Zoals mocht worden verwacht had Vogels-trainer Frans Adelaar Tony Tol (normaliter rechtsback) opnieuw aan Kees Tol gekoppeld, waardoor rechtermiddenvelder Mike van de Laar een linie moest terugzakken. Op papier speelde IJsselmeervogels met 5 verdedigers, maar de beide backs Van de Laar en Kuipers mochten bij balbezit waar mogelijk doorschuiven.

 

Zoals gememoreerd kwam het veel te tam startende Spakenburg er in het openingskwartier niet aan te pas tegen de rooien, die in deze fase maar liefst vijf corners kregen. De eerste mogelijkheid was ook voor IJsselmeervogels, doch de inzet van Van de Laar belandde over het doel van Barry Ditewig.

Terwijl vooraf iedereen in het blauwe zijn hoop had gevestigd op een vroege voorsprong, gebeurde precies het tegenovergestelde. De gasten namen de leiding. Verdedigende middenvelder Bennie van Noord, niet bijster gelukkig spelend in dit duel, verstuurde een lange bal, die door Spakenburg-aanvoerder Niek Ripson enigszins ongelukkig werd weggekopt. Middenvelder Hanne Hagary pikte de bal op, waarna aanvaller Achmed Ahahaoui, tussen spelers als Ripson, Buijtenhuis en Dekkers in, koel bleef en Ditewig simpel passeerde: 0-1.

Het duurde even voordat Spakenburg zich herstelde van deze mokerslag, maar daarna ging de ploeg helemaal los en werd IJsselmeervogels tot aan het rustsignaal van de niet altijd overtuigend fluitende scheidsrechter Wim Bronsvoort, compleet onder de voet gelopen.

Gelijkmaker

Kees Tol kreeg heel veel ruimte van zijn bewaker Tony Tol – die veel meer moeite kende met de gehaaide Volendammer kende dan in het afgelopen seizoen – en had een magistrale actie in huis. Zijn inzet werd echter verijdeld door Van Emmerik, maar in de rebound sloeg zijn onvermoeibare en ook nu weer zeer balvaste compaan Maurice van der Wilt onverbiddelijk toe: 1-1. Nadat een schuiver van de beweeglijke en voor Van Noord zeer lastig te bespelen Amerzgiou een beter lot had verdiend, kwam Spakenburg met enig fortuin aan de tweede treffer. Op het middenveld maakte Van der Wilt hands, maar werd dit niet gezien door Bronsvoort. Hierdoor kon Dekkers worden aangespeeld, die Nick Tol lanceerde. De stille kracht en diesel van Spakenburg die over longen als blaasbalgen beschikt, stoomde door naar het doel van Van Emmerik en drukte succesvol af: 2-1.

En de koek was nog lang niet op. Nadat centrale verdediger Dennis Hollaart koppend niet al te best had uitverdedigd, ving Kees Tol het leer op en met een majestueuze lob van ruim twintig meter afstand, gaf hij de iets te ver voor zijn goal geposteerde Van Emmerik met zijn veertiende goal van het seizoen het nakijken: 3-1. De goals van Tol overtreffen elkaar wekelijks in schoonheid. Het was zijn tiende goal op rij in competitieverband en geen enkele speler uit de historie van Spakenburg kan hem dat nazeggen. De middenvelders Dominique Scholten (niet echt opvallend, maar wel keihard werkend) en Niek Tol misten hierna dotten van kansen op de 4-1, maar die zou uiteindelijk vallen na een dode spelsituatie. Op slag van rust was de corner van Amerzgiou op maat, waarna de kleine Dekkers boven iedereen uittorende. Met wat meer accuratesse in de afwerking had het zomaar 6-1 kunnen staan bij de rust.

Twee wissels

Trainer Adelaar kon het verdedigende geklungel kennelijk niet meer aanzien en verving de zwak spelende pionnen Tol en Kuipers voor verdediger Makizodila en aanvaller Kurbegovic. Achterin liet hij zijn defensie één tegen één spelen. IJsselmeervogels hanteerde vanaf de eerste minuut het alles of niets-concept en was in de 49-ste minuut al dichtbij de 4-2 maar de goal van Verheijdt werd wegens buitenspel terecht geannuleerd.

