‘Legende’ van het ‘veertig plusje’ (of hoe trekt men meer toeristen)

We schrijven het jaar 1571 te Edam. Simon KeesDirckszoon van Prummel  was 34 jaar oud. Vrijgezel en boer met tien koeien, twaalf kippen en zes schapen. Simon was een ontzettend aardige, behulpzame en zeer goede boer die geroemd werd om zijn ongelooflijk lekkere zelfgemaakte kaas. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Maar, het moet gezegd, hij was geen knapperd en dat is voorzichtig uitgedrukt. Moeder natuur had hem flink in de steek gelaten met onder meer de grootste neus uit de omgeving en een paar oren waar je mee voor de wind kon zeilen.  Nog nimmer had hij een lieve leuke en gezellige vrouw in zijn armen mogen nemen.

Dit maakte hem verdrietig en depressief tegelijk en zorgde ervoor dat hij zichzelf steeds lelijker ging vinden.  Daarom begon hij elke dag met een lang gebed in de hoop dat er een schone deerne op zijn pad zou komen. Tot nog toe tevergeefs.

Elke week voer hij met zijn schuitje vol schitterend glimmende gele veertig plusjes vanuit de Zeevang naar de Edamse Kaasmarkt. Hier werd hij door alle boeren en handelaren bewonderd om zijn prachtige product, kreeg een vette prijs en was zo uitverkocht. Helaas werd van Prummel(boeren werden altijd bij de achternaam benoemd) wel door de boeren en kaashandelaren, maar nooit door de mooie lieve Edamse meisjes bewonderd.

Op een dag voer hij met zijn puntertje vol kaas over de Drie Meren en het Die en werd hij overvallen door een vreselijk onweer met windstoten en regen. De bliksem sloeg met een reuze knal in de punt van zijn bootje, Simon KeesDirckszoon schrok zich een ongeluk, sloeg achterover van zijn plankje, stootte zijn hoofd en viel bijna flauw. Het was een wonder dat de boot niet omsloeg en dat hij het overleefde. Suf lag hij achterin zijn schuitje  en opeens verscheen er een oude Heer voor zijn bootje die hem vriendelijk toeknikte en tot zijn verbazing de volgende woorden tot hem sprak. “Let op SimonKeesDirckszoon. Als straks jouw kaasjes mooi in gelid bij de waag op de berrie liggen, wrijf dan vijf keer rechtsom over het tweede kaasje links. Je zal beloond worden met een lieve vrouw, zes kinderen krijgen en zeer gezond oud worden.”

En weg was de oude Heer, het onweer was plotseling verdwenen en de zon ging schijnen. De vrijgezelle boer had het niet meer, het duurde wel een uur tot hij weer bij zinnen was en verder durfde roeien. Maar de boodschap was hij niet vergeten. En zo kwam het dat hij op de kaasmarkt gekomen met de dragers meeliep en ter hoogte van de Waag snel vijf keer rechtsom over het tweede kaasje links wreef. En, wat niemand ooit vermoedde, al na tien minuten kwam een knappe en lieftallige deerne naar hem toe met een prachtige glimlach.

“Het gaat niet om de buitenkant Simon, de binnenkant is wat ik zoek en zo groot is je neus trouwens niet” De rest kunt u raden, maar sindsdien heeft het tweede kaasje links op de berry op de Edamse Kaasmarkt magische krachten en wordt er  door menig man(en vrouw) op zoek naar een lieftallige partner vijf maal rechtsom over gewreven.

Sjeep.

En om de stroom toeristen snel duidelijk te maken waar de Kaasmarkt is, heeft men eindelijk besloten de naam Jan Nieuwenhuizenplein te veranderen in ‘Kaasmarkt’(hè, hè).