Geen tijd voor Zeevang.
Wederom wilde dit college en de coalitiepartijen geen gehoor geven aan het terechte verzoek vanuit de Zeevang om als gemeente betrokken te worden bij de toekomstvisie bedrijven terreinen. Het college zegt dat met iedereen overleg is gevoerd, er is ook een enquête onder de bedrijven in de Zeevang gehouden, maar dan toch niet betrokken mogen worden bij de vaststelling van zo ‘n visie. De PvdA vindt dat ongelofelijk.
Om die reden heeft de PvdA voorgesteld de behandeling van de visie naar de eerst volgende raad door te schuiven en daar dan ook de gemeente Zeevang bij uit te nodigen. Dan kunnen beide fusiepartners besluiten al dan niet in te stemmen met de visie voor zover het de gemeente Edam-Volendam betreft. Helaas was daar geen meerderheid voor te vinden.
Omdat er al zo lang aan de visie was gewerkt was een van de redenen. Bovendien zegt zowel Lijst Kras, als VD80 en het CDA de visie nodig te hebben om zo snel mogelijk de lelijke, stinkende en veel verkeersoverlast bezorgende bedrijven langs de Julianaweg te kunnen saneren en te laten verhuizen naar de Oosthuizerweg. De raad stelt daar geen geld voor beschikbaar en zegt dat verhuizing en dus de sanering, op vrijwillige basis moet gebeuren.
Het is toch bijzonder dat deze partijen echt denken dat je dat met deze visie op korte termijn zou weten te realiseren. De PvdA had meer realiteitszin bij die raadsleden verwacht. De wethouder verklaart de visie nodig te hebben voor het bestemmingsplan Oosthuizerweg. In het voorstel voor de visie staat echter dat de concept visie daar al voor is gebruikt.
Als laatste argument was er de tijd, tijd die de ambtenaren al moeten besteden aan de fusie en dan is er geen ruimte te vinden om de behandeling een maand uit te stellen en de raad van Zeevang uit te nodigen. De PvdA kan zich niet voorstellen dat zoiets veel ambtelijke tijd kost.
Kortom het CDA, VD80 en lijst Kras zijn weer in staat gebleken de fusiepartij te schroberen. En waarvoor?
Het zal wel liggen aan het karakter van die overwegend lokale partijen die menen geen inbreng of bemoeienis van buiten nodig te hebben.