Kippenvel momenten

‘Echt waar?, te gek, ah dat had ik niet meer verwacht!!!’, ik hoor een leerling helemaal uit haar dak gaan. Een donkere vrouwenstem op de achtergrond, waarschijnlijk moeder, brult minstens even hard mee. Een brei van kakofonisch geluid komt uit de hoorn van de telefoon. De mentor, die het gesprek voert met zijn geslaagde leerling, houdt het ook niet droog. Aan beide kanten van de lijn wordt een vertrouwensband van jaren verzilverd. Leerling en mentor, mentor en leerling. Samen vieren ze het einde van een lange en zware wedstrijd. Dank, wederzijds respect, ‘iets’ speciaals opgebouwd. Dat alles komt er in een aantal seconden uit. Soms onuitgesproken (ook een stilte kan immers mooi zijn) en soms met erupties van emotie.

Het is 13 juni in de namiddag. Mentoren bellen hun leerlingen om te vertellen of zij geslaagd zijn of niet. Eén van de havo-mentoren gebruikt hiervoor even mijn telefoon en kamer als rustige belplek. Ik ben stille getuige van afwisselend vreugde, verdriet en ontroering. Er zijn deze middag heel wat vreugde kreten geslaagd en er zijn heel wat tranen gevloeid. 119 leerlingen hebben de eindexamens voor de Havo gemaakt en maar liefst 113 van deze 119 leerlingen zijn geslaagd. Dat is met 95 geslaagd een prachtig resultaat! Ook de dagen erna blijft de sfeer in het gebouw zeer positief. Leerlingen komen hun boeken terugbrengen, bedanken hun mentor en kijken nog eens om zich heen. In dit gebouw zijn ze van kind via tiener naar bijna volwassen gegroeid. Wat een mooi traject is dat toch telkens weer!

Vrij onverwachts komt een havo 5 leerling nog even mijn kamer binnen. Ze heeft het net niet gehaald. Ze beseft ook hoe het komt. Te laat begonnen, te weinig gedaan, te weinig focus op school en te veel afgeleid door andere zaken. Ze is er dit jaar ook vrij veel uitgestuurd dus kennen we elkaar goed. Ze staat er al weer positief in. ‘Meneer, dank u wel voor dit jaar en voor het geduld dat u met mij heeft gehad. Volgend jaar ga ik het echt anders aanpakken’. Even ben ik stil. Moet ook even iets wegslikken.

Wat een mooie tijd in het jaar is dit toch. Op naar volgend jaar!

Douwe van Domselaar
Afdelingsleider Havo 345