Kees Tol had de wedstrijd, voorzover daar op dat moment al geen sprake van was, definitief in het slot kunnen gooien, na een uitstekende actie van de sterk spelende en veelvuldig opkomende linksback Strooker, schoot ex-prof knullig naast. Het kwam Spakenburg enigszins duur te staan. Een minuut later lag op curieuze wijze de 4-2 achter Ditewig. Terwijl Buijtenhuis geblesseerd op de grond lag en de tijd en wijle zeker niet resoluut ingrijpende Bronsvoort doodgemoedereerd door liet spelen, slingerde Hollart de bal voor het doel. Ditewig zag er niet zo heel erg gelukkig uit bij deze actie en moest vervolgens constateren dat een kopbal van Verheijdt door aanvoerder Ripson ongelukkig in eigen doel werd gewerkt: 4-2. De rooien begonnen nu toch een klein beetje bloed te ruiken, drongen steeds meer aan en waren via Maikel de Harder zowaar dichtbij de 4-3. Spakenburg was het spoor bijster en had erg veel moeite met lange ballen die met de regelmaat in van de klok in het doel werden gepompt.

Voor Twisker was dit het sein om Michael Lanting in te brengen voor Buijtenhuis. De Noord-Hollander zou enkele zeer nuttige intercepties op zijn naam schrijven.

Counterkansen

Omdat IJsselmeervogels de hoop op de aansluitingstreffer nog niet had opgegeven, ontstond er bijzonder veel ruimte voor de aanvallers van Spakenburg. Na zijn wonderschone lob leek Kees Tol zijn kruit te hebben verschoten, want de rappe Volendammer had twee keer de kans om Spakenburg definitief in veilige haven te brengen, maar moest telkens zijn meerdere erkennen in de van De Dijk overgekomen ex-profkeeper Van Emmerik. Tussen de bedrijven door miste Ahahaoui ook nog een enorme kans op de 4-3. Ook een derde grote kans was Kees Tol niet besteed. Nu belandde een fraaie omhaal net naast het roodwitte doel. Daarnaast was ook Salim Amerzgiou twee keer onfortuinlijk en had Spakenburg een penalty verdiend toen de doorgebroken Tol door Van Emmerik werd aangetikt en Bronsvoort zich andermaal niet van zijn sterkste zijde liet zien. Hij had namelijk naar de stip moeten wijzen en Van Emmerik het veld uit moeten sturen. De laatste grootste kans van de wedstrijd was voor Nick Tol, maar ook hij kreeg het niet voor elkaar om de score uit te breiden.

Zo eindigde een uiterst aantrekkelijke derby, misschien wel de meest aantrekkelijke van de afgelopen vijf jaar, in een dikverdiende zege voor Spakenburg. Het is voor De Blauwen dat het tot nu ongenaakbare Kozakken Boys in de duels tegen Hoek (thuis) en Capelle (uit) nog wat punten laat liggen voor de winterstop, want hoewel een achterstand van zeven punten niet onoverkomelijk is, moet die natuurlijk wel eerst worden weggepoetst. En daarnaast wacht er aanstaande zaterdag met HHC Hardenberg een zware tegenstander op Spakenburg, dat in historie slechts één keer op sportpark De Boshoek (kampioensjaar 2011-2012 wist te winnen: 0-3. Op zaterdag 13 december staat dan ook nog de laatste wedstrijd voor de winterstop tegen Ajax (thuis) op het programma.

En IJsselmeervogels? De achterstand op koploper Kozakken Boys, dat wel een wedstrijd meer speelde, bedraagt inmiddels zestien punten. Een en ander impliceert dat het seizoen voor de Vogels, die zaterdag voor de derde keer op rij verloren, er al heel vroeg op zit en men voor de vierde achtereenvolgende keer naar het kampioenschap kan fluiten.  Het heeft er alle schijn van dat diverse spelers het na dit seizoen voor gezien moeten houden bij de Vogels, waardoor er sprake zal zijn van een behoorlijke leegloop. Inmiddels zijn ook al de namen van twee nieuwe spelers voor het komende seizoen uitgelekt. De TC van de roodwitten hult zich in stilzwijgen, maar het 100 procent zeker dat de van zondagtopklasser JVC Cuijk afkomstige middenvelders Frenk Schaap en Oktay Oztürk volgend seizoen op de rode zijde van De Westmaat spelen. Eerder dit seizoen maakten zij veel indruk tijdens de KNVB-bekerwedstrijd IJsselmeervogels-JVC Cuijk (1-4).