De mensen achter…. Oranje Feesten Edam

Even leek het erop dat de viering van Koningsdag in 2013 zou ophouden te bestaan. Het oude bestuur had zichzelf opgeheven en als niemand het zou overnemen, zou op 27/4 het centrum van Edam er stil en verlaten bijliggen. Gelukkig was er een aantal mensen die bij zichzelf dacht: dat kan toch niet?! Een van deze mensen is Robert Gerritsen, hij is de huidige voorzitter van de organisatie die uit acht personen bestaat.

Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen?

“Het oude bestuur had zichzelf opgeheven en er ontstond al snel een groep mensen die toch graag wilde dat de viering door zou gaan. Elsa Besseling van De Prinsenbar had een aantal mensen benaderd en er stond een oproep in de Stadskrant. Van origine ben ik geen Edammer, ik woon hier nu negen jaar en voor mij was het vooral een belangrijke reden dat ik mensen wilde leren kennen, daarom wilde ik me graag bij een organisatie aansluiten.“

Hoe zijn jullie toen verder gegaan?

“Er was niets van het oude bestuur overgedragen, dat betekende dat het veel werk was, veel was nieuw en onzeker. Er was geen budget, geen draaiboek, geen connecties, helemaal niets. Zonder plan of ervaring was het de eerste keer best spannend, wat gaan we doen en wat gaat het kosten? We zijn toen begonnen met een huis-aan-huis collecte om meer bekendheid te krijgen en er voor te zorgen dat we wat geld in kas zouden krijgen zodat we ook echt iets konden organiseren.”

Wat was voor jullie de reden om aan deze oproep gehoor te geven?

“Er moet gewoon iets leuks zijn op deze dag en bij ons allemaal was het besef: als wij het niet doen, is er helemaal niets. Er zitten natuurlijk veel ouders bij met jonge kinderen die graag voor hun iets willen organiseren. Een nadeel is dat je er weer wat uit raakt als de kinderen groter worden. Maar de belangrijkste drijfveer is dat er gewoon iets hoort te zijn.”

Hoe hebben jullie de dag invulling gegeven?

“Het oplaten van de ballonnen en de brandweerspelen zijn vaste prik. Er waren veel andere ideeën waaruit de huidige dag is ontstaan. We proberen het feest voor een breed publiek toegankelijk te maken. Voor de kleine kinderen de spelletjes en ballonnen, de oudste groepen van de basisschool de bandweerspelen, verder cupcakes maken en levend tafelvoetbal, een rijwielpuzzeltocht en voor de ouders de Dennis Burke Band als afsluiter. Alleen vallen de pubers een beetje buiten wal en schip, te oud voor de spelletjes en te jong om naar de grote stad te gaan. In de toekomst willen we proberen ook voor deze groep iets neer te zetten.”

Wat zijn dingen die jullie willen verbeteren?

“Elk jaar probeer je weer kleine dingen te verbeteren. Dit jaar moet eigenlijk de eerste keer zijn dat het helemaal soepel verloopt omdat het draaiboek nu goed in elkaar steekt. Over het algemeen zijn we erg tevreden, de spelletjes doen het erg goed, alle kinderen zijn dan lekker bezig. Het blijft alleen altijd lastig om vrijwilligers te vinden voor de dag zelf. Dus als iemand wil helpen, graag. Dat hoeft echt niet lang te zijn, al kom je maar een uurtje bij een springkussen staan.“

Er is op facebook een kwestie ontstaan over het oplaten van de ballonnen. Het zou schadelijk zijn voor dieren en milieu en daarom zijn er tegenstanders. Wat vinden jullie daarvan?

“We krijgen elk jaar hier mailtjes over. Daarom maken we al gebruik van latex ballonnen die biologisch afbreekbaar zijn en we letten op de lengte van de touwtjes, maar het zal het milieu blijven belasten. Misschien moeten we volgend jaar voor een ander idee gaan. Aan de andere kant, het hoort er wel echt bij, het is heel feestelijk en de kinderen vinden het fantastisch. Ik denk bij mezelf wel eens dat er een hele boel andere dingen het hele jaar doorgaan die misschien nog wel meer schadelijk zijn voor het milieu. Maar we nemen het in overweging en kijken naar alternatieven. De tegenstanders wil ik vooral uitnodigen zich bij het bestuur aan te sluiten en te helpen met het maken van nieuwe ideeën, we staan overal voor open.” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Zijn er dingen waar je tegenop ziet?

“Nee. Het is één groot feest. Het is gewoon ontzettend leuk om te doen. Als het begint, na de toespraak van de burgemeester en het oplaten van de ballonnen, weet je dat de trein gaat rijden en doorgaat tot een uur of acht die avond. Dan ben je helemaal kapot en zit je vol adrenaline. Dat is ook eigenlijk het mooiste moment, als het allemaal klaar is en opgeruimd en je moe en voldaan kunt terugkijken op een mooie dag.”

Wat vind je het leukste aan het organiseren?

“Het mooiste om te zien is dat mensen plezier hebben, daar doe je het voor. Als de hele dag weer gelukt is dankzij de inspanningen van een groep vrijwilligers zonder verdere ervaring, geeft dat echt een kick. Als het weer dan ook nog een beetje meezit…”