Jan 'Trial' Zwarthoed: ‘Hardlopen voor de winst, trailruns voor het genieten’

Eigenlijk is het niet te vertellen en moet je het zelf zien, zegt Jan (Troet) Zwarthoed (64) over zijn avonturen tijdens de Eiger Ultra Trailrun op 14 juli. Toch doet hij een poging om in 527 woorden zijn belevingen tijdens de 51 kilometerlange trail rond de Eiger in Zwitserland over onverharde paden te delen. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

,,Dit was wel een bucketlist dingetje. Hier waren we, een groep van acht trailrunners uit Edam, Volendam en Monnickendam, al negen maanden mee bezig. Een jaar geleden liep ik mijn eerste trail: de 37 kilometer in Schoorl. We lopen daar al twintig jaar hard, maar tijdens de trail kwamen we op plekken waar we nog nooit waren geweest. Het was prachtig.

Daarna heb ik nog een trailrun in de Ardennen, Gulpen en nog een keer in Schoorl gelopen. Na onze tweede keer Schoorl gooide ik het als grapje in de appgroep met trailrunners: ‘volgend jaar Eiger?’ Ik had erover gelezen en filmpjes gezien: 51 kilometer waarvan 43 kilometer onverhard met 3100 hoogtemeters. Prachtig. ‘Op zeker’, reageerden ze in de app.’’

“Op 31 oktober was de inschrijving en zat iedereen om 10.00 uur achter zijn computer. Ik werk als leerkracht op het SG Triade en had aan een collega gevraagd of hij mijn klas wilde overnemen als ik nog niet terug was. Ondanks wat problemen met het inschrijven, had iedereen uiteindelijk toch een van de 800 startnummers bemachtigd. Gelukkig, want we hadden het hotel al geboekt.’’

Jan ‘Trail’ Zwarthoed

“Sinds de inschrijving ging het alleen maar over ‘Eiger’. Mijn vrouw kan het woord Eiger niet meer horen. Op de website staat een trailer over de trailrun en die liet ik aan iedereen die dat wilde zien: ‘dit gaan we doen.’ Ze noemen me nu Jan Trail in plaats van Jan Troet.’’
“Ik loop al tien jaar 95 kilometer per week. Ter voorbereiding op Eiger liepen we de laatste twee maanden iedere week een training van dertig kilometer. In Schoorl liepen we soms drie uur over het paardenpad. Dat word je sterk van.’’

“Tijdens trails ben je soms verplicht om bepaalde kledingstukken en voorwerpen mee te nemen. Zo moesten we een reddingsdeken, hoofdlamp, fluitje, telefoon, handschoenen, lange maillot, thermoshirt en zonnebril mee. Vooraf controleerden ze dat. Had je niet alles mee, dan moest je het kopen en anders startte je niet.’’
“Je tas zat sowieso erg vol. We hadden bananenbrood, krentenbrood en voedingsrepen bij ons. Het drinken zat in een camelbag op onze rug. Onderweg stonden er ook allemaal posten waar je eten kon pakken.’’

Donder en hagel

“Ik liep samen met Truus Piels. Als je met twee bent, geniet je meer, vind ik. Net als in de Elfstedentocht moet je binnen een bepaalde tijd bij de posten zijn. De tijdslimiet stond op 14 uur. Het was nog even spannend toen we in een storm terecht kwamen. Eerst zagen we het alleen donderen en daarna kwam de hel naar beneden. Gelukkig zagen we een klein hokje, maar het dakje was te smal waardoor we alsnog nat werden. Daarna begon het zo hard te hagelen dat je niet meer kon kijken.’’
“Uiteindelijk waren na 12 uur en 59 minuten en 59 seconden binnen en hebben we fantastisch genoten. We hadden prachtige vergezichten en liepen soms door de sneeuw en over gletsjers.’’

“Er staat nog geen nieuwe trail op de planning. In Frankrijk, Schotland en Zuid-Afrika heb je prachtige trails. We moeten maar eens gaan zitten met de groep. Het hardlopen vind ik leuk om het winnen, de trails zijn mooi omdat ik dan enorm geniet. Het gevoel dat je krijgt als je over de finish loopt na al het afzien, is onbeschrijflijk.’’

Trailrunnen

Trailrun is lopen over onverharde ondergronden als zand, sneeuw, modder en rotsen. Vaak over heuvels en bergen. In 2015 werd de Eiger Ultra Trail door RunnersWorld Magazine uitgeroepen tot de mooiste trail ter wereld. Naast de 51 kilometer kun je ook kiezen voor de afstanden 16, 35 en zelfs 101 kilometer. De Eiger is een 3970 metershoge berg in Zwitserland.