Naar de inhoud

Jan en Andre Kes komen met verrassend pakket unieke boekwerken over Volendam

Bron: Stadskrant

Het schrijversduo Jan en André Kes is weer eens in de pen geklommen. Hun tiende en laatste boekwerk ‘Volendam in kunstenaarsogen´ bevat maar liefst 16 prachtige verhalen van kunstenaars over Volendam in de periode van 1874 tot 1916.

Van geen enkele plaats in de wereld bestaat een dergelijke verzameling. Van dit boek met veel nieuwe historische informatie en maar liefst 280 meest kleurrijke afbeeldingen zijn nog exemplaren verkrijgbaar. Het boek wordt samen aangeboden met het boek ‘Koopvaart in oorlogstijd´ en dat vertelt voor het eerst de verhalen van Volendamse koopvaardijlui tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914- 1918).

Behalve het verhaal van een grote reddingsactie wordt verteld hoe een aantal Volendammers aan de dood ontsnapte, maar ook hoe Jan Veerman (van Thoom) kwam te verdrinken.

Maar nu is er ook een verrassend pakket van 3 boekjes tegelijk, die zowel de jeugd als de ouderen zal aanspreken. Het eerste boekje gaat over het ontstaan van Volendam en heet ´De legende van het witte paard´.

Het oude verhaal wordt op originele wijze naverteld in rijmvorm. Zo ontstaat samen met de prachtige tekeningen een beeld hoe Volendam kon uitgroeien van een kleine buurtschap van boeren tot een bloeiende vissersplaats. Met het tweede boekje is een lang gekoesterde wens van de schrijvers in vervulling gegaan. Het heet ´Vier Volendamse volksverhalen´.

De verhalen hierin zijn niet alleen leuk om te lezen, maar ook zeer geschikt om voor te lezen. Drie ervan zijn ooit in het Volendams opgetekend, maar ze worden nu verteld in het Nederlands. Het bijzondere is dat er ook onbekende passages in staan, die zijn overgeleverd door enkele oudere vertellers. Behalve het aloude dierenverhaal van De vos en de wolf zijn er verhalen, die zich afspelen in de 18de en 19de eeuw.

Het vierde verhaal is bijzonder, omdat het ooit door een visser werd meegenomen van West-Terschelling. Daar was van 1781 tot rond 1900 de uitvalshaven van de Volendamse Noordzeevloot. De tekeningen zijn van de bekende kunstenares Iris Compiet. Om het aanbod van 3 boekjes compleet te maken is ook aan de jongere kinderen gedacht in de vorm van een ´Volendams kleurboek´ met leuke taferelen van Volendamse kinderen in klederdracht. De uitgave van deze boekjes zal bij jong en oud zeker in de smaak vallen.

De laatste 3 boekjes zijn samen voor € 15,- te koop bij boekhandels Jan Cas Sombroek en Primera Van Baarstraat in Volendam.

2 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • J.H. Gelijk
    19 oktober 2017 om 21:45

    Het wordt steeds interessanter. Al een groot aantal jaren heb ik bij verschillende gelegenheden kritiek geuit op de werksfeer op het stadskantoor. Vandaag krijg ik de bevestiging: het was topdown. Eigenlijk is dat nog een milde omschrijving van het verleden.

    Interessant is ook de licht paranoïde complotversie: "Sievers vraagt zich overigens af of e-mail wel door een medewerker van de gemeente is geschreven: ,,Het zou ook zomaar door een externe verstuurd kunnen zijn". Ben benieuwd of ik op het lijstje van kandidaten sta.

    Ook deze is interessant: "Dat in de brief wordt gesproken over ’Noord-Koreaans leiderschap’ bevreemdt het college dan ook. Volgens Sievers wijst niets erop dat het er zo aan toegaat op het stadskantoor. Wel heerst er een ’angstcultuur’, maar wordt die niet door de leiding veroorzaakt. ,,Niet met elkaar durven praten over onderwerpen is ook een angstcultuur.’’

    Angst voor elkaar, in plaats van angst voor de leiding. Ik vind dat een merkwaardige verklaring. De angstcultuur is niet van vandaag of morgen, die heerst al een aantal jaren. Het is een beetje als een man die zijn vrouw slaat en belooft dat hij het nooit meer zal doen. Dan kost het heel wat tijd om het vertrouwen terug te winnen. Het is al heel wat dat de burgemeester het bestaan van een 'angstcultuur' erkent, maar het is de vraag of ze een juiste analyse maakt als ze de leiding vrijpleit als veroorzaker. De essentie van de klokkenluidersbrief was met name dat er geen veilig werkklimaat aanwezig was. Met de ontkenning van die aantijging is die nog niet verdwenen. De schuld bij 'angstig' personeel leggen, lijkt me een verkeerde benadering als je het vertrouwen wil winnen. Dat vertrouwen groeit bij betrouwbare daden en niet van mooie woorden. Het probleem lijkt te zijn dat de leiding een andere kant uit wil en het personeel onvoldoende meekrijgt. Dat vraagt om bezinning en daar zie ik weinig van.

    Ik kan de burgemeester alleen maar adviseren om afstand te houden van verklaringen die de leiding vrij pleiten. Dat was in het verleden ook al het probleem.