Het is allemaal niet zo interessant meer. De race is gelopen en kent alleen maar verliezers. En door de aankoop zijn wij ook verliezers geworden.
In 2000 is de school gekocht door een stel ondernemers. Hardwerkende en brave lieden die hun nek hebben durven uitsteken, ongetwijfeld slapeloze nachten hebben gekend, maar uiteindelijk toch wat centen bij elkaar hebben weten te grabbelen. Goede ondernemers zijnde, kochten zij daarmee eerst de vroegere MAVO en daarna de woning van wijlen Mr. Jan Guyt, renoveerden die en ruilden die met de bewoners van de vroegere onderwijzerswoning. Al met al een behoorlijke investering voor hen, maar met zicht op een (behoorlijk) rendement. Niks mis met hen.
In 2000 zag de wereld er anders uit dan nu. Ook hier. De woningmarkt was hier krap. Jongeren waren wanhopig op zoek naar een (tijdelijke) woning en ook waren er wat ouderen die hun eengezinswoning wilden verwisselen voor een nul-treden appartement. En banken stonden in de rij om onroerend goed te financieren. Al met al, goede vooruitzichten voor de investeerders. En ook de jongeren dachten dat als de bouw in de Broeckgouw weer zou zijn gestart, zij hun appartement makkelijk op de markt tegen een aantrekkelijke prijs kwijt zouden kunnen.
Maar helaas. Naar ik heb begrepen. Door verzet vanuit de Eikenlaan - misschien zelfs tot bij de Raad van State, maar dat weet ik niet - liep de planning steeds verder uit. En nu is de wereld veranderd. Appartementen staan er te kust en te keur te koop. Door de bouw van De Vooruitgang aan de Julianaweg is ook het huuraanbod groter geworden. En huren is voor senioren aantrekkelijker dan kopen; spelen ze het vermogen in hun eigen huis vrij. Zij het dat door de hoge huren niet meer zo aantrekkelijk als in 2000. Dat heeft De Vooruitgang ook gemerkt. En Maria Goretti staat ook op stapel. En banken zijn mede door nieuwe regelgeving en de verliezen die ze in het verleden op onroerend goed financieringen hebben gelopen huiverig om projectontwikkeling te financieren.
Stel dat een complex van 84 of 64 appartementen zou zijn goedgekeurd. Dan hadden volgens mij de aandeelhouders verder hun nek moeten uitsteken om banken te bewegen mee te financieren. Ook al zouden zij financieel daartoe in staat zijn geweest, dan weet ik niet of zij, met hun ondernemingsinstinct, dat nog een interessante optie hadden gevonden. De woningmarkt is thans een kopersmarkt. Vooral voor appartementen. Het plan om appartementen boven De Stient te bouwen is wegens gebrek aan belangstelling ook afgeblazen. Maar ik ben nu eenmaal geen ondernemer. Een echte ondernemer weet echter ook wanneer hij zijn verlies moet nemen. En als echte ondernemers zijnde, hebben zij dat voor een deel weten af te wentelen op een andere partij.