Meedogenloos Vandalisme op Noordeinde 40 in Volendam
Op Noordeinde 40 ligt al tientallen jaren een stukje grond braak. Het is jarenlang een stortplaats voor bouwafval geweest en nadat de gemeente die rotzooi had verwijderd bleef het een troosteloos stukje grond met planten die algemeen bekend staan als onkruid. De eigenaar van dit stukje verdriet kan en mag er niks mee. Er mag niet gebouwd worden, dus verdoemd tot eeuwig braak.
Omdat wij als buurtbewoners schoon genoeg hebben van de onverschilligheid, de troep en de verdrietige uitstraling van dit lappie grond, hebben we om de hele buurt te plezieren er een klein moestuintje van gemaakt, met wat simpele dingen als aardbeitjes, sla, wat kruiden, wat roosjes en viooltjes, preitjes, bietjes, andijvie, spinazie, courgette, waar iedereen van mag plukken.
Tot onze verbijstering mocht het niet lang duren. Tijdens onze vakantie hebben een paar lafaards, mensen zonder verstand, zonder gevoel, zonder een greintje mededogen, de hele boel vernield. Want deze mensen haten vreugde, haten plezier, haten schoonheid, alles MOET stuk, het MOET een zooitje zijn. Bravo!
Want hoe voelt het nou als mens wanneer je een met liefde neergezet moestuintje om de buurt te verbeteren in elkaar trapt? Hoe voelt dat? Deden je voeten er pijn van? En je hart? En zat je 's avonds dan lekker op de bank met een voldaan gevoel? Omdat je fijn iets grondig naar de kloten hebt geholpen? Slaap je dan nog lekker?
Is dit het voorbeeld dat degene die dit op zijn geweten heeft wenst te bieden aan haar nageslacht?
Met dankbare groet,
Gerry Katers en Anita Kroon plus een teleurgestelde Klooster- en Noordeindebuurt

