Hoogheemraadschap Noorderkwartier mist creativiteit
Het behoort tot de categorie ‘kleine ongemakken’. Desalniettemin heeft het al heel wat reacties te weeg gebracht. En als je er goed over nadenkt is dat ook niet zo gek! Het verbod van het Hoogheemraadschap om als wandelaar nog gebruik te maken van de Zeesluis nabij de Edamse haven betekent in de praktijk dat voor heel veel recreanten van het ene op het andere moment een harde streep is getrokken door een mooie wandeling.
Tegen de argumenten die het Hoogheemraadschap gebruikt is het moeilijk vechten. Als eigenaar van de sluis heeft de waterbeheerder het recht om ongenode gasten van het erf te weren. Zij doet dit sinds kort met het verhaal dat zowel de valhoogte als de mechanische apparatuur een gevaar vormen voor passanten. Sinds enige tijd wordt er in wintertijd mechanisch gespuid, is er dus geen toezicht, en is er daarbij de mogelijkheid gecreëerd tot zogeheten vismigratie, een manier om vissen makkelijker langs het obstakel te laten zwemmen.
Terwijl de sluis sinds mensenheugenis door mensen uit Edam-Volendam, maar ook ver daarbuiten, dienst doet als brug tussen de dijken rond Volendam en Edam, daarmee een mooie wandeling biedend langs het water van het IJsselmeer, is dat dus plotsklaps afgelopen. De sluis wordt binnenkort zelfs helemaal afgesloten. Gevolg is dat een wandeling, die landelijk onderdeel vormt van de bekende Zuiderzeeroute, straks met een grote boog moet gebeuren. Geen wereldramp natuurlijk en wie van wandelen houdt krijgt er nu nog twee kilometer gratis bij ook, kun je denken.
Maar de ontspannen beleving is straks weg en belangrijker: wie de situatie rond de Keetzijde goed in ogenschouw neemt, ziet dat een groot deel van deze weg niet geschikt is voor wandelaars. Juist op het punt waar auto´s weer gas mogen geven wordt de wandelaar gedwongen om langs de rand van de snelweg de route te vervolgen. In dat kader is het opvallend dat er vanuit de nieuwe woonwijk de Broeckgouw een mooi fiets- en wandelpad wordt aangelegd. Die leidt direct naar de sluis, waar de weg naar het Strandbad of naar Warder nu net definitief is gestremd.
Natuurlijk, je kunt omlopen, maar wat bevreemdt, zeker in het kader van de aanstaande dijkverzwaring, is dat er geen enkele oplossing wordt aangedragen door de semi-overheidsinstantie. Iets dat met relatief beperkte middelen best zou kunnen. Want waarom niet nadenken over een kleine wijziging van de sluisopbouw of een extra hekje langs de toegangsweg? Het is een monument, is het tegenargument. Maar een mechanische aanpassing bleek dan weer geen probleem.
De mooie ligging, de vriendelijke manier van recreëren en vooral de verbinding die het punt maakt tussen twee mooie wandelgebieden en een vriendelijke camping met uitspanning zijn het waard om wat creatiever na te denken over het ontstane probleem.
Zoals het nu gaat wordt de makkelijkste weg de moeilijkste weg en daarmee dupeert het besluit veel mensen.