Postuum beroemd

Ooit was het de ULO school, de Kloostertuin met schitterende kastanjebomen en een openlucht theater. Je leerde er algebra, meetkunde en Duits met kinderen uit Edam, Monnickendam, Warder en Oosthuizen.

In het Klooster waren vroeger uitvoeringen van F.L. Jahn, waar de buurvrouw in een kort rokje met knotsen zwaaide en jij koprolletjes maakte over de mat. Later genoot je van Cuby en de Blizzards, keiharde rock van die geweldige band. Het Klooster verdween, overbodig en vervallen, de school werd gesloten, de bomen gekapt en het hoofdgebouw werd even Moskee.

Uiteindelijk kwam er een plan voor appartementen en woningen. Architect Porsius had een ontwerp, er werd gesloopt, verbouwd en een rijtje nieuwe woningen verscheen. Nu, ieder jaar vanaf April, trekken duizenden toeristen door de stad.

Vanaf Noorderbrug over de Matthijs Tinx of andersom vanaf het busstation. Allemaal staan ze stil bij de ‘Coornhert’, lezen de uitleg over waterreservoirs onder de grond. En allemaal nemen ze foto’s van de appartementen en de tuin. Het mooie ontwerp, met klassieke uitstraling, gaat de gehele wereld over. Van Japan, Oostblok, Frankrijk, Spanje, Italië tot ‘cruisers’ uit Amerika.

Promotie van Edam van de eerste orde. De architect heeft maar kort kunnen genieten van zijn kunststuk. Maar hij zou onvoorstelbaar trots zijn als hij wist dat zijn ontwerp zo de wereld over gaat. Zou een klein naambordje op de zijgevel niet een verdiende postume erkenning zijn voor deze architect.

Sjeep