Achter de voordeur van Stationsweg 25 Kwadijk
Sinds de trein niet meer in Kwadijk stopt, zijn de twee witte panden naast het spoor in handen van particulieren. Sinds 1990 wonen Cees en Ria Buurs in het oude goederenloods naast het spoor. “We wilden het in stand houden. Het is een loods, dan moet het ook een loods blijven.” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.
Wat weten jullie over de historie van het pand?
Cees: “Het gebouw is ongeveer 112 jaar oud en was vroeger in het bezit van de Nederlandse Spoorwegen. Het is een onderdeel van het grote stationsgebouw naast ons en werd gebruikt als opslag. Het was een rangeerperron, Het spoor liep achter langs het gebouw en via de aanwezige schuifdeuren werden de goederen zoals steenkolen en vee naar binnen gebracht, opgeslagen en aan de voorzijde met vrachtwagens verder vervoerd. Een kleine veertig jaar geleden stopte de trein hier niet meer en werden de gebouwen voor andere doeleinden gebruikt.”
‘We slapen zelfs aan de spoorzijde met de ramen open’
Hoe zijn jullie op het idee gekomen om in dit pand te gaan wonen?
Cees: “Pas toen het pand vrij kwam, kwam het idee. Daarvoor had ik nooit met de gedachte gepeeld. Het was voor ons vooral interessant omdat we hier genoeg ruimte hebben om een combinatie te maken van woonhuis en bedrijfslocatie. Wij hebben een bedrijf in zonwering. We werken voornamelijk op projectbasis voor bedrijven zoals ziekenhuizen of wooncomplexen. We zijn niet zozeer op de particuliere markt gericht, dat maakt onze vestigingslocatie niet bepaald belangrijk.
Wanneer zijn jullie hier komen wonen?
Ria: “Na een korte verbouwing was het woongedeelte klaar, dat was in 1990. Pas twee jaar later was ook het bedrijfsgedeelte klaar.” Cees: “Hiervoor woonden we ook al in deze straat, op nummer 17 om precies te zijn. Wonen langs het spoor was dus niet nieuw voor ons, we kenden de trein al. We hebben er helemaal geen last van, hij komt hier altijd heel rustig voorbij, we slapen zelfs aan de spoorzijde met de ramen open.”
Hebben jullie veel aan het pand moeten renoveren?
Cees: “Eigenlijk zijn alleen de vier buitenmuren en spanten blijven staan. De spanten zijn van Amerikaans grenen, heel mooi hout, die hebben we dus in het zicht gelaten. Het is een heel degelijk gebouw, gebouwd op staal. Dat betekent dat de buitenmuren onder de grond steeds breder worden, wat dus de fundering vormt. Bij de aanleg van het spoor is dit hele gebied afgegraven Vervolgens is het volgestort met zand, waardoor er een stabiele ondergrond verkregen is, het dus al die jaren nog geen centimeter verzakt. Bij een inspectie van de fundering bleek dat het pand nog kaarsrecht te staan, daar was ik ook niet echt bang voor geweest. Het lag hier immers tot de nok toe vol met kolen en dat soort dingen, dan moet het wel stevig zijn.”
“We hebben zo min mogelijk aan het pand willen doen. Van de grote schuifdeuren in de buitengevel hebben de kozijnen gemaakt, dus het aangezicht is het zelfde gebleven. Ook kun je grote natuurstenen ornamenten zien zitten in de gevel, hier steunde vroeger een houten overkapping op. Deze is er in de oorlog afgehaald om te gebruiken als brandhout. Het stenen gebouw is later witgeschilderd. Het past op deze manier bij het stationsgebouw naast ons, dat laten we zo omdat er dan eenheid blijft.”
Hoe hebben jullie het van binnen ingedeeld?
Cees: De ene helft van het pand is de werkplaats, met een kantoor erboven, de andere helft is het woongedeelte. Dat hebben we iets hoger laten maken, zodat je een fraaier uitzicht hebt. Ik ben geboren en getogen in Kwadijk, ik heb dus graag uitzicht op de Watertoren.” Ria: “We hebben erover gedacht om op de eerste etage te gaan wonen, vanwege het uitzicht en dan een balkon te maken aan de kopzijde. Omdat we dat allebei niet gewend waren, we zijn beiden opgegroeid op een boerderij en dan ben je gewend om zo de tuin in te kunnen lopen, hebben we besloten het niet te doen. We zitten ontzettend veel in de tuin, dus daar hebben we ook zeker geen spijt van.”
Zouden jullie achteraf dingen anders gedaan hebben?
Cees: “Bouwen moet je twee keer, zeggen ze. En dat klopt ook wel. Hoewel we heel erg tevreden zijn, zijn er altijd dingen waarvan je zegt, dat had beter gekund. Naast de badkamer boven is een apart toiletruimte. In de badkamer hebben we vloerverwarming, in de wc niet. Achteraf snap ik niet waarom we dat niet hebben doorgetrokken, dat zou zo logisch zijn geweest!” Ria: “We hebben het huis functioneel ingericht, er moest een werkplaats komen en een woonhuis waar we moesten kunnen leven, met voor iedereen ruimte, zo hebben we het gedaan.” Cees: “Het pand heeft weinig tierelantijnen, dat hebben we willen behouden.”