Achter de voordeur Klein Westerbuiten 15: ‘Het voelt af en toeals een privécamping’

Ze waren op zoek naar een hoekhuis met een grote tuin waar ze zo min mogelijk aan hoefden te doen. Op dat laatste punt hebben ze behoorlijk moeten inleveren, maar Marlon Koek en Naomi Uit den Boogaard hebben dan ook wel hun droomhuis gevonden. “We dachten bij onszelf: zijn wij de enigen die deze schat zien?” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Waarom wilden jullie verhuizen?

“Onze zoon Ben was voor ons de insteek om op zoek te gaan naar een ander huis. Natuurlijk moet je zelf ook een leuk plekje hebben, maar het gaat vooral om zijn toekomst. We woonden in een bovenwoning en toen we onze kinderwens in vervulling was gegaan, wilden we toch de ruimte opzoeken.”

Hoe zijn jullie hier terechtgekomen?

“We zijn bij veel huizen wezen kijken, ons ideaal was een hoekhuis met een grote tuin waar je zo min mogelijk aan hoeft te doen. Uiteindelijk hadden we iets gevonden in de buurt bij Deen. We waren zover dat we zeiden: we moeten het maar doen dan. Die avond zijn we toch nog één keer op Funda gaan kijken en we deden alsof we net iets meer geld hadden. Toen kwamen we dit tegen. We zijn meteen op de fiets gestapt om te gaan kijken en wisten: dit is het, dit gaan we kopen.”

Maar er moest wel wat gebeuren?

“Als het niet hoeft, dan liever niet. Maar ja, dit was een buitenkans, dan ga je het gewoon doen. Het was binnen een schrootjespaleis, maar het was niet onmogelijk. Het is een huis uit 1916 en verkeerde eigenlijk in een betere staat dat we hadden verwacht. De vorige bewoner heeft een goede toekomstvisie gehad. Hij heeft alle vloeren vervangen, de fundering verbeterd, dubbelglas aangebracht en het dak opgeknapt. Wij kunnen dus voortborduren op wat hij heeft bedacht. In de jaren 70 is de indeling bepaald door een binnenhuisarchitect en die heeft hier een van de eerste open keukens gerealiseerd.”

Wat hebben jullie allemaal gedaan?

“Als eerste hebben we alles kaal getrokken. Ik probeer te verbouwen met oog op de toekomst. Dus misschien wil ik later wel op elektra koken, daarom heb ik al het leidingwerk, zij het verstopt, al klaar liggen. Deze zomer wil ik boven de badkamer maken. De tegels die in de gang komen, heeft mijn vader 35 jaar geleden weggehaald bij de sloop van een slagerij in Amsterdam. Ze stonden ergens onder opgestapeld als helling en moesten weg. Mijn vader heeft ze toen gewoon meegenomen en al die tijd in zijn loods bewaard.”

Bevalt het om zelf te klussen?

“Het is heel leuk om te doen. Hoewel er soms dingen gebeuren die je niet had voorzien. Zo waren de bomen hier aan de zijkant in het riool gegroeid. Dat was nog oude grespijp dat met hennepvlas in elkaar wordt geschoven. Dat vergaat en de boomwortels gaan zoeken, die zijn daar zo doorheen. Voor ons betekende het dat er drollen in de douche omhoog kwamen, dan ben je niet blij. Na het spitten van een gaatje zag ik dat alles helemaal pikzwart was. Dat is niet goed. Ik heb mijn vader gebeld en die is met een kraantje gekomen en zo hebben we het aangepakt. Het is geen probleem, maar het moet wel weer gebeuren en kost zoveel kostbare tijd.”

Wat willen jullie nog gaan doen?

“We hebben voordat we het huis gingen kopen advies gevraagd aan onze toenmalige buurman Pim van Gulik. Hij is architect en zijn eerste advies was: koop een huis van voor de oorlog, dan zijn de materialen die ze gebruikt hebben van goede kwaliteit. Daarna werd arbeid namelijk duurder en moest de winst ergens anders vandaan gehaald worden. Daarna zei hij: doe er vooral niets aan, ga er gewoon maar wonen, dan merk je vanzelf wat je allemaal wilt. In dat stadium zitten we nu. Het voelt af en toe wel een beetje als een privécamping, maar het is heel lekker dat we onszelf de kans geven om niet alles in een keer te hoeven doen.” Naomi vult aan: “Je moet er wel voor waken dat het niet gaan wennen. Het helpt natuurlijk dat we makkelijk zijn. Hier hangen nu gordijnen van 60 jaar oud die op de oude kinderkamers waren blijven hangen, in de hoop dat we straks iets moois zullen vinden.”

Hoe bevalt het tot nu toe om hier te wonen?

Naomi: “Vanaf de eerste dag dat we hier slapen, slaap ik goed. Dat is best bijzonder. Ik hoefde niet te wennen, het klopte gewoon meteen. Ik vind de diepe woonkamer erg mooi en natuurlijk de tuin rondom. We hebben vier kamers boven, kleine kamers dat wel, maar ik vind het juist heel waardevol om veel kamers te hebben. Een huis is net een handschoen, het moet gewoon passen.”