Naar de inhoud

Een nieuwe droom…

Bron: Vaarwens

Amsterdam: Er woont een zeventiger die eigenlijk nog veel plannen heeft, maar de slechte tijding heeft gekregen dat hij zich moet beseffen dat hij toch sterfelijk is… Hij wil nog genieten van kinderen, kleinkinderen, leven en laven! Hij deelt zijn gedachtengoed met een verpleegkundige van Cordaan en die weet van Stichting Vaarwens. Dat lijkt Tom nog wel wat, een dagje varen, het water op, even weg… De intake wordt op de site ingevuld en even later heeft Inge de wens geboekt…

Nog een tropendag, heerlijk weer om op het water te vertoeven. Tom en zijn lieve vrouw Jenny komen met zwager, dochter en kleinkind aan op de haven en zien de Meander V liggen. Enthousiasme alom en even later zitten we allen aan de koffie met koek, verzorgd door vrijwilligsters Ellie en Gerda. Evert kletst honderduit over schip en programma en dan gaan de trossen los…

Tom gaat achteruit, maar vandaag gaat hij vooruit. Hij scharrelt moeiteloos door het schip, neemt obstakels als trappen en nestelt zich meer dan eens in bij Evert achter de stuurstand. Tom is vandaag extra helder, hij beseft alles goed en maakt de juiste opmerkingen, want de morfineknop wordt nauwelijks ingedrukt! Tom heeft ‘de vaarwensboost!’

Volendam is te heet, dus varen we rechtstreeks naar de vuurtoren van Marken waar Thijs en Liliane de poort wederom voor ons open hebben staan. We genieten van de lunch en Tom eet voor het eerst sinds tijden als een slootgraver! “Het smaakt me uitstekend. Zeelucht maakt hongerig!” glimlacht Tom als hij zijn zoveelste broodje met smaakt verorbert. Kleinzoon Noa wil graag vissen, maar we hebben weinig hoop dat hij iets zal vangen. Toch gaat hij de terp op met hengel en visgerei en hoopt een vis te vangen.

We scharrelen rond de toren en Tom vind een heerlijk koel plekje in de wind naast Liliane onder de parasol. Hij heeft een constante glimlach op het gelaat, ten teken dat hij geniet en dan genieten zijn naast mee… Evert gaat de toren in met Tom zijn naasten en vertelt over de historie van dit prachtige monument, terwijl Liliane en Tom samen delen over het leven en genieten van het zicht kleinzoon Noa die druk in de weer is met de vishengel op de steiger.

We verzamelen ons weer bij Tom en delen de dag op het privé strandje totdat we kreten horen vanaf de steiger… Noa heeft een dikke vis gevangen en iedereen is met de vangst in de weer. We maken foto’s en slaan massa’s herinneringen op in virtueel en anatomisch geheugen… We gaan weer aan boord en Tom neemt met enige moeite afscheid van de toren. We varen huiswaarts en Noa heeft Evert al 100 keer gevraagd hoe hard de boot nou eigenlijk kan… Nu gebeurt het en de turbo’s slaan onder straaljagergeluid aan terwijl de Meander bruut vaart maakt. Applaus vanuit de kuip en Tom geniet met volle teugen…

We meren aan en nemen afscheid. Op de steiger kruipt Tom in de armen van Evert en begint zachtjes te snikken. Beiden krijgen het even te kwaad en houden elkaar stevig vast. Tom mompelt; “Ik had nog altijd de droom weer beter te worden Evert! Dat wordt em niet meer! Deze droom ruil ik nu in voor de droom dat ik ooit zo’n schip als de Meander zal bouwen en doen wat jij doet… leven!!!”

Evert krijgt rillingen over zijn rug en is op dat moment de rijkste man van de wereld… “Dankjewel lieve Tom!” fluistert hij. Je maakt me rijk!

Vaarwel toffe Tom!

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.