De mensen achter… De Pianowandeling Edam

Op zondag 28 mei wordt het historische centrum van Edam weer gevuld met uiteenlopende pianoklanken. Dit jaar wordt voor de veertiende keer de Pianowandeling gehouden. Het bestuur is bevlogen en betrokken en geniet elk jaar opnieuw van de organisatie, maar het is tijd voor verandering. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

De voorzitter van het bestuur is Toos Asselbergs-Crol, de organisatie is handen van Anke Ophoff, de pers en PR doet Ada Oosterman en Marianne van Hell is verantwoordelijk voor de financiën en sponsoren. Dit jaar zijn er twee aspirant leden bij gekomen, Roos Bakker ter aanvulling en opvolging van Anke en Eelkje de Vries vervangt Toos vanaf medio dit jaar. Tot slot helpt Jef Knijn met alle logistiek zoals het ophangen van de banners.

Wat is de reden dat er nieuwe bestuursleden nodig zijn?

Toos: “Ik vind het ontzettend leuk om te doen, maar ik doe dit nu tien jaar en ik heb een principe dat ik niet langer dan tien jaar bij een organisatie zit, dan vind ik het weer tijd voor nieuwe mensen.” Anke: “Ik ben heel druk bezig en wil graag een stapje terug doen. Het is goed voor de continuïteit om er steeds nieuwe mensen bij te vragen. We wilden ook verjongen, dat is met Roos gelukt.”

Roos, wat was voor jou een reden om mee te doen?

“Ik heb meteen ja gezegd, het is weer eens wat anders en ik denk dat ze de verjonging kunnen gebruiken. Ik heb een voorliefde voor muziek dus ik doe het voornamelijk voor mijn plezier.”

Eelkje, waarom heb jij ja gezegd toen je gevraagd werd?

“Via Anke had ik al eens mogen kennismaken met de Pianowandeling. Ik ben toevallig vorig jaar in deze omgeving komen wonen en was wel weer toe aan een uitdaging toen Anke me vroeg. Ik heb eerder bestuursfuncties vervuld en dat is ontzettend leuk, het gaat weer bruisen. Je leert mensen kennen en bent samen bezig. Wat ik vooral heel mooi vind aan de Pianowandeling is dat het gedragen wordt door de samenleving van Edam.”

Hoe is de pianowandeling ontstaan?

“Het idee is ontstaan bij Maisa van der Kolk. Zij liep op een avond door Edam en haar oog viel op een piano bij iemand in huis. Ze dacht doen: zou het niet aardig zijn als al die piano’s tegelijkertijd zouden spelen? Het mooie is, als Maisa iets bedenkt, brengt ze het ook tot uitvoering en dat is uiteindelijk dit geworden.”

Zijn er in de loop der jaren dingen veranderd?

Toos: “Aanvankelijk speelde iedereen op een eigen instrument en kwamen de mensen niet naar binnen, de ramen en deuren stonden open en mensen konden langs de muziek lopen, daarom ook de pianowandeling.” Anke vult aan: “Er kwamen betere pianisten van buiten Edam en de bezoekers bleven langer luisteren. Toen zijn er openbare locaties bijgekomen waar we gehuurde piano’s en vleugels plaatsen.”

En de muziek?

“In sommige gevallen zijn er instrumenten bijgekomen, zoals een harp in het museum, wat toch een snaar instrument is, of muzikanten brengen zelf iemand mee die zingt of op fluit of viool speelt. Er zijn ook meer genres gekomen, omdat we zo sterk gegroeid zijn, geven we nu ook aan welke muziek je waar kunt horen. Het is niet meer te doen om alles te bekijken en zo kun je van te voren bepalen waar je graag naar toe wil.”

Vinden de musici het leuk om mee te doen?

Anke: “Voornamelijk spelen conservatoriumstudenten en jonge talenten. Ze willen zo graag spelen dat wij per locatie vaak drie musici hebben staan. Het gaat als een olievlek, ze vertellen het aan collega’s en die willen ook graag weer komen. Ze worden er ook beter van, ze doen ervaring op voor een groot publiek en vinden het ook leuk dat er zoveel mensen zijn. Toos: “Het is een mooie podiumervaring omdat ze nu moeten spelen met geroezemoes om zich heen.”

Andere gemeenten hebben het concept overgenomen, wat maakt Edam uniek?

Toos: “Wat voor ons een groot voordeel is, is dat wij een mooi compact centrum hebben en natuurlijk de Grote Kerk voor het slotconcert. Al die honderden mensen in de kerk, daar kan menigeen jaloers op zijn. Het geeft ons ook de kans om de oude dingen die we hebben te promoten, daarom beginnen we de dag altijd met het bespelen van het Carillon in de Speeltoren.” Ada: “We kunnen gebruik maken van prachtige monumenten, het is leuk dat je binnen mag kijken in huizen waar je anders nooit komt.”

Wat moeten jullie allemaal doen voor de organisatie?

Toos: “We beginnen in september met het vastleggen van de Grote Kerk, het streven is de laatste zondag van mei, tenzij Pinksteren op deze dag valt. Anke: “Ik begin in september met het contactleggen met de musici, dan weet ik wie er willen en hoeveel piano’s en vleugels er gehuurd moeten worden. In januari is het programma meestal rond. Eelkje: “Ze doen er nu wel een beetje makkelijk over hoor, er ligt een draaiboek dat wil je niet weten. Er moet zoveel gebeuren, ik mag nu een tijdje meekijken en ik kan niet anders zeggen dan: grote klasse en respect.”