Het Strandbad – Surfclub De Briesende Stier: “Thuiszitten met een oostenwind, dat kan niet”

Een belangrijk deel van de aantrekkingskracht van het Strandbad is het water. Voor de leden van surfclub ‘De Briesende Stier’ komt daar nog een belangrijke factor bij, namelijk de wind. Voorzitter Bernard Eeltink legt uit waarom hij nooit meer onbevangen naar de wind in de bomen kan kijken. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

“Dit hier is een mooie plek, met mooie verhalen,” vertelt Bernard Eeltink, voorzitter van de windsurfclub ‘De Briesende Stier’ op het Strandbad. De surfclub was in eerste instantie onderdeel van de Watersportvereniging en is later zelfstandig geworden. “Het is ongeveer 36 jaar geleden dat ik lid ben geworden. Het was altijd ontzettend gezellig, er heerste een vakantiestemming en je werd meteen opgenomen in de groep. Een hechte vriendschap was het gevolg. De surfclub werd je uitvalbasis, na school ging je meteen naar het Strandbad, elke dag, de hele dag.”

Al bijna 20 jaar is Bernard voorzitter, iets wat hij aanvankelijk maar een paar jaar zou doen. “We hebben het gevoel als bestuur dat het lastig zal zijn opvolging te vinden. Ik ga dus gewoon lekker door en iedereen heeft daar vrede mee.” De vereniging bestaat nog uit 48 leden en donateurs, zeker landelijk gezien is dit bijzonder. Windsurfen was in de jaren 80 een ware hype, mede aangevoerd door de Olympische titel in 1984 van Stephan van den Berg, die vanuit Hoorn regelmatig met zijn surfplank de gezelligheid in Edam kwam zoeken. “Iedereen had toen een surfplank in de schuur, zo groot was de sport.”

In half uur naar Almere

De laatste jaren heeft met name kitesurfen het aan populariteit gewonnen, een aantal leden van de Edamse surfclub zijn ook gaan kiten, waaronder Bernard. “Toch heeft kiten beperkingen, je moet naar een plek waar de wind gunstig is, terwijl je met windsurfen echt alle kanten op kan. Daarbij heb je de mogelijkheid om lange stukken te varen. Ik vaar regelmatig naar de overkant, binnen een half uur ben je in Almere.”

Meer heb je niet nodig!

“Met minimale middelen kun je hier heel erg genieten. Met surfen ben je dichtbij de elementen, het is ruig, nat en puur, dat spreekt me enorm aan. Het water trekt, maar de factor wind is zo’n toevoeging; in al zijn facetten, alle richten en alle krachten. De jeugd kan tegenwoordig zo veel kiezen om te doen, voor ons was dat niet zo, het was vanzelfsprekend dat je naar het water ging. Het ligt zo voorhanden om te genieten hier, er is wind en water, meer heb je niet nodig. Als je begint, verdwijnt het besef van tijd. Knop op nul en gaan. Het maakt niet uit hoe gespannen je was toen je begon, maar je bent fitter en energieker als je weer van de plank af komt.”

Deurenwedstrijd

De activiteiten van de vereniging bestaan uit een jaarvergadering en een jaarlijkse barbecue gecombineerd met een zogenaamde deurenwedstrijd, met oude surfplanken. “Het vooral gezelligheid. We bieden de gelegenheid aan onze leden om hier in de rekken en kisten hun spullen op te bergen. De ontmoetingsplek die het vroeger was, dat is minder geworden. Vroeger ging je hier gewoon naar toe, in afwachting van de wind en als die niet kwam, gingen we lekker in het paviljoen zitten. Nu kun je dankzij de weersvoorspellingen op je telefoon precies plannen wanneer de wind goed is om het water op te gaan.”

Ria van Poelgeest en oostenwind

Een surfer wordt vooral gelukkig van een oostenwind. Bernard: “Ria van Poelgeest (de vrolijke Edamse die half jaren negentig vele te vroeg overleed, red.), die voor een groot deel verantwoordelijk was voor de gezelligheid hier, belde je thuis op als er een oostenwind waaide en je er niet was. Want thuiszitten met een oostenwind, dat kan niet. Een oostenwind is de mooiste wind op deze plek. Het is dan vaak mooi weer, er zijn golven en de wind zakt niet af, zoals een westenwind dat tegen de avond vaak wel doet.”

Juist omdat het niet altijd kan

“Als windsurfer blijf je altijd gevoelig voor de wind, dat hebben we allemaal. Als de bomen beginnen te waaien omdat de wind aantrekt, zijn we meteen alert. Dat betekent beoordelen en handelen: kan ik hier iets mee? Ik ben nu bijna 50 en nog als er wind opsteekt, word ik onrustig. Dat levert wel eens discussies met mijn vrouw op, als er wind is, wil ik het water op. Ook als we eigenlijk plannen hadden om dit of dat te doen. Dat kan toch ook morgen, zeg ik dan tegen haar, morgen staat er misschien geen wind, ik moet nu mijn kans grijpen, je weet niet wanneer er weer een mooie wind is. Dan kun je er ook optimaal van genieten, je weet, straks is hij weer weg. Juist omdat het niet altijd kan, is het zo leuk.”