Interview met Kelly Zeeman
Wel mee op trainingskamp, geen competitiewedstrijden spelen. Zo was het vorig jaar, vanaf dit seizoen is Kelly Zeeman (19) officieel voetbalster van SC Telstar Vrouwen. En da’s natuurlijk hartstikke leuk. Ze speelde tegen topclubs, won van Ajax Vrouwen en mocht nog elke week opdraven. Nu wat dominanter worden. Binnen het veld, welteverstaan.
Het is maar goed dat in de wedstrijdboekjes ook foto’s van de speelsters staan. Wie voor het eerst bij SC Telstar Vrouwen komt, kan best wat hulp gebruiken. Alleen verdedigsters Stefanie van der Gragt, Claudia van den Heiligenberg en Suzanne Marees hebben bijvoorbeeld alledrie al dezelfde lichte haarkleur. Eenmaal een beetje gewend aan al die blonde koppies moesten de supporters dit seizoen opnieuw een spelletje zoek-de-verschillen spelen. Met ditmaal nieuwkomer Kelly Zeeman in de hoofdrol. Ja hoor: weer een blond paardenstaartje in de selectie. “Mensen zeggen altijd dat Suzanne en ik hetzelfde rennen op het veld en onze staart dezelfde bewegingen maakt”, lacht Zeeman in gesprek met Voetbal Centraal. “Ze kunnen ons nooit uit elkaar houden.”
Nummers-tien verslaan
Van een afstandje is dat ook wel moeilijk. Beide meiden hebben inderdaad allebei blond haar en zijn bijna even lang. Het verschil is dat Zeeman verdedigende middenveldster is en Marees centraal achterin staat. Al is dat ook niet altijd het geval, want ze kunnen allebei op meerdere plekken uit de voeten. Het liefst staat Zeeman op de plek waar ze alle tien de wedstrijden in de BeNeLeague Orange tot nu toe heeft gespeeld. Met de staart richting Marees, voor de verdediging dus. Af en toe gaat ze mee naar voren om daar te proberen de corner binnen te koppen. Scoren deed ze nog niet, al is dat ook niet haar grootste kwaliteit. Laat haar maar de nummer tien van de tegenstander uitschakelen.
De fysiek sterke speelster uit Marken heeft inmiddels al wat ervaring met voetballen tegen ‘nummer-tiens’. De een was wat minder, de ander heel goed. “Ik weet nog dat ik die Mexicaanse speelster (Teresa Noyala, red.) moest verdedigen bij ADO Den Haag en tegen Danielle van de Donk van PSV/FC Eindhoven stond”, vertelt Zeeman. “Dat vond ik prima speelsters. En bij Ajax kwam ik Desiree van Lunteren tegen. Zij was vorig jaar nog mijn teamgenote (Zeeman trainde vorig seizoen al mee in Velsen-Zuid, red.). Super leuk om nu tegen haar te mogen voetballen. Ik vond het nog veel mooier dat we uiteindelijk met 2-3 wonnen. Dat was de mooiste wedstrijd die ik tot nu toe heb gespeeld. Er was echt heel veel publiek. Wat zou het leuk zijn als dat vanavond in de return ook zo is.”
Dolle vreugde
Nummer-tien Van Lunteren scoorde niet in de wedstrijd tegen Telstar Vrouwen. Terwijl zij baalde van de late treffer van Priscilla de Vos, vloog in het voorbijgaan een groot aantal paardenstaarten richting de doelpuntenmaakster. Daaronder eentje van Zeeman, die hoewel ze moe was nog gerust hard kon lopen. “Maar we waren zó blij, dat we onze vermoeidheid even waren vergeten. Het was echt een mooie avond.” Eentje om ter afsluiting met een gerust gevoel naar bed te gaan. “En die zaterdag waren we vrij”, weet de studente Marketing, Communicatie en Evenementenorganisatie nog. “Ik heb toen een heerlijk begin van mijn weekend gehad.”
Wat haar betreft, krijgt ze dat vrijdagavond weer. Opnieuw is Ajax de tegenstander, weer luistert haar tegenstander naar de naam Van Lunteren. Zeeman heeft zin in de wedstrijd. “We wonnen vorige keer, dus willen nu weer de drie punten pakken. Ik heb er vertrouwen in dat we dat gaan doen”, vertelt de voormalige jeugdinternational enthousiast. Met haar als verdedigende middenveldster. Tenminste, die kans is groot. Ze speelde elke wedstrijd nog mee en is in haar eerste seizoen bij de WitteLeeuwinnen verzekerd van een basisplaats. Dat gaat hartstikke lekker. “Ik had niet verwacht zo snel bij de eerste elf te horen”, zegt Zeeman. “Nu ik dat wel hoor, heb ik een ander doel voor dit seizoen. Mezelf meer laten zien op het veld. Ik mag wat dominanter worden, meer de bal vragen. Dat is voorlopig mijn grootste verbeterpunt.”
Nee, niet iedereen hoeft te weten wie Kelly Zeeman is. Zo bedoelt ze het nou ook weer niet. Als ze maar wat meer aanwezig is. Haar teamgenoten kennen haar trouwens al door en door. De negentienjarige speelster is altijd in voor een grapje. “Buiten het veld ben ik wat lacherig, er in juist serieus. Daar wil ik er honderd procent voor gaan”, zegt de inwoonster van Marken. Of ze nou doodmoe wordt of niet, haar staart net zo heen en weer zwiept als die van Marees, of ze weer tegen een verdraaid lastige nummer tien moet spelen, dat zal allemaal wel. Het draait uiteindelijk om de drie punten. “En die hebben we volop nodig. We staan nu vierde en willen die positie vasthouden om na de winterstop in de BeNeLeague A te spelen.” Precies: we. SC Telstar Vrouwen dus. Dat blonde koppie hoort er inmiddels helemaal bij